ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

Μερικές φορές οι συγγραφείς μέσα από τα έργα τους φαίνεται να συζητούν μεταξύ τους. Το μυστήριο της συγγραφής απασχόλησε τρεις από αυτούς. Κινείται βάσει προκαθορισμένου σχεδίου ο συγγραφέας; Ποια η σχέση του με τα δημιουργήματά του; Δένεται η ιστορία που διηγείται με τη δική του ζωή και πώς;

Απομνημονεύματα ή βιογραφίες; Ανανέωση της δόξας ή αναζήτηση της πραγματικότητας; Αυτoαγιογραφίες ή κριτική στο πλαίσιο προσώπου και εποχής; Ερωτήματα αυστηρά για το στοχούμενο αποτέλεσμα εκδόσεων που αφορούν τη δράση και την προσωπικότητα εμβληματικών δημόσιων προσώπων του παρελθόντος.

Η θάλασσα παραμένει ένα φυσικό στοιχείο έμπνευσης που επανέρχεται συχνά στο έργο του ποιητή ως σύμβολο ελληνικότητας, ιστορίας, μνήμης, ερωτισμού, αναγέννησης, κάθαρσης και άλλοτε μεταφυσικής αναζήτησης.

Η πορεία και οι μεταλλάξεις της ελληνικής λογοτεχνίας στο πρώτο τέταρτο του 21ου αιώνα.

Ενα καλοκαιρινό διήγημα της Ευτυχίας Γιαννάκη, γραμμένο ειδικά για τους αναγνώστες της «Κ».

Χειρότεροι, νομίζω, από τους καθ’ έξιν μεμψίμοιρους είναι οι καθ’ έξιν ξέγνοιαστοι, αυτοί που αδιαφορούν για τον γλωσσικό κορδακισμό και την απαξίωση της Ελληνικής. Ερχόμαστε από πολύ μακριά. Δεν πρόκειται για κομπασμό. Η λαλιά μας βαστά από τον Ομηρο, τους Τραγικούς και την Καινή Διαθήκη. Ο Διονύσιος Σολωμός διάλεξε πού θα ξεσκολίσει.

Ο Νικηφόρος Βρεττάκος πάντα θα με γυρίζει πίσω, στα χρόνια της προεφηβείας μου, όταν δεκατεσσάρων ετών αποκτώ τη «Χορωδία» του, την πρώτη ατομική ποιητική συλλογή στη μέχρι τότε «πεζή» βιβλιοθήκη μου.

Η μεγάλη σημασία του έργου του Κ. Θ. Δημαρά (1904-1992) δεν χρειάζεται επιχειρήματα για όσους ασχολούνται με τα νεοελληνικά γράμματα.

Γιατί δημοσιεύονται σπανίως αρνητικές γνώμες για βιβλία;

«Αν και όχι πάντα τόσο ποιητική όσο το γκολ». Κάτι τέτοιο μόνον ένας διανοούμενος θα μπορούσε να το έχει πει. Και πράγματι το είπε ο Πιερ Πάολο Παζολίνι, μέλος του Ιταλικού Κομμουνιστικού Κόμματος και φανατικός ποδοσφαιρόφιλος.

Ο πόθος της φυγής, το ταξίδι, η αναζήτηση, η εξερεύνηση, το όνειρο, είναι κάποιες από τις πολλές θεματικές που συνθέτουν την ποιητική ιδιοσυστασία του Κώστα Ουράνη.

Είναι μερικοί σπουδαίοι τύποι. Τους βλέπω συνήθως έξω από βιβλιοπωλεία και αίθουσες εκδηλώσεων, στο τέλος ενός λογοτεχνικού απογεύματος. Είναι συγγραφείς, εκδότες, κριτικοί, δημοσιογράφοι, μπλόγκερ. Μάλλον θα υπάρχουν και βιβλιόφιλοι.