Με επίκεντρο την ανάγκη για συνεχή επανεφεύρεση της ηγεσίας και τον συγχρονισμό εκπαίδευσης και αγοράς εργασίας, η Παπαστράτος και ο Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος κ. Γιώργος Μάργωνης ανέδειξαν τον καθοριστικό ρόλο των επιχειρήσεων στη διαμόρφωση των δεξιοτήτων και των οργανισμών του μέλλοντος.
Η παρουσία της Παπαστράτος και του Προέδρου και Διευθύνοντος Συμβούλου της, κ. Γιώργου Μάργωνη, στο 11ο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών ανέδειξε με σαφήνεια τις μεγάλες προκλήσεις αλλά και τις ευκαιρίες που διαμορφώνουν το σύγχρονο επιχειρηματικό και εργασιακό περιβάλλον. Μέσα από τη συμμετοχή του σε δύο καίριες συζητήσεις, ο ίδιος ανέπτυξε μια συνεκτική οπτική γύρω από την ηγεσία στην εποχή της διαρκούς αλλαγής, αλλά και σε ό,τι αφορά τη μετάβαση σε μια οικονομία όπου οι δεξιότητες εξελίσσονται με πρωτοφανή ταχύτητα.
Στο πάνελ για το «Leadership Reinvention», με κεντρικό θέμα συζήτησης το ότι η ηγεσία σήμερα δεν κρίνεται μόνο από την ικανότητα ενός CEO να φτάσει στην κορυφή, αλλά από την δυνατότητά του να εξελίσσεται μέσα στον ρόλο αυτόν, σε ένα περιβάλλον αυξανόμενης πολυπλοκότητας, ταχύτητας και αβεβαιότητας, ο Γιώργος Μάργωνης εστίασε στην έννοια της επανεφεύρεσης της ηγεσίας. Περιέγραψε την επανεφεύρεση ως μια δυναμική διαδικασία κατά την οποία κανείς μαθαίνει και ξεμαθαίνει. Όπως τόνισε, η πραγματική πρόκληση για έναν σύγχρονο ηγέτη δεν είναι μόνο να υιοθετεί νέες πρακτικές, αλλά να έχει το θάρρος να αμφισβητεί παραδοχές και στρατηγικές που στο παρελθόν οδήγησαν στην επιτυχία.
Σαν αεροπλάνο που πιλοτάρεις ενώ φτιάχνεται
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στον ρόλο της εμπιστοσύνης μέσα στους οργανισμούς. Χρησιμοποιώντας την εικόνα ενός αεροπλάνου που κατασκευάζεται ενώ βρίσκεται ήδη σε πτήση, περιέγραψε τη σημερινή επιχειρησιακή πραγματικότητα, όπου δεν υπάρχουν έτοιμες λύσεις και η πορεία διαμορφώνεται εν κινήσει, ανάλογα με την περίπτωση και την ομάδα. Σε αυτό το πλαίσιο, η σαφήνεια ως προς την κατεύθυνση αποκτά καθοριστική σημασία, γιατί στους ανθρώπους δεν αρκεί να λαμβάνουν οδηγίες, αλλά έχουν ανάγκη να κατανοούν το «γιατί» πίσω από τις αποφάσεις, ώστε να μπορούν να συμμετέχουν ενεργά στη διαμόρφωση της επόμενης ημέρας.
Αναφερόμενος στον μετασχηματισμό της εταιρείας και την απομάκρυνσή της από το προϊόν με το οποίο είχε συνδεθεί για περισσότερο από έναν αιώνα, υπογράμμισε ότι αποτέλεσε μια τολμηρή επιλογή. «Η πρόκληση στην περίπτωση της PMI ήταν να ακολουθήσεις το καινούργιο παρά τη σιγουριά της κατακτημένης ηγετικής θέσης, αλλά και εξ αιτίας της. Το έκανε αυτοβούλως και εμείς όλοι κληθήκαμε να καταλάβουμε, να μάθουμε, να εξηγήσουμε, να διηγηθούμε, να πιστέψουμε και ναι, να το παλέψουμε» σημείωσε.
Οι επιχειρήσεις δεν μπορούν να λειτουργούν ως παθητικοί αποδέκτες έτοιμων ταλέντων
Η δεύτερη παρέμβασή του, στη συζήτηση για το μέλλον των δεξιοτήτων «The Future of Skills: Bridging the Gap Between Education and the Modern Economy», ανέδειξε ένα από τα πιο κρίσιμα ζητήματα της εποχής: το χάσμα ανάμεσα στην εκπαίδευση και τις ανάγκες της αγοράς εργασίας. Ο κ. Μάργωνης επεσήμανε ότι οι δύο αυτοί κόσμοι κινούνται με διαφορετικές ταχύτητες. «Τα προγράμματα σπουδών, τα προγράμματα μάθησης στο πανεπιστήμιο εξελίσσονται μέσα στη διάρκεια αρκετών ετών. Όμως, οι αλλαγές, τα ζητούμενα, οι δεξιότητες, οι απαιτήσεις στην εργασία και τις ανάγκες της, αλλάζουν ραγδαία μέσα σε μήνες» υπογράμμισε.
Στο πλαίσιο αυτό, σημείωσε ότι οι επιχειρήσεις δεν μπορούν πλέον να λειτουργούν ως παθητικοί αποδέκτες «έτοιμων» ταλέντων, καθώς σε ό,τι αφορά την τεχνητή νοημοσύνη, την αυτοματοποίηση, τη ρομποτική, την πράσινη μετάβαση, το δημογραφικό και τις γεωπολιτικές εξελίξεις οι αλλαγές συντελούνται ταυτόχρονα και με μεγάλη ταχύτητα. Οι εταιρείες λοιπόν, καλούνται να αναλάβουν ενεργό ρόλο στη διαμόρφωση των δεξιοτήτων του ανθρώπινου δυναμικού, συμβάλλοντας στον συγχρονισμό των συστημάτων της εκπαίδευσης και της παραγωγικής πραγματικότητας.
Ενδιαφέρον παρουσίασαν και τα ευρήματα έρευνας που παρουσιάστηκαν, σύμφωνα με τα οποία η συντριπτική πλειονότητα των πολιτών, το 90% των ερωτηθέντων, αναγνωρίζει ότι η τεχνητή νοημοσύνη θα επηρεάσει την εργασία, ενώ παράλληλα, το 85% δηλώνει πρόθυμο να εκπαιδευτεί σε νέες τεχνολογίες. Παρότι το 70% χρησιμοποιεί ή σκοπεύει να χρησιμοποιήσει εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης, σχεδόν οι μισοί συμμετέχοντες στην έρευνα πιστεύουν ότι οι Έλληνες δεν είναι έτοιμοι να προσαρμοστούν σε αλλαγές.
Η τεχνητή νοημοσύνη δεν παίρνει την απόφαση
Στο ίδιο πλαίσιο, ανέδειξε τις δεξιότητες που θα αποκτήσουν καθοριστική σημασία τα επόμενα χρόνια, όπως η κριτική σκέψη, η ικανότητα λήψης αποφάσεων και η ορθή ιεράρχηση της πληροφορίας. Όπως σημείωσε, τα εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης μπορούν να υποστηρίζουν την ανάλυση, όμως η ευθύνη της απόφασης παραμένει στον άνθρωπο. Παράλληλα, έθεσε έναν νέο προβληματισμό για το μέλλον της διοίκησης: πώς θα διαμορφωθούν οι οργανισμοί όταν οι ηγέτες θα καλούνται να διαχειρίζονται όχι μόνο ανθρώπους, αλλά και «έξυπνα» συστήματα, αλγορίθμους και ψηφιακούς βοηθούς. Στην καρδιά της στρατηγικής της Παπαστράτος, όπως ανέφερε, βρίσκεται η προετοιμασία για αυτήν ακριβώς τη μετάβαση σε έναν οργανισμό «AI ready», όπου οι άνθρωποι εκπαιδεύονται συστηματικά, εξοικειώνονται με τα νέα εργαλεία και νιώθουν ασφάλεια απέναντι στις αλλαγές.
