Αθηναϊκά Plus

Τις τελευταίες ημέρες οι περισσότεροι από εμάς διχάζονται για το αν θα πρέπει να παρευρεθούν σε εγκαίνια εκθέσεων που δεν έχουν ακυρωθεί. Η προσωπική μου γνώμη είναι ότι αν τηρούνται κάποια μέτρα προστασίας, όπως ανοιχτά παράθυρα και απολυμαντικά υγρά στην είσοδο του χώρου, και με τη δέουσα αποφυγή των συνηθισμένων εγκάρδιων χαιρετισμών α λα ελληνικά, τότε οι λελογισμένες έξοδοι κάνουν καλό στην ψυχική μας διάθεση.

Τα τελευταία χρόνια έχω βρει ένα τρομερό γιατρικό όταν η διάθεσή μου δεν είναι στα καλύτερά της. Φοράω εκδρομικά παπούτσια και επισκέπτομαι κοντινούς ή λίγο πιο μακρινούς αρχαιολογικούς χώρους της Αττικής. 

H τέχνη μπορεί να είναι ένα αντίδοτο σε όλα όσα δηλητηριάζουν την καθημερινότητά μας, να λειτουργήσει ως ψυχικό καταφύγιο σε συγκυρίες σαν τη σημερινή. Σε πείσμα των καιρών, μια έκθεση που εγκαινιάζεται την ερχόμενη Τετάρτη στον χώρο της Συλλογής Φέλιου στη Φωκίωνος Νέγρη 16, επιζητεί να μας προσφέρει γαλήνη και ομορφιά.

Οι ακρίτες νησιώτες και στεριανοί έχουν έρθει στο προσκήνιο τις τελευταίες ημέρες, ένεκα των γεγονότων. 

Ο Μακμπέθ είναι στρατηγός στον στρατό του Σκωτσέζου βασιλιά Ντάνκαν. Επιστρέφει νικητής και διψασμένος για εξουσία.

Για να ενισχύσουν το νεοσύστατο, τότε, Centre of Hellenic Studies του Kings College, στο Λονδίνο, ο αείμνηστος Νίκολας Εγκον και η σύζυγός του Μάτι Ξυλά δημιούργησαν το 1989 τον θεσμό ετήσιων διαλέξεων Runciman, προς τιμήν του διάσημου βυζαντινολόγου.

Η δουλειά του Νίκου Μάρκου έχει ένα ιδιότυπο σφρίγος: αλλάζει και εξελίσσεται διαρκώς. Από τα εξαιρετικά γοητευτικά πορτρέτα των κατοίκων του Περάματος στις αρχές του 1980 και των εργατών του Γκαζιού σε άσπρο και μαύρο, στράφηκε, κάποια χρόνια αργότερα, στα πανοραμικά έγχρωμα τοπία που είχαν ίχνη ανθρώπινων παρεμβάσεων.

Η ελληνική δημοσιογραφία πάσχει από έλλειψη χιούμορ. Οι Βρετανοί, αντιθέτως, είναι μαέστροι στη διάνθιση ακόμα και των πιο δύσκολων θεμάτων με σκέψεις που κάνουν τους αναγνώστες τους να λύνονται στα γέλια.

Για το τελευταίο της ταξίδι αναχώρησε η Κική Δημουλά χθες, ένα γλυκό απόγευμα του Φλεβάρη που ήδη μύριζε άνοιξη. Εφυγε συντροφιά με λευκά ρόδα, για να θυμίζουν την ευωδιά που απλόχερα μας χάρισε όσο ζούσε.

To Solidarity Now είναι μια φιλανθρωπική πρωτοβουλία που γεννήθηκε κατά την κορύφωση της οικονομικής κρίσης, το 2013, με στόχο να προσφέρει στήριξη σε ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού, είτε πρόκειται για οικονομικά ασθενείς είτε για πρόσφυγες και μετανάστες. 

Η Αλίκη Περρωτή, μία από τις πιο σπουδαίες Ελληνίδες της διασποράς, όχι μόνον φροντίζει να περνάει μεγάλα χρονικά διαστήματα στην πατρίδα που τόσο αγαπά, αλλά και να ενισχύει το έργο ιδρυμάτων και θεσμών που κάνουν σωστή δουλειά. Η συνεισφορά της είναι διαρκής και συνεπής σε πολλούς τομείς.

Η συνέντευξη που με συγκλόνισε περισσότερο μέσα σε αυτά τα 25 χρόνια μου στο επάγγελμα ήταν με τον Χάινς Κούνιο, ένα Θεσσαλονικιό που επέζησε του Αουσβιτς.