Αθηναϊκά Plus

Oπως είπε και η Ολια Λαζαρίδου στον «πρόλογό» της στη βραδιά αφιερωμένη στη μνήμη του ψυχοθεραπευτή, μεταφραστή και σκηνοθέτη Βίκου Ναχμία, που πέθανε πριν από τρία χρόνια, «δεν θέλουμε να πενθήσουμε αλλά να γιορτάσουμε». Eτσι κι έγινε, στην αυλή του Λαογραφικού Μουσείου Αίγινας, προχθές το βράδυ. 

Μετά την έκθεση του Γιάννη Ψυχοπαίδη, η γκαλερί Citronne στον Πόρο συνεχίζει το καλοκαιρινό πρόγραμμά της με την ατομική έκθεση φωτογραφίας της Μαίρης Χριστοφίδη. Τα εγκαίνια έγιναν πριν λίγες ημέρες στη φιλόξενη αίθουσα, με πλήθος φίλων που ταξίδεψαν από την Αθήνα, αλλά και Ποριώτες.

Ισως ήταν το πιο ταιριαστό κλείσιμο ενός κύκλου: η έκθεση της Βένιας Δημητρακοπούλου με τίτλο «Αρχέγονο μέλλον», η οποία εγκαινιάστηκε πριν από λίγες ημέρες στην Πινακοθήκη Κυκλάδων στη Σύρο, έχει δυο – τρεις ωραίες συμπτώσεις.

Οι δεκάδες, ίσως και χιλιάδες βεντάλιες, αυτοσχέδιες και αυθεντικές, που κινούνταν ρυθμικά σε όλη τη διάρκεια της προχθεσινής παράστασης, στο κοίλο του Ηρωδείου, θα μπορούσε να ήταν μια διαδραστική χορογραφία, μέρος της σκηνοθετικής άποψης, εάν επρόκειτο για την… «Κάρμεν»!

Εδώ και κάποια χρόνια, ο φίλος και συνάδελφος Αχιλλέας Πεκλάρης ζει στο Ισραήλ. Οταν, λοιπόν, πριν από λίγες ημέρες, μου είπε για τη συναυλία του Σταύρου Ξαρχάκου στις 25 Ιουλίου στην Ιερουσαλήμ, αλλά και για τη λατρεία που έχει το κοινό στον σπουδαίο συμπατριώτη μας, τον παρακάλεσα να μου γράψει μια μικρή ανταπόκριση.

Κάθε φορά που βλέπω τα τρυφερά έργα του Νίκου Στεφάνου, εμπνευσμένα από το εργοστάσιο φωταερίου του Πειραιά, μπορώ να τον φανταστώ παιδάκι να θαυμάζει τον παππού, τον πατέρα, τον θείο και τον νονό του που δούλευαν για χρόνια εκεί. Εργάτες ανάμεσα σε φουγάρα, καζάνια και μηχανήματα που τόσο του έκαναν εντύπωση.

Ηταν μια οφειλόμενη τιμή. Πριν από λίγες ημέρες, η Νάνα Μούσχουρη πέρασε το κατώφλι της γαλλικής πρεσβείας στην Αθήνα για να λάβει από τον Κριστόφ Σαντεπί τη μέγιστη αναγνώριση του γαλλικού κράτους. 

Το θερμόμετρο στο κοντέρ του αυτοκινήτου έδειχνε 12 βαθμούς Kελσίου, ώρα επτά το απόγευμα, μήνας Ιούλιος. Πλησιάζαμε τη Βοβούσα στο Ανατολικό Ζαγόρι και ένα κοπάδι από ράθυμες αγελάδες στην άσφαλτο, μας έκαναν να σταματήσουμε. 

Ενα τμήμα μιας ξύλινης προκυμαίας, που κανονικά θα έπρεπε να βρίσκεται στο λιμάνι, έχει τοποθετηθεί πάνω στις πέτρινες πλάκες της πλατείας Μακαρίου στην Υδρα.

Τα «Ξόμπλια», τα κεντίδια, τα πλουμίδια, τα στολίδια, στις παραδοσιακές φορεσιές από όλους τους ελληνικούς τόπους, έγιναν πλέον συνώνυμο με μια έκθεση που έχει γοητεύσει όσους την είδαν. Τα «Ξόμπλια» έγιναν υπόδειγμα για τη συνομιλία παράδοσης και σύγχρονης τέχνης με ένα τρόπο ουσιώδη και χαμηλόφωνο.

Στην Πάτρα, σταθερά και αθόρυβα, καλλιεργείται μια νέα σχέση με την τέχνη. Το 4ο Διεθνές Street Art Φεστιβάλ Πάτρας/ArtWalk 4 ολοκληρώθηκε, δίνοντας στην πόλη μια σειρά από νέες τοιχογραφίες σε μεσοτοιχίες πολυκατοικιών ή σε μεγάλες επιφάνειες, με την υπογραφή κορυφαίων στο είδος τους Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών.

Η Δράμα είναι ένας τόπος ιδιαίτερος, με στρώσεις Ιστορίας, διάχυτη ατμόσφαιρα, καπνομάγαζα του παλιού καιρού, νέες υποδομές και υπόσχεση για ένα καλύτερο μέλλον.