ΚΡΙΤΙΚΗ

Αν υποθέσουμε –και δικαιούμαστε βάσιμα να υποθέσουμε– ότι ο Αλέκος Λούντζης (γενν. 1978) είναι ο συνεπέστερος επίγονος του Βύρωνα Λεοντάρη (1932-2014), θα διαβάσουμε την υπό συζήτηση συλλογή και ως απάντηση στη μεταπολεμικότητα…

Μες στη νύχτα, γύρω από μια φωτιά, άνθρωποι αφηγούνται ιστορίες, θέλοντας να παρηγορήσουν έναν προαιώνιο, αρχέγονο τρόμο, τον φόβο του σκοταδιού, όπου παραμονεύουν σημεία και τέρατα.

Δεινός αναγνώστης και οξύς κριτικός, ο Σταύρος Ζουμπουλάκης συνεχίζει τη μοναχική πορεία του. Εξακολουθεί ανάμεσα στις ποικίλες πνευματικές δραστηριότητές του να διαβάζει κείμενα ξένης λογοτεχνίας.

Τα δεκαπέντε κεφάλαια της μελέτης «Αργοναύτες και σύντροφοι» αποτελούν την ώριμη κατάθεση μιας ερευνήτριας που επί δεκαετίες στοχαστικά αναζήτησε ιδέες, ήχους και χρώματα στην ποίηση και στην πεζογραφία του Μεσοπολέμου.

Είναι συγκινητική η πίστη της Ελισάβετ Μουτζάν Μαρτινέγκου (1801-1832) στον ορθό λόγο. Σχεδόν αυτοδίδακτη, εκφράζει τις επιθυμίες προς την πατρική της οικογένεια γραπτώς, διότι έτσι αισθάνεται πως μπορεί να εκφραστεί πληρέστερα.

‘Οταν απονεμήθηκε το Νομπέλ στην Αμερικανή ποιήτρια Λουίζ Γκλικ (γεν. 1943), αρκετοί στην Ελλάδα υπογράμμισαν ενοχλημένα πως δεν ήξεραν τίποτα γι’ αυτήν.

Με σκούρα μπλε ξυλομπογιά η Φάλκα ζωγραφίζει χάρτες πάνω σε χασαπόχαρτα, που ήταν τα μόνα ταξίδια της ζωής της.

Σε μια ορεινή κωμόπολη, έξι πρόσωπα σφυροκοπούνται στην πυρά του Εμφυλίου. Η αντάρτισσα Αντιγόνη θρηνεί σε ένα κελί την πρότερη ζωή της, αναχαράζοντας τις κακουχίες του βουνού. Η πόρνη Κατίνα φοβάται πως οι ελασίτες θα διώξουν από τον οίκο της την κερδοφόρα πελατεία ενωμοταρχών, δημάρχων, κομματαρχών και χωροφυλάκων. […]

Με πόσες άραγε λέξεις μπορεί κανείς να ζήσει; Το ερώτημα απασχολεί το τρίτο πεζό του βιβλίου και η απάντηση του αφηγητή είναι καθηλωτική: μόνο με μία, τον θάνατο. «Τώρα που την είπα, σκέφτομαι πως και μόνο μ’ αυτήν τη λέξη θα μπορούσα να ζήσω».

Αν σε κάποιον ταιριάζει η έκφραση «σταθερή αξία», αυτός είναι ο Αντώνης Φωστιέρης (γεν. 1953). Αν αφήσουμε απέξω τη συγκεντρωτική έκδοση των ποιημάτων του (Ποίηση 1970-2005), που κυκλοφόρησε το 2008, και συμπεριλάβουμε τη «Ζωγραφική συνομιλία με την ποίηση», που έβγαλε σε συνεργασία με τον Γιάννη Ψυχοπαίδη (2019), το υπό […]

Ολοι γνωρίζουμε τον Νίκο Καζαντζάκη. Ελάχιστοι όμως ξέρουν την Ελλη Λαμπρίδη, φιλόσοφο, σύντροφό του στα νεανικά της χρόνια, τη μόνη γυναίκα και ξένη μαθήτρια του Βιτγκενστάιν στο Κέμπριτζ, ασυμφιλίωτη φεμινίστρια και κληροδότρια της «Φιλοσοφικής Βιβλιοθήκης Ελλης Λαμπρίδη» της Ακαδημίας Αθηνών.

Μολονότι ο λυπημένος πάστορας Βογκ συντροφεύει διακριτικά τους ενοίκους του παράξενου κόσμου του Δημήτρη Τσεκούρα, κανένα έλεος και καμία πρόνοια δεν τους φυλάσσει.