ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ

Αναμνήσεις από τους διαλόγους αλλά και τις σιωπές του. «Ακόμα και μορφασμό απόρριψης να δω, στεναχωριέμαι», έλεγε.

Μια κασέτα με τις εκπομπές του 1981 αποκαλύπτει τα «σκαληνά» τραγούδια του που δεν αποφάσισε ποτέ να δισκογραφήσει. Γιατί;

Στις 24 Νοεμβρίου 2017 το Τμήμα Φιλολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης τον αναγόρευσε επίτιμο διδάκτορα. Η ομιλία του είναι ένα εγκώμιο στη γενέτειρά του και στις πρώτες πηγές της έμπνευσής του.

Οι συντάκτες της «Κ» ανθολογούν από τα τραγούδια του τους στίχους που τους έχουν «σφραγίσει».

Τι πάει να πει «πολιτικός» καλλιτέχνης σε μια χώρα που απαιτεί άλλοτε πιστοποιητικά νομιμοφροσύνης κι άλλοτε πιστοποιητικά επαναστατικότητας; Εκείνος είχε ενσαρκώσει αυτή την αντιξοότητα.

Η αφόρητη σύγκρουση ανάμεσα στην προσωπική ελευθερία, που διεκδίκησε με πάθος η γενιά του, και στις «βασικές αρχές» της παράδοσης, που κληρονόμησε μέσω της τέχνης του τραγουδιού.

Ο Παύλος Τσίμας κατέγραφε επί μήνες τις αφηγήσεις του μεγάλου δημιουργού, που διακλαδώνονταν με την ιστορία της Ελλάδας, για το ντοκιμαντέρ «Σαββόπουλος – Long Play», που θα προβληθεί από την τηλεόραση του ΣΚΑΪ. «Ηταν συμφιλιωμένος με τον εαυτό του. Δεν είχε απωθημένα. Τα είχε κάνει όλα».

«Κάνω τον καλύτερο εσπρέσο στην Αθήνα», περηφανεύτηκε ο Διονύσης Σαββόπουλος μόλις με υποδέχθηκε στο γραφείο του, εκείνο το μεσημέρι του 2016.

Ο Διονύσης Σαββόπουλος υπήρξε παθιασμένος Θεσσαλονικιός και πολιτικά ένας άνθρωπος που θεωρούσε αδιαπραγμάτευτο το δικαίωμα να σκέπτεται και να πράττει ελεύθερα. Αυτό το δικαίωμα ήταν που αμφισβήτησαν όσοι σκόπιμα απουσίασαν από την κηδεία και εκείνοι που «έραναν» με δηλητήριο μέσα από το Διαδίκτυο (κυρίως) τον τάφο του. Κάποιοι τον πετροβόλησαν στο ύστατο χαίρε και ας […]

«Στην πολιτική», έλεγε ένας παλαίμαχος, «ποτέ μην εξηγείς κάτι διά της συνωμοσίας, αν μπορεί να εξηγηθεί διά της ανοησίας»· δεν έλεγε «ανοησία» αλλά κάποιον άλλο όρο που δεν γράφεται. Αυτό προκύπτει ανάγλυφα εάν διαβάσει κανείς τη λεπτομερή Ιστορία ή απομνημονεύματα των πρωταγωνιστών της. Η μεγαλύτερη τραγωδία της νεότερης Ελλάδος δεν έγινε από συνωμοσία των χουντικών, […]

Μιλούν στην «Κ» άνθρωποι που μεγάλωσαν με τα τραγούδια του εμβληματικού μουσικού και τον λάτρεψαν, ακόμα και αν κάποιες απόψεις του τους πίκραναν.

Σκηνή πρώτη. Καλοκαίρι –νομίζω– του 2007. Πάντως ο καιρός ήταν ηλιόλουστος. Με τον φωτογράφο Σάκη Γιούμπαση ανεβαίνουμε τους δρόμους του Πηλίου. Προορισμός, το σπίτι του Διονύση Σαββόπουλου στο Μούρεσι. Συνέντευξη για το περιοδικό «Επιλογές» της εφημερίδας «Μακεδονία». Μπαίνω μέσα με τη φόρα του νέου και άπειρου.