ΠΟΙΗΣΗ

Γνωριμία με το έργο της Κικής Δημουλά σε συνέδριο στην Κωνσταντινούπολη.

Η λέξη «φιλέλλην» μετράει δυόμισι χιλιετίες ζωής. Τη συναντάμε στον Ηρόδοτο, όπου προσδιορίζει τη στάση του φαραώ Αμαση απέναντι στους Ελληνες: «Φιλέλλην δε γενόμενος ο Αμασις…». Την εντοπίζουμε επίσης στην «Πολιτεία» του Πλάτωνα, στον Ισοκράτη και στον «Αγησίλαο» του Ξενοφώντα, στη σοφή φράση «καλόν Ελληνα όντα φιλέλληνα είναι».

Δεν υπάρχει ποίηση δίχως τους «ελάσσονές» της. Η λογοτεχνία είναι περίπου σαν τη γεωγραφία. Με όρη, λόφους και κάμπους. Ο χαρακτηρισμός «ελάσσονες» ακούγεται υποτιμητικός, αλλά μόνο με τους όρους της ανταγωνιστικής αγοράς, όχι της ανάγνωσης, της έγνοιας και της αγωνίας για τη λογοτεχνία ενός τόπου.

Η δύναμη και η μαγεία του Μάικλ Λόνγκλεϊ (1939-2025) έγκεινται στην ικανότητά του να συνταιριάζει με αφοπλιστική απλότητα το βιωματικό στοιχείο με το ιστορικό-πολιτικό πλαίσιο.

Ο Κωστής Παλαμάς «απευθύνει φλόγα τη σκέψη του» στη Μούσα του με ένα αποκριάτικο τετράστροφο ποίημα.

Η κηδεία του κατέστη αφορμή για τη συγκέντρωση χιλιάδων πολιτών στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών, οι οποίοι εξέφρασαν με αυτόν τον τρόπο τα αντικατοχικά τους αισθήματα.

«Νίκος Καββαδίας: Η γοητεία του ταξιδιού», την Κυριακή 16 Φεβρουαρίου με την «Καθημερινή».

Γεννήθηκε το 1759 και έζησε μόλις 37 χρόνια –  ήταν, εντούτοις, αρκετά, ώστε να ανακηρυχθεί σε εθνικό ποιητή της Σκοτίας, αφήνοντας πίσω του μερικά διαχρονικά ποιήματα, ενώ υπήρξε, παράλληλα, και ένας εκ των πρώτων εθνομουσικολόγων.

Η συλλογή «Sonderkommando», ο Πρίμο Λέβι, ο Γιόζεφ Ροτ και τα συμπτώματα της συγγραφής.

Με αφορμή κείμενο του ποιητή Δημήτρη Αγγελή για τις κακοδαιμονίες της ελληνικής ποίησης, οι ομότεχνοί του Γιάννης Δούκας και Μαρία Τοπάλη γράφουν στην «Κ» τι κάνει καλό ή κακό ένα ποίημα σήμερα.

Το συναυλιακό διήμερο στο Barbican και τα παιχνίδια με τον χρόνο.

Ο Μιχάλης και ο Παντελής Καλογεράκης μας διηγούνται την πορεία τους από τα παιδικά χρόνια στην Κρήτη μέχρι την επιτυχία τους στη μουσική σκηνή της Αθήνας μέσω της μελοποιημένης ποίησης.