ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Ομολογώ ότι έχω κουραστεί να ακούω κομπλιμέντα για τη χώρα μας, τα οποία αισθάνομαι ότι δεν αφορούν το σήμερα. Τι εννοώ; Κάθε φορά που ένας ξένος ηγέτης θα έλθει στην Ελλάδα, θα μας πει πόσο σημαντικό είναι που επισκέπτεται το λίκνο της Δημοκρατίας.

Τι έγινε, ρε παιδιά; Ερχονται τα τανκς; Θα κατεβάσει η κυβέρνηση τον στρατό για να φυλάει το Σύνταγμα; Θα απαγορεύσει τις διαδηλώσεις; Τι συνέβη, πατριώτες; Αλώθηκε ο τόπος ο ιερός; Κατέλαβαν οι μπάχαλοι τον Αγνωστο Στρατιώτη; Κατασκήνωσε η αναρχία στο κέντρο της πρωτεύουσας; Ούτε το ένα ούτε το άλλο.

Το κίνημα «No Kings» υπέρ της δημοκρατίας και κατά του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ περιμένει πως θα πραγματοποιηθούν «πάνω από 2.600» συγκεντρώσεις.

«Θα ήμουν τρελή αν ήθελα να αναλάβω την προεδρία». Η φράση, που ανήκει στην Κριστίν Λαγκάρντ, αναδεικνύει με τον πιο κυριολεκτικό τρόπο την πολιτική κρίση που ταλαιπωρεί τη Γαλλία. Κάτι αδιανόητο για την 5η Γαλλική Δημοκρατία όπου ο πρόεδρος της Δημοκρατίας λειτουργεί λίγο ώς πολύ ως ο ανώτατος άρχων.

Η δημοσιογράφος από τις Φιλιππίνες, που έχει βραβευθεί με το Νομπέλ Ειρήνης, μιλάει για τη διολίσθηση της δημοκρατίας.

Δεν χρειαζόταν να έρθει μέχρι την Αθήνα για να μας το πει η Ευρωπαία Εισαγγελέας. Υποτίθεται πως εδώ και καιρό αποτελεί κοινό τόπο για όλες τις πολιτικές δυνάμεις της χώρας ότι το άρθρο 86 του Συντάγματος είναι κατάλοιπο άλλης εποχής και πρέπει να αλλάξει.

Είναι ενδιαφέρουσα η αναλογία μεταξύ της τραγωδίας των Τεμπών το 2023 και του τραγικού δυστυχήματος που έγινε στα Τέμπη το 2003. Τότε, όπως θυμήθηκε την Πέμπτη (2.10.2025) ο δικός μας Σάκης Μουμτζής, συγκρούσθηκε ένα πούλμαν με μια νταλίκα και χάθηκαν 21 νέα παιδιά.

Σε έναν κόσμο όπου κλονίζονται συμφωνίες, συμμαχίες και αξίες, πώς μπορούν οι Ευρωπαίοι να ενισχύσουν την άμυνά τους και να θωρακίσουν τη Δημοκρατία;

Το βραβείο «Βάτσλαβ Χάβελ» για τα ανθρώπινα δικαιώματα απονέμεται στον Ουκρανό δημοσιογράφο Μαξίμ Μπουτκέβιτς ο οποίος απελευθερώθηκε πέρυσι μετά τη σύλληψή του από τις ρωσικές δυνάμεις.

Η τραγωδία των Τεμπών έχει μείνει επί δυόμισι χρόνια χωρίς οριστικές απαντήσεις. Από ποιον όμως πρέπει να περιμένουμε αυτές τις απαντήσεις, αν όχι από τη Δικαιοσύνη; Υπάρχει άλλη θεσμική οδός για την αλήθεια εκτός από τη δίκη; Η ανάκριση έχει ολοκληρωθεί και, σύντομα, η υπόθεση μπορεί να οδηγηθεί στο ακροατήριο.

«Δοξάστε με», έλεγε ο Μπούτιας και έδειχνε το σώμα του στον φακό. «Μπούτιας» ήταν το χαϊδευτικό του. Ο πλήρης, επίσημος τίτλος του ήταν «Μίστερ Εθνικά Πόδια». Το τηλεδικαστήριο που τον αποθέωσε του ξήλωσε μετά τα γαλόνια, υποβαθμίζοντάς τον σε «Μίστερ Μπούτια». Η φήμη του φαινόταν εφήμερη.

O κοσμήτορας και καθηγητής Δημοσιογραφίας στο Κολούμπια, συγγραφέας και μακροχρόνιος συνεργάτης του New Yorker, μιλά στην «Κ» για την κατάσταση της δημοκρατίας στις ΗΠΑ αλλά και τη μάχη μεταξύ της προεδρίας Τραμπ και των μεγάλων ειδησεογραφικών οργανισμών.