Η δημόσια συζήτηση για τη μετανάστευση είναι πολωμένη ανάμεσα σε δύο σχολές σκέψης που τείνουν να αποκοπούν από την πραγματικότητα. Η πρώτη υποστηρίζει ένθερμα μια πολιτική μηδενικής ανοχής για τις μεταναστευτικές ροές, παραβλέποντας τη δομική κρίση του θεσμού της οικογένειας και τα σύγχρονα κοινωνικά ήθη.