ΚΡΙΤΙΚΗ

Ω​​δη από τον τίτλο μας οι υποψιασμένοι αναγνώστες διαισθάνονται ότι, ενώ συζητάμε κάτι παλιό, μιλάμε και για κάτι που έντονα θυμίζει το παρόν. Εφιαλτικό; 

Η ​​γη του θυμού δεν είναι μυθοπλαστικός τόπος. Ούτε ουτοπία ούτε εφιάλτης. Είναι η πιο πυκνοκατοικημένη επικράτεια της πραγματικότητας. 

Εργα με ξεχωριστά χαρακτηριστικά και ιδιαίτερες ανάγκες δείχνουν τα όρια των μουσικών μας συνόλων.

Μ​​εγάλωσα κι εγώ με το ραδιόφωνο ανοιχτό, με ελαφρά ελληνικά τραγούδια και εμβατήρια, γυναικείες φωνές που στρογγύλευαν τα φωνήεντα.

Εργα της Μαριώς-Φωσκαρίνας Δαμασκηνού και της Ελένης Λαμπίρη παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά στην Ελλάδα.

Α​​κούγοντας ηχογραφημένες απαγγελίες παλαιών ποιητών, υποθέτουμε ότι ο χαρακτηριστικός στόμφος τους δεν μπορεί παρά να απευθύνθηκε άλλοτε και σε κάποια ζωντανά ακροατήρια.

Ολο και καλύτερες, όλο και πιο ενδιαφέρουσες γίνονται οι συναυλίες των Ex Silentio. Κρίνοντας από την πιο πρόσφατη, την 1η Μαρτίου στην κατάμεστη αίθουσα «Δημήτρης Μητρόπουλος», παράλληλα αυξάνεται και το κοινό του συνόλου, κάτι διόλου αυτονόητο στις μέρες μας για ένα αρκετά ειδικό ρεπερτόριο.

Ο​​ι διηγηματογραφικοί χαρακτήρες της Βασιλικής Ηλιοπούλου γίνονται τέρατα στην προσπάθειά τους να επιβιώσουν μεταξύ ανθρώπων που συνυπάρχουν στα όρια της σκαιότητας. 

 Η γνώση του ενός και η μουσικότητα του άλλου απογείωσαν έργα των Μότσαρτ και Σοστακόβιτς στην επανεμφάνιση της ΚΟΑ.

Ο​​ι ιστορίες του Γιάννη Πάσχου είναι μια σκυταλοδρομία εικόνων, μια ακουστική και χρωματική ενορχήστρωση της γλώσσας.

Ο Μίκο Φρανκ και η Ορχήστρα της Γαλλικής Ραδιοφωνίας ερμήνευσαν τα έργα με ενθουσιώδη τρόπο και καλοδουλεμένο ήχο.

Η ​​κυρία Κούλα εξιστορεί την πρόσκαιρη ερωτική περιπέτεια της ώριμης παντρεμένης Κούλας με τον νεαρό σπουδαστή Μίμη και τη διακοπή του δεσμού τους όταν η Κούλα συνειδητοποιεί πως το πάθος της για τον νεαρό απειλεί την εσωτερική ισορροπία και τη μονότονη μεν, αλλά τακτοποιημένη της ζωή στους κόλπους της οικογένειάς της