Ν.Δ.

«Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει. Και γι’ αυτό δεν πρό-κειται ποτέ ν’ αναστηθεί.» Ευφυολόγημα γνωστό. Ηταν από τα αγαπημένα του Μάνου Χατζιδάκι. Το θυμήθηκα αυτές τις μέρες με αφορμή την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Κάποια στιγμή η δικαιολογία θα πτώχευε, δεν υπήρχε αμφιβολία.

Για να επιτύχει το ΠΑΣΟΚ τις πολιτικές του επιδιώξεις πρέπει να ισορροπήσει ανάμεσα σε δύο στόχους. Από τη μία, να αναδειχθεί εκείνο σε βασικό αντιπολιτευτικό πόλο συσπειρώνοντας τις (διάσπαρτες σήμερα) δυνάμεις που θέλουν κυβερνητική αλλαγή.

Αιχμαλωτιστήκαμε. Εχουμε γίνει μέρος μιας «καμπαρετίστικης διαστροφής». Ενός «δόλιου θεάτρου», που στο τέλος μπορεί και να μας λείψει. «Η επιστροφή στη σοβαρότητα θα είναι οδυνηρή. Θα πρέπει να συμφιλιωθούμε ξανά με την ανία».

Η Ν.Δ. προετοιμάζει ψηφοδέλτια χωρίς «σκιές», καθώς η σχετική προεργασία έχει ήδη αρχίσει, παρά την εκπεφρασμένη βούληση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη για ολοκλήρωση της τετραετίας.

Ο πειρασμός είναι παλαιός για κάθε πρωθυπουργό: Αν βρει ένα «παράθυρο» για εκλογές, σε καλές πολιτικές συνθήκες, γιατί να μην το εκμεταλλευθεί;

Από την ελληνική κοινή γνώμη λείπουν πολλές και σημαντικές συναινέσεις, ωστόσο δεν λείπουν κάποιοι θεμελιώδεις κοινοί τόποι, οι οποίοι εμπίπτουν πλέον στα αυτονόητα του συλλογικού ασυνειδήτου.

Βαριές εκφράσεις ανάμεσα στην πρόεδρο της Πλεύσης Ελευθερίας και τους βουλευτές της Ν.Δ. Μακάριο Λαζαρίδη και Δημήτρη Μαρκόπουλο. Διεκόπη η συνεδρίαση – Παρέμβαση Κακλαμάνη.  

Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο του βίντεο που ανέβασε ο κ. Αδωνις Γεωργιάδης από τα επεισόδια στο νοσοκομείο της Νίκαιας (19.2.2026) δεν ήταν τα σπρωξίματα, οι ύβρεις και οι κραυγές.

Η συζήτηση για τις συγκλίσεις στον χώρο της αντιπολίτευσης θα φουντώνει όσο κανένα κόμμα δεν μοιάζει ικανό να διεκδικήσει αυτόνομα την πρώτη θέση, όσο συνεχίζεται ο κατακερματισμός του πολιτικού τοπίου, όσο υπάρχει αίσθηση απουσίας εναλλακτικής […]

Το πολιτικό μας σύστημα έχει αλλάξει δραματικά τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια. Φτάσαμε στο σημείο να υπάρχει ένα μεγάλο κόμμα, που αποτελεί τον μόνο πόλο γύρω από τον οποίο μπορεί να σχηματιστεί μια κυβέρνηση.

Στο Χόλιγουντ το λένε σατιρικά «χρυσό βατόμουρο». Είναι το λεγόμενο «αντι-Οσκαρ». Το βραβείο που πηγαίνει στη χειρότερη ταινία, ερμηνεία, σκηνοθεσία της χρονιάς.