ΠΟΙΗΣΗ

Ο Πάουλ Τσέλαν, η Ινγκεμποργκ Μπάχμαν, η Χάννα Aρεντ, ο Τόμας Μπέρνχαρντ, ο Γκύντερ Γκρας, ο Χανς Μάγκνους Εντσεσμπέργκερ συναριθμούνται στους γερμανόφωνους ποιητές που δοκίμασαν και δοκιμάστηκαν στην αποκάθαρση και ανάκτηση της αναξιόπιστης γλώσσας που κληρονόμησαν.

Η εκτόξευση της βιβλιοπαραγωγής σήμανε και την εκτόπιση της ποίησης για πρώτη φορά στις αρχές του νέου αιώνα.

Ως πολίτες της δημοκρατίας των γραμμάτων επιστρέφουμε συχνά σε κάποιες σημαδιακές φράσεις. Το θέμα του τίτλου, «Κι όμως, υπήρξε ποίηση μετά το Αουσβιτς», αναζωπύρωσε τρεις τέτοιες φράσεις, ο αφοριστικός τόνος των οποίων δεν μειώνει τη σημασία τους.

Στο έργο των ποιητών η προσευχή δεν περιορίζεται σε θρησκευτικούς τύπους ή σε καθορισμένες λέξεις. Οι ποιητές στρέφονται εντός τους και συνομιλούν με ό,τι θεωρούν ιερό, γράφοντας ποιήματα άλλοτε παρακλητικά, γεμάτα ικεσία, δέος, ευγνωμοσύνη και άλλοτε γεμάτα αμφιβολία.

Ο εξ Αλβανίας ορμώμενος Λουάν Τζούλις (Luan Xhuli, κατά το εύχρηστο site γνωστού βιβλιοπωλείου· μόνον λατινικά αναγνωρίσιμος στη biblionet που, στο «Λουάν Τζούλις», βγάζει «κανένα αποτέλεσμα»!), με πλούσιο ποιητικό έργο και στις δύο γλώσσες, αλβανικά και ελληνικά, κάτοικος Ελλάδας από το 1995, έγινε φέτος 70 ετών.

Ο Απολινέρ, ο Καβάφης και οι Έλληνες ποιητές του σήμερα.

Στα ράφια των παλιών βιβλιοπωλείων συναντάει κανείς φωνές συχνά λησμονημένες στης ποίησης τις όχθες· και μοιάζει σχεδόν με «ανασκαφή» στίχων που δεν ηχούν μέχρι τις μέρες μας.

Μέσα στην ποίηση συναντάμε συχνά την έκφραση αυτής της αναζήτησης ως ατομική ανάγκη, άλλοτε άμεσα και αυτοαναφορικά, και άλλοτε μέσα από συμβολισμούς και αρχέτυπα που βοηθούν αυτήν την ψυχική διεργασία.

Μια διαδρομή μισού αιώνα, που περιλαμβάνει σχεδόν εξακόσια ποιήματα, καταθέτει στη συγκεντρωτική υπό συζήτηση έκδοση του ποιητικού έργου του ο Γιώργος Βέης (γεν. 1955).

Στο επίκεντρο της καθιερωμένης εκδήλωσης της Εταιρείας Συγγραφέων, την Πέμπτη 11 Δεκεμβρίου 2025, στο Αμφιθέατρο του Ιδρύματος Β & Μ Θεοχαράκη, θα είναι ο Τίτος Πατρίκιος…

Υπάρχουν φιλίες που διαρκούν μες στον χρόνο, που δεν τις διακόπτει η πορεία της ζωής. Και στην ιστορία της λογοτεχνίας είναι πολλά τα παραδείγματα· όπως εκείνο της μακροχρόνιας φιλίας του Γεωργίου Δροσίνη με τον Κωστή Παλαμά.

Στη μνήμη του Ανδρέα Μπελεζίνη (1929-2011), από τον οποίο πρωτάκουσα το ποίημα αυτό, στο Φροντιστήριό του, ένα πρωί Κυριακής του 1971. Το ποίημα «Συμεών» γράφτηκε τον Ιούλιο του 1917 και ανήκει στα ανέκδοτα ή κρυμμένα του ποιητή.