ΚΡΙΤΙΚΗ

Αντιμετωπίζοντας με χιούμορ και αισιοδοξία τους φόβους που μας στοιχειώνουν.

Τ​​ο πρώτο πεζό του βιβλίου, ένα αφήγημα αριστοτεχνικό, σκηνογραφεί με φρικώδεις φωτοσκιάσεις την γκραν-γκινιόλ σκοτεινιά στα πεζά της Μαρίας Κουγιουμτζή.

Δεν ήξερα ότι υπήρχε και «Πικρό Μάμπο». Για να το λέει όμως  η «μεγάλη» Πίνα κάτι θα ήξερε.

Οπως πέρυσι περίπου την ίδια εποχή, έτσι και φέτος στις 21 Οκτωβρίου στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών προσκεκλημένος της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών ήταν ο Εσθονός αρχιμουσικός Μίκελ Κίτσον. 

Ο μεγαλύτερος αστέρας ανάμεσα στους κόντρα τενόρους της εποχής μας, ο Αργεντινός Φράνκο Φατζόλι, εμφανίστηκε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών στις 2 Νοεμβρίου με το ίδιο πρόγραμμα που θα παρουσίαζε δύο ημέρες αργότερα στο παρισινό Θέατρο των Ηλυσίων Πεδίων. 

 Η κωμωδία του Μποστ από έναν απολαυστικό θίασο, σε σκηνοθεσία Μάρθας Φριντζήλα.

Τ​​ο σώμα που απολαμβάνει, το σώμα που υποφέρει, το σώμα που φθίνει, πεθαίνει, αποσυντίθεται

«Στο Πλανητάριο θα έπρεπε να δείχνουν ‘αυτό’», στέναξε μια κυρία στο τέλος της παράστασης «Γαλαξίας» και μέσα στα θυελλώδη χειροκροτήματα και τα απαραίτητα πια … σφυρίγματα και ξεφωνητά.

Ο​​ι «Βραδιές μπαλέτου» αναπέμπουν την ίδια γοητευτική ατμόσφαιρα που προκάλεσε η πρώτη τους ανάγνωση πριν από είκοσι πέντε χρόνια.

Το αυτοκαταστροφικό μένος της ανθρωπότητας μέσα από το βλέμμα του Πίτερ Μπρουκ.

Ε​​ίμαστε αποκυήματα ανεκπλήρωτων αφηγήσεων. Εναποθέτουμε τις μέρες μας στο όνειρο και τη φαντασία, μήπως και κάποτε μπορέσουμε να αποπλεύσουμε από την πραγματικότητα που μας συνέχει. 

Είναι πάντοτε απόλαυση να ακούει κανείς «ζωντανά» μια ορχήστρα σαν τη Φιλαρμονική του Βερολίνου.