ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

Η διάσημη Χιλιανή συγγραφέας μιλάει για όλα: για τα παιδικά της χρόνια και τον πατέρα της, που δεν γνώρισε ποτέ, για τον καιρό του πραξικοπήματος, τη γνωριμία της με τον Νερούδα, τα διαζύγια και τους γάμους της, για τον θάνατο της μητέρας και της κόρης της.

Συμπληρώθηκε φέτος ένας αιώνας από την παρθενική εμφάνιση στα γράμματα του Ρόμπερτ Ερβιν Χάουαρντ.

Τι λέει στο πόρισμά του ο εκτιμητής έργων τέχνης Αναστάσιος Κουτσουρής. Πόσο πιθανό είναι η προσωπογραφία να ανήκει στον Ανδρέα Κάλβο.

Είναι μία από τις πλέον ανερχόμενες φωνές της Λατινικής Αμερικής, με φανατικό κοινό και στην Ελλάδα. Περπατήσαμε μαζί της στο κέντρο της Αθήνας και γνωρίσαμε την αισιόδοξη γυναίκα από το Μεξικό που κρύβεται πίσω από τα «σκοτάδια» των βιβλίων της.

Ξενάγηση στο σπίτι του Μανόλη Αναγνωστάκη, 100 χρόνια από τη γέννηση και 20 από τον θάνατό του.

Με τον συγκλονιστικό τίτλο «Και να, σφυρίζουν του σκοτωμού τα τρένα του ναζισμού», ο Θανάσης Τριαρίδης υπογράφει μια ποιητική συλλογή με τη μορφή πυρακτωμένης καταγγελίας.

«Στη λογοτεχνία», είπε κάποτε ο Μάριο Βάργκας Λιόσα, ένας από τους σημαντικότερους μυθιστοριογράφους της Λατινικής Αμερικής, «ο συγγραφέας δεν περιορίζεται από τα γεγονότα· μπορεί να χειραγωγήσει την πραγματικότητα χωρίς να προδίδει την ιστορική της ουσία».

Δεκατέσσερα χρόνια τραγούδησε μέσα από γράμματα και ποιήματα ο Κωστής Παλαμάς τον σεισμό της ψυχής του για τη Ραχήλ, όπως συνήθιζε ν’ αποκαλεί την αγαπημένη του μούσα Ελένη Κορτζά.

Χρωστάμε πολλά οι Ελληνες στους ξένους, κι ας μη συνηθίζουμε να το παραδεχόμαστε, ιδίως όσοι ανάμεσά μας πάσχουν από σύμπλεγμα φυλετικής ανωτερότητας χαρισμένης απ’ όλους τους θεούς και από την Ιστορία και ως εκ τούτου είναι απολύτως βέβαιοι ότι οι πάντες οφείλουν να μας… οφείλουν, νυν και αεί. Από παλιά τούς χρωστάμε.

«Με μια δόση νοσταλγίας, οι αφηγήσεις ικανοποιούν τη λαχτάρα των αναγνωστών για το χαμένο καθεστώς της υπερδύναμης, ξαναγράφοντας το παρελθόν».

«Η δημιουργικότητα νοείται ως μια διαδικασία, η οποία οδηγεί σε κάποια μορφή δημιουργικής παραγωγής και χαρακτηρίζεται από πρωτοτυπία και αποτελεσματικότητα, ενώ μπορεί να συνδυάζει ιδέες και υλικά με νέους τρόπους…».

Ξεκινώντας από το Οστιν του Τέξας, μια ομάδα αναγνωστών έχει αφιερώσει πάνω από μία δεκαετία στο πιο άναρχο βιβλίο του 20ού αιώνα, το «Finnegans Wake» του Τζέιμς Τζόις. Οχι για να το αποκρυπτογραφήσει, αλλά για να το ζήσει. Η «Κ» βρήκε τα μέλη εκεί όπου πάντα βρίσκονται: κάπου ανάμεσα στη σελίδα και στο άγνωστο.