ΚΡΙΤΙΚΗ

Η βιβλιογραφία του ελληνικού εμφυλίου πολέμου είναι πραγματικά αχανής, όπως και αν τη μετρήσει κάποιος. Είτε ζυγίζοντας τα έργα που κατατάσσονται στην οπτική γωνία των νικητών, ή σε εκείνα (πολύ περισσότερα) που εκπροσωπούν την άποψη των «ηττημένων».

 Τον κώδωνα κινδύνου για το τέλος του παγκόσμιου φιλελεύθερου συστήματος κρούει ο Ρόμπερτ Κέιγκαν στο νέο του βιβλίο.

O Τίτος Γουβέλης είναι ένας εξαιρετικός πιανίστας. Το επιβεβαίωσε ακόμα μία φορά κατά τη συναυλία της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών στην αίθουσα «Φίλων της Μουσικής» στις 19 Οκτωβρίου, ερμηνεύοντας το δεύτερο Κοντσέρτο για πιάνο του Σεργκέι Προκόφιεφ υπό τη διεύθυνση του Φλαμανδού αρχιμουσικού Μισέλ Τίλκιν.

Περισσότερο από 60 χρόνια από τον θάνατο του Μπέρτολτ Μπρεχτ (1898-1956), ίσως του σημαντικότερου θεατρικού συγγραφέα του 20ού αι., τα ιστορικά γεγονότα που μεσολάβησαν «άδειασαν» πολλές ιδέες και απόψεις που συνδέθηκαν με το έργο του (κυρίως απ’ όσους τις διαπραγματεύθηκαν στο πλαίσιο του μεταπολεμικού προβληματισμού για το τι είναι, και σε τι μπορεί να στοχεύει, το πολιτικό, αριστερής ιδεολογίας, θέατρο).

Η «Οπερα του ζητιάνου» των Πέπους και Γκέι στην πολυσυζητημένη παραγωγή των Ρόμπερτ Κάρσεν και Ουίλιαμ Κρίστι παρουσιάστηκε την 1η Νοεμβρίου στην αίθουσα «Αλεξάνδρα Τριάντη».

Ο ​​θάνατος αθάνατος στην πεζογραφία της Ιωάννας Καρυστιάνη και πανταχού παρών και στο καινούργιο μυθιστόρημά της. Στην πρώτη σελίδα ανασύρεται από τον βυθό του Αιγαίου ένα «μισοφαγωμένο κουφάρι», ένα «ξεσαρκισμένο κορμί ανθρώπου».

Ε​​ίναι ένα κρίσιμο βιβλίο. Καθώς οι δεκαετίες περνούν και η μνήμη αδυνατίζει, οι μεγάλοι ξεχνούν. Οσο για τους νεότερους, οι στρεβλώσεις που έχουν μεσολαβήσει αποτελούν σκάνδαλο, όπως το αδιανόητο «Η χούντα δεν έπεσε το ’74».

Το «Αrt» (1994) της Γιασμίνα Ρεζά είναι ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα του υψηλού επιπέδου της σύγχρονης γαλλικής κωμωδιογραφίας στο θέατρο και στον κινηματόγραφο.

Με αφιέρωμα στο συμφωνικό έργο του Λιστ έμοιαζε η πρώτη συναυλία της ορχήστρας «Φιλαρμόνια» στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών στις 16 Οκτωβρίου.

​​Κάθε μετάφραση του Γιώργου Σεφέρη (1900- 1971) αποτελεί γεγονός με σημασία και για εμάς, στην Ελλάδα. Οταν, όπως εν προκειμένω ο γερμανόφωνος χώρος, δηλαδή η Γερμανία, η Αυστρία και η γερμανόφωνη Ελβετία, δεξιώνεται καλομεταφρασμένα, χορταστικά σχολιασμένα τα «Ημερολόγια Καταστρώματος» στο σύνολό τους, δημιουργούνται προϋποθέσεις για μιαν ιδιαίτερα απαιτητική και σπάνια πολιτισμική επαφή και επικοινωνία.

Το «Σώσε»  (Noises Off, 1982) του Μάικλ Φρέιν είναι μία φάρσα εντυπωσιακής κατασκευής που παίζει αριστοτεχνικά με τη δισυπόστατη φύση της τέχνης του θεάτρου. Κάτι περισσότερο από θέατρο εν θεάτρω, εκθέτει τους μηχανισμούς της φάρσας και την ίδια στιγμή, υπονομεύοντάς τους, παράγει υλικό μιας εμπνευσμένης κωμωδίας.

Ξεκινάς να πας στο θέατρο. Το έργο που επιλέγεις είναι βραβευμένο μάλιστα με το Α΄ Κρατικό Βραβείο Θεατρικού Εργου για νέους συγγραφείς το 2013: «Η Απειλή» της Aρτεμης Μουστακλίδου. Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Γιάννης Λεοντάρης, που ασχολείται με τη θεατρική δημιουργία επιλεκτικά, καθώς είναι αναπληρωτής καθηγητής στο τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου.