Στον συνδυασμό παλαιών πηγαδιών και απορροφητικών βόθρων που κλείστηκαν, αλλά δεν μπαζώθηκαν ποτέ, με τα «χαλαρά» εδάφη της περιοχής της Κυψέλης οφείλονται οι διαρροές στην επιφάνεια των υλικών εκσκαφής του μετροπόντικα. Για μερικές ημέρες ακόμη το φαινόμενο δεν αποκλείεται να επαναληφθεί, καθώς ο μετροπόντικας διανύει τα τελευταία 50-60 μέτρα στα εδάφη αυτά, πριν συναντήσει και πάλι «σκληρό» ασβεστολιθικό υπόβαθρο.
Ο μετροπόντικας θα συνεχίσει την εκσκαφή σε «χαλαρά» εδάφη, τα οποία, σε συνδυασμό με πηγάδια και απορροφητικούς βόθρους που δεν μπαζώθηκαν, ευθύνονται για το φαινόμενο.
Οι λάτρεις της αστικής γεωλογίας (επιστήμης που ασχολείται με το υπέδαφος των πόλεων) είχαν τις προηγούμενες ημέρες την ευκαιρία να δουν τον διαφορετικό τρόπο αντίδρασης του αθηναϊκού υπεδάφους σε συνθήκες πίεσης. Ο δεύτερος μετροπόντικας «Νίκη», που διανοίγει και κατασκευάζει τη σήραγγα της Γραμμής 4, κινείται αυτές τις ημέρες ανάμεσα στους (μελλοντικούς) σταθμούς Κυψέλης και Δικαστηρίων, διανύοντας από έξι έως δώδεκα μέτρα την ημέρα. Σύμφωνα με τους γεωλογικούς χάρτες της Ελληνικής Αρχής Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών (που είναι και ελεύθερα διαθέσιμοι στην ιστοσελίδα geoportal.eagme.gr), η περιοχή όπου κινείται σήμερα ο μετροπόντικας δημιουργήθηκε σταδιακά μέσω αποθέσεων από τα πολλά ρέματα που προϋπήρχαν (λ.χ. η σημερινή Φωκίωνος Νέγρη δημιουργήθηκε πάνω στο ρέμα Λεβίδη). Ως αποτέλεσμα, είναι μια περιοχή με πιο χαλαρά εδάφη.
Σύμφωνα με πηγές της κοινοπραξίας κατασκευής του μετρό (Αβαξ, Ghella, Alstom), η κεφαλή του μετροπόντικα δουλεύει υπό πίεση. Για τη σωστή της λειτουργία τροφοδοτείται συνεχώς με λιπαντικό, με αποτέλεσμα να παράγεται ένα υγρό που ονομάζεται «πόλφη» (υπέδαφος μαζί με λιπαντικό). Οπως εξηγούν μηχανικοί της κοινοπραξίας, στην περιοχή της Κυψέλης ακριβώς επειδή υπήρχαν κάποτε ρέματα, υπήρχαν και πολλά πηγάδια τα οποία κατά τη σταδιακή ανοικοδόμηση της περιοχής έκλεισαν, αλλά συνήθως χωρίς να μπαζωθούν. Επίσης υπήρχαν πολλοί απορροφητικοί βόθροι (δηλαδή βόθροι χωρίς τσιμεντένιο πυθμένα) και το παλαιό αποχετευτικό δίκτυο που αντικαταστάθηκε. Οπως εξηγούν, όταν η «πόλφη» βρει διέξοδο στο υπέδαφος, τότε… την ακολουθεί. Ετσι στην περίπτωση της εγκαταλελειμμένης μονοκατοικίας (κάποτε ταβέρνας) βρήκε διέξοδο σε παλαιά αποχέτευση, ενώ στην επόμενη περίπτωση, στο υπόγειο διπλοκατοικίας, βρήκε διέξοδο σε παλιό πηγάδι. Ως αποτέλεσμα, ο μετροπόντικας «χαμήλωσε ταχύτητα» μέχρι να ξεπεράσει την περιοχή αυτή και να συνεχίσει σε πιο στιβαρά εδάφη. Σύμφωνα με τους μηχανικούς της κοινοπραξίας, απομένουν περίπου 50-60 μέτρα μέχρι ο μετροπόντικας να αφήσει πίσω του αυτή την περιοχή και να συνεχίσει να σκάβει σε ασβεστολιθικά εδάφη.
Η πορεία του έργου
Οσον αφορά την πορεία του έργου, ο μετροπόντικας «Νίκη», που ξεκίνησε τη διαδρομή του από το φρέαρ Βεΐκου, βρίσκεται σήμερα ανάμεσα στους (μελλοντικούς) σταθμούς Κυψέλης και Δικαστηρίων. Στη συνέχεια θα κατευθυνθεί προς τους (μελλοντικούς) σταθμούς Αλεξάνδρας, Εξαρχείων, Ακαδημίας και Κολωνακίου, για να καταλήξει στο φρέαρ Ευαγγελισμού έως το τέλος του έτους. Εκεί θα ολοκληρωθεί και η κατασκευή της σήραγγας, μια και η διάνοιξη του τμήματος Κατεχάκη – Ευαγγελισμού ολοκληρώθηκε τον περασμένο Φεβρουάριο. Ο πρώτος μετροπόντικας, που είχε ονομαστεί «Αθηνά», ξεκίνησε από το φρέαρ Κατεχάκη και κατασκεύασε 5,1 χλμ. σήραγγας, διασχίζοντας τις περιοχές Ζωγράφου, Ιλισίων, Πανεπιστημιούπολης και Καισαριανής. Παράλληλα βρίσκεται σε εξέλιξη η κατασκευή των σταθμών Αλσους Βεΐκου, Γαλατσίου, Ελικώνος, Κυψέλης, Δικαστηρίων, Αλεξάνδρας, Ακαδημίας, Κολωνακίου, Καισαριανής και Ιλισίων, ενώ τον προηγούμενο μήνα παραδόθηκε στον ανάδοχο και η θέση του σταθμού Εξαρχείων.
Αντιθέτως, παραμένουν σε εκκρεμότητα η μετακίνηση αγωγού της ΕΥΔΑΠ στον σταθμό Γουδή, η μετακίνηση των αρχαιοτήτων από τη θέση του σταθμού Πανεπιστημιούπολης και η εκκίνηση των εργασιών στο πάρκο Ριζάρη για τον σταθμό Ευαγγελισμού. Υπενθυμίζεται ότι πρόσφατα η παράδοση του έργου μετακινήθηκε επισήμως κατά μια τριετία (από το 2029 στο 2032), ενώ ο ανάδοχος θεωρεί ότι το έργο δεν θα ολοκληρωθεί πριν από το 2034.
