ΚΡΙΤΙΚΗ

​​Κινητήριος δύναμη στο μεγάλο κλασικό μυθιστόρημα του Ιταλο Σβέβο (1861-1928) αποτελεί η έννοια του φαυλοκυκλικού αδιεξόδου, της ειρωνικής φαντασιοπληξίας, της κωμικής παρεξήγησης. Οχι τυχαία το όνομα του κεντρικού ήρωα παραπέμπει στον αρχαίο Ελεάτη φιλόσοφο και στα παράδοξα προβλήματά του – τα οποία και υποδεικνύουν τη διάσταση ανάμεσα στην πραγματικότητα και την εμπειρία, ανάμεσα στον στοχασμό και τις αισθήσεις μας.

Τ​​έσσερα πρόσωπα, δύο γυναίκες και δύο άντρες, πασχίζουν να προφυλάξουν τις εύθρυπτες υπάρξεις τους σε έναν κατακερματισμένο, αποσχηματοποιημένο κόσμο. Σε αυτό το αποψιλωμένο από νόημα τοπίο ακόμα και το παραμικρό αίσθημα ασφάλειας είναι εξαρχής αποκλεισμένο.

Mία ώρα και τριάντα πέντε λεπτά διαρκεί ο «Αγγελος εξολοθρευτής» (1962) του Λουίς Μπουνιουέλ, δύο ώρες και ένα τέταρτο η ομότιτλη παράσταση της Αντζελας Μπρούσκου για το Φεστιβάλ Αθηνών.

Αμηχανία προκάλεσε στις 16 Ιουνίου η παρουσίαση της «Περουζέ» του Θεόφραστου Σακελλαρίδη στο Ηρώδειο. Ο ίδιος ο συνθέτης δεν έκρυβε ότι έγραφε παίρνοντας «από δεξιά κι αριστερά», ότι «τρυγούσε» τις επιτυχίες της εποχής. Σήμερα ο μουσικά ενημερωμένος ακροατής αναγνωρίζει άμεσα τα αμπέλια που τρυγήθηκαν, όπως επίσης τα προφανή στερεότυπα τα οποία χρησιμοποιεί ο Σακελλαρίδης.

Πολυβραβευμένος, με τολμηρό βλέμμα σε οξέα ζητήματα της εποχής και ευδιάκριτη σκηνική γλώσσα, ο Κριστόφ Βαρλικόφσκι είναι περιζήτητος στα θέατρα της Ευρώπης και στα θεατρικά φεστιβάλ.

Β​​όρεια Ελλάδα, Δράμα, γύρω μέρη. Πρόσωπα ανθρώπων και οι μικροϊστορίες τους. Χιούμορ και μαζί μελαγχολία –μια ήπια μελαγχολία που δεν ξεπέφτει ποτέ σε αισθηματολογία– για όσα στίλβοντα εφήμερα θα συνθλίψουν άλλοτε ο χρόνος, άλλοτε το σιδερένιο χέρι της «προόδου», άλλοτε οι αναπάντεχες απώλειες: ιδού ο κόσμος των αφηγημάτων του Δραμινού Βασίλη Τσιαμπούση.

Τι ιδέα και αυτή, να προσκαλέσει κανείς στο Ηρώδειο ένα από τα πιο ενδιαφέροντα σύνολα ιστορικά ενημερωμένων ερμηνειών! Να τοποθετήσει, δηλαδή, μια ορχήστρα με λιγοστά όργανα και αδύναμο ήχο σε ανοικτό χώρο, εξ ορισμού ακατάλληλο για μουσική.

Η παράσταση «Οδυσσέας» του Δημήτρη Αγαρτζίδη και της Δέσποινας Αναστάσογλου στο Φεστιβάλ Αθηνών συντίθεται από το τελευταίο κεφάλαιο («Πηνελόπη») του ομότιτλου μυθιστορήματος του Τζέιμς Τζόις, τον περίφημο Μονόλογο της Μόλι, και το 13ο κεφάλαιο που φέρει το όνομα «Ναυσικά».

Ο ​​Βαγγέλης Χατζηβασιλείου εξετάζει το σύνολο της ογκωδέστατης ελληνικής πεζογραφίας της 45ετίας 1974-2017, προσφέροντας στα νεοελληνικά γράμματα ένα πρωτότυπο μελέτημα, ένα τολμηρό επίτευγμα κι ένα πολύτιμο έργο αναφοράς.

To νέο σκηνικό έργο του Κωστή Κριτσωτάκη με τίτλο «Raven revisited» παρουσίασε η ομάδα όπερας «The Medium Project» στις 9 Ιουνίου στο Θέατρο της Οδού Κυκλάδων.

Παράξενο έργο ο «Τίμων ο Αθηναίος» του Σαίξπηρ. Η μελέτη των στίχων αλλά και των δραματουργικών «ατελειών» του οδήγησε σε υποθέσεις που δεν μπορούν να επιβεβαιωθούν: ότι ο Σαίξπηρ συνεργάστηκε με κάποιον άλλο ποιητή, πιθανόν με τον Τόμας Μίντλετον, ή ότι έγραψε μια πρώτη εκδοχή του αλλά το παράτησε και το ανέλαβε ο Μίντλετον.

Σ​​την Ελλάδα του 1917, όπου μαίνεται ο Εθνικός Διχασμός μεταξύ βασιλικών και αντιβασιλικών, καταφθάνει ένας νεαρός από το Τορίνο, ο οποίος επιστρέφοντας στην πατρίδα του νιώθει ταυτόχρονα ντόπιος και αυτοεξόριστος.