Παρακολουθώ τη δουλειά του Νίκου Μόσχου από τα πρώτα του βήματα και σε κάθε νέα του έκθεση αισθάνομαι μια μικρή δικαίωση. Οχι γιατί το ταλέντο του είχε φανεί από πολύ νωρίς, αλλά για την εσωτερική του ανάγκη να πηγαίνει τη ζωγραφική του πιο μακριά. Οι προσωπικές συστάσεις με τον καλλιτέχνη έγιναν με το πρώτο έργο που είχε εκθέσει, στη μεγάλη ομαδική έκθεση «Ομοιότητα περίπου», για τον Αντώνη Μπενάκη, στο Μουσείο Μπενάκη Πειραιώς, το 2004.
