ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
Οδός Μοσχονησίων, η ενδοχώρα της πλατείας Αμερικής
ΠΟΛΗ
Οι Ατθίδες κόρες και ο Τσαρούχης
Το ακτινωτό αστέρι της πλατείας Βαρνάβα
Στην οδό Ραγκαβή, νησίδες αστικής ποίησης στου Γκύζη
Βαθιά μέσα στου Γκύζη, οι δρόμοι με τα ονόματα που ακούν στο όνομα του Κάλβου, του Παράσχη, του Ραγκαβή, του Λύτρα, του Βαρβάκη, του Ροΐδη, κυκλώνουν μια γειτονιά, βαθιά χωνεμένη στη μνήμη της Αθήνας.
Η μινιατούρα της λεωφόρου Βουλιαγμένης
Τα σπίτια που άλλοτε κατρακυλούσαν ώς εκεί που χαράχτηκε η λεωφόρος Βουλιαγμένης έχουν προ πολλού σχεδόν όλα σαρωθεί.
Τα μεσοπολεμικά ερείπια της οδού Κεραμέων
Από τη μικρή πλατεία Μεταξουργείου, εκεί όπου η Αχιλλέως πάει να συναντήσει τη Λένορμαν, αρχίζει η οδός Κεραμέων. Και μόνο το όνομα του παλιού αυτού δρόμου προκαλεί συγκίνηση και συνειρμούς για την πανάρχαια τέχνη της αγγειοπλαστικής σε αυτή την πόλη. Οπως και να ’χει, ένας παλιός Μεταξουργιώτης δύσκολα θα αναγνώριζε τη γειτονιά του, όχι μόνο […]
Η ζωή από την οδό Πατησίων 217
Παρατηρώ με προσοχή τη μικρή φωτογραφία τραβηγμένη στο μπαλκόνι του ορόφου με τα αρ ντεκό κάγκελα.
Τα ακρόπρωρα της οδού Καλλιδρομίου
Εκείνο το κομμάτι της οδού Καλλιδρομίου, στους πρόποδες του λόφου του Στρέφη, κατοικεί στο μυαλό μου σαν τα ξέφτια μιας καστροπολιτείας. Θα μπορούσε να είναι η Μονεμβασιά των Εξαρχείων ή ακόμη μια σειρά από ακρόπρωρα που ξέβρασε ένα ναυάγιο και έμειναν γαντζωμένα, σαν αστικά γλυπτά, στον βράχο. Από την Εμμανουήλ Μπενάκη και πέρα, προς την […]
Ενα σπίτι διηγείται, ιστορίες με αφετηρία την οδό Δηλιγιάννη 11
Στάθηκα απέναντι από τη βουβή πολυκατοικία, εκεί στο πεζοδρόμιο της οδού Δηλιγιάννη.
Πασχαλιάτικες ευχές από την υπόγεια Ομόνοια
Σε μια ανασκαφή της μνήμης, έρχονται μπροστά εκείνες οι πασχαλιάτικες κάρτες οι ευχετήριες. Τα χάρτινα τεκμήρια μιας εξιδανικευμένης χειρονομίας καλών προθέσεων συνιστούν, και αυτά, έναν παραπόταμο της αστικής ιστορίας.
Ο «Αθηναίος» Στράτης Μυριβήλης
Κάποια στιγμή, μετά την επιτυχία της «Ζωής εν τάφω» και πιο πολύ μετά το 1930, όταν ήταν πλέον 38 ετών, κατάλαβε πως είχε κατακτηθεί τελείως από την πρωτεύουσα.
Στην οδό Ισμήνης παρέα με τις σκιές των παιδιών
Κίνησα πριν από λίγες ημέρες να βρω το σπίτι στον Κολωνό, Ισμήνης και Ραιδεστού. Ηθελα να το δω απέξω, γνωρίζοντας ότι πλέον έχει άλλη ζωή και άλλους ιδιοκτήτες που το φροντίζουν.
Το ρόδινο «κάδρο» της οδού Ψυτταλείας
Είναι αυτά τα μικρά, απροσδόκητα αδιέξοδα της Αθήνας. Κρύβουν θησαυρούς όταν δεν σε παραπλανούν.
Λησμονημένα ίχνη στην οδό Φυλής 234
Τα πήλινα αγάλματα του Απόλλωνα και της Αρτεμης δεν υπήρχαν, αλλά ήταν σαν να τα έβλεπα, εκεί, στην αρχή της σκάλας, μπροστά σε εκείνο το ίδιο σπίτι, Φυλής 234. Δεν έβλεπα τον ανθόκηπο ούτε τις φιστικιές, αλλά ήξερα ότι ήμουν στο ίδιο σπίτι, με τις σκιές περασμένων διαδρομών.
Ατμόσφαιρα του 1920, Δροσοπούλου και Καλλιφρονά
Γωνία Δροσοπούλου και Καλλιφρονά, στέκει αυτή η αρχοντική πολυκατοικία του 1924, με την ημικυκλική γωνία. Είμαστε γνώριμοι επί δεκαετίες, τουλάχιστον εξ όψεως, σαν εκείνους τους γνωστούς που βλέπεις τυχαία στον δρόμο και δεν ξέρεις αν η καλημέρα σου είναι αναμενόμενη ή καθ’ υπέρβασιν.