ΙΣΡΑΗΛ

Τον Δεκέμβριο του 1944, ενώ οι Γερμανοί αποσύρονταν προς Βορράν ανενόχλητοι από τον ΕΛΑΣ που κατέβαινε για να καταλάβει την Αθήνα, ένας κόσμος εξαθλιωμένος και πειναλέος υποδεχόταν στους δρόμους της πρωτεύουσας με ενθουσιασμό τους λίγους Εγγλέζους που είχαν φθάσει.

Οι σχέσεις της Ελλάδας με το Ιράν αναπτύχθηκαν ήδη από τα πρώτα χρόνια της ελληνικής ανεξαρτησίας. Η δραστηριοποίηση Ελλήνων εμπόρων και επιχειρηματιών στην ιρανική επικράτεια εξηγεί γιατί ήδη από το 1837 ορίστηκε ο πρώτος Ελληνας γενικός πρόξενος εκεί – αν και όχι στην Τεχεράνη, αλλά στην Ταμπρίζ (Ταυρίδα), στα βόρεια της χώρας […]

Η φρίκη στη Γάζα και η μαζική εξολόθρευση αμάχων από τον ισραηλινό στρατό έχουν προκαλέσει –δικαιολογημένα– αγανάκτηση και παγκόσμια κατακραυγή. Η σφαγή της 7ης Οκτωβρίου από τη Χαμάς ήταν τυφλή, κτηνώδης και απολύτως καταδικαστέα.

Οι στρατηγικές συμμαχίες, η απειλή του Ιράν για κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ και το ενδεχόμενο μιας μακροπρόθεσμης στρατηγικής.

Η διάρκεια και η ένταση του πολέμου Ισραήλ – Ιράν θα κρίνουν τις επιπτώσεις στη χώρα.

Γρήγορα αντίποινα ή ασύμμετρη απάντηση θα επιλέξει η Τεχεράνη;

«Οι περισσότεροι Ιρανοί πάνω απ’ όλα θέλουν ειρήνη και είναι θυμωμένοι με τον Νετανιάχου, αλλά και με τον Χαμενεΐ».

Αναγνωρίζει πάντως την ιρανική «απειλή» της ανάπτυξης πυρηνικής βόμβας.

Μήπως οι βομβαρδισμοί έφεραν πιο κοντά το τέλος του πολέμου στη Μέση Ανατολή;

Το Ισραήλ έχει εισέλθει, και μαζί του ολόκληρη η περιφερειακή ασφάλεια της Μέσης Ανατολής σε μια πρωτοφανή περιδίνηση.

Τα ερωτήματα που θα απαντηθούν πιο άμεσα σχετικά με το τεράστιο ρίσκο που ανέλαβε ο Τραμπ χτυπώντας το Ιράν, είναι πόσο μεγάλη ζημιά προκάλεσε στο ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα, τι είδους αντίποινα θα υπάρξουν από τους Ιρανούς και πώς θα απαντήσει σε αυτά η Ουάσιγκτον

Μόνο ένα δημοκρατικό Ιράν μπορεί να αποτελέσει λύση στο αδιέξοδο με τα πυρηνικά.