ΚΡΙΤΙΚΗ

O ​​Αχιλλέας Κυριακίδης είναι ένας συγγραφέας που ούτε εγκαταλείπει ούτε συγκαλύπτει τις εμμονές του. Μείζων δε τούτων ο Μπόρχες. Και στο πρόσφατο βιβλίο του τα διηγήματα αποτίουν πνευματωδώς τον οφειλόμενο φόρο τιμής στον πρώτο διδάξαντα. 

Μετά τη βράβευση για τη μετάφραση του «Αμλετ», ο Διονύσης Καψάλης συνεχίζει να προσφέρει στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό τα απαιτητικά, ποιητικά κείμενα της σαιξπηρικής δραματουργίας.

Το Χοροθέατρο του Βούπερταλ της Πίνα Μπάους (1940-2009) βρίσκεται σε φάση ανακατατάξεων. Η πορεία του ιστορικού συνόλου θα βασιστεί σε δύο άξονες: στην παρακαταθήκη της Πίνα Μπάους αλλά και στη δημιουργία νέων έργων από προσκεκλημένους χορογράφους. 

Ο Νικηφόρος Διαμαντούρος, εκτός από ακαδημαϊκός, Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής και ο πρώτος Ελληνας Συνήγορος του Πολίτη, είναι και ένας από τους διαπρεπέστερους Ελληνες πολιτικούς επιστήμονες.

«Τ​​​​ώρα που η κόπωση και το αδιέξοδο των μεταπολεμικών ποιητικών τρόπων είναι πασίδηλες αλήθειες, είναι καιρός ίσως να γνωρίσουμε ξανά τον σοφό δάσκαλο του ποιητικού λόγου που τραγούδησε τα ζωντανά εθνικά ιδανικά».

Καιρό είχε να ακουστεί στην Αθήνα το διπλό Κοντσέρτο για βιολί και τσέλο του Μπραμς. Μαζί με το Τριπλό Κοντσέρτο του Μπετόβεν υπήρξε άλλοτε ένα από τα δημοφιλέστερα της μουσικής φιλολογίας, σήμερα όμως έχει σχεδόν εξαφανιστεί από την αθηναϊκή μουσική ζωή.

Mάθημα σκηνοθεσίας είναι η «Κωμωδία των παρεξηγήσεων»του Ουίλιαμ Σαίξπηρ, όπως τη σκηνοθέτησε η Κατερίνα Ευαγγελάτου στο θέατρο Βασιλάκου.

Ν​​α αποδεχθούμε ότι στη ζωή τα πιο αδιανόητα, τα πιο τραγικά πράγματα συμβαίνουν και μας φράζουν το μυαλό. «Στέκονται εκεί, μπροστά μας, πίσω μας, σε ό,τι ήδη αποκαλούμε παρελθόν, και μας κοιτάζουν βουβά και λυπημένα. Ακλόνητα κι αμετάκλητα». Αυτός είναι ο αγώνας, της αποδοχής, που δίνει σελίδα τη σελίδα ο πρωταγωνιστής του μυθιστορήματος.

Η εμφάνιση μιας ορχήστρας υψηλού επιπέδου με έναν εξαιρετικό σολίστα, σε συνδυασμό με ένα ρεπερτόριο έργων που παρουσιάζουν ενδιαφέρον και μπορούν εξίσου να προσελκύσουν το ευρύ κοινό, είχε ως αποτέλεσμα μια ξεχωριστά επιτυχημένη συναυλία.

Κλείνεις τα μάτια και βλέπεις μπροστά σου, ώς εκεί που φτάνει το βλέμμα σου, έναν κήπο με ανθισμένες βυσσινιές. Σου κόβεται η ανάσα από την ομορφιά τους, από το μεγαλείο της φύσης, πέρα από τον ιστορικό χρόνο και απ’ όλα τα μικρά και μεγαλύτερα δράματα των ανθρώπων.

Ε​​χει ενδιαφέρον η επιλογή της Αλίκης Στελλάτου (γεν. 1974) να επικεντρωθεί στο πρώτο της βιβλίο στη γραφή και όχι στην πλοκή. Μόνο στην τελευταία σελίδα φανερώνεται ο ιστός ενός μύθου που μέχρι τότε μόνο σκόρπια νήματά του επικρέμονταν στην αφήγηση.

Εκατό «διαμάντια» της χαρτογραφικής ιστορίας που απεικονίζουν τον ελληνικό χώρο από το 1477 έως το 1800 συγκέντρωσε ο πρέσβης ε.τ. Χρήστος Ζαχαράκης. Ο δεινός συλλέκτης παλαιών χαρτών μιλάει στην «Κ» για την καλλιτεχνική αξία των χαρτών, τα σύμβολα, αλλά και τη σημασία τους για τη διπλωματία.