Περνούσε καθημερινά ατελείωτες ώρες πάνω από την πράσινη τσόχα. Φαινομενικά ατάραχος, όπως όλοι οι έμπειροι παίκτες. Οι σφυγμοί του όμως χτυπούσαν κόκκινο, περιμένοντας το επόμενο φύλλο για να παίξει ακόμα «και τα ρέστα» .Υστερα από αμέτρητα ξενύχτια συνοδεία ποτού και τσιγάρου, οι τσέπες του Παναγιώτη άδειασαν – «έμεινα στον άσο».
«Η σχέση μου με τον τζόγο άρχισε από την ηλικία των 10 ετών. Από τότε που στοιχημάτιζα με τους φίλους μου ποιος θα πάρει τους βώλους του άλλου. Ηδη από την εφηβεία μου όλο το χαρτζιλίκι πήγαινε σε λέσχες», εξομολογείται στην «Κ» ο 53χρονος σήμερα Παναγιώτης, λέγοντας χωρίς καμιά νοσταλγία «ήμουν δεκαθλητής του τζόγου».
Η Σοφία συμπλήρωνε με μανία το ένα δελτίο μετά το άλλο. Η ενασχόληση με τον τζόγο αποτελούσε τρόπο ζωής. Χαρά, ενθουσιασμός, θυμός, ελπίδα, απληστία, εναλλάσσονταν. Οσα χρήματα είχε βάλει στην άκρη, αλλά και δανεικά από φίλους και συγγενείς, τα «σκόρπισε» στα τυχερά παιχνίδια μέσα σε οκτώ μήνες.
«Ηταν μια ψυχοφθόρα κατάσταση. Με κατέστρεψε οικονομικά, κοινωνικά, προσωπικά, εργασιακά. Δεν είχα συναίσθηση, έγινα ένας πολύ κλειστός, μονόχνωτος άνθρωπος» λέει στην «Κ» η 35χρονη. Και οι δύο, κάθε φορά που έχαναν, ήταν σίγουροι ότι την επόμενη θα κέρδιζαν. Οταν έφτασαν στο μη παρέκει, αποφάσισαν να απαλλαγούν από τον εθισμό τους και απευθύνθηκαν στους ειδικούς του προγράμματος ΚΕΘΕΑ – ΑΛΦΑ (Κέντρο Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων).
«Ο παίκτης για να έρθει εδώ σημαίνει ότι είναι απελπισμένος, έχει φτάσει σε σημείο να έχει πολλά χρέη, άρα έχει εξαντλήσει τους πιθανούς δανειστές, νιώθει ότι βρίσκεται σε αδιέξοδο και επαγγελματικά υπολειτουργεί» εξηγεί στην «Κ» ο κ. Αντώνης Πάριος, ψυχοθεραπευτής και υπεύθυνος του προγράμματος. Για τον Παναγιώτη τα αρχικά ερεθίσματα ήταν οικογενειακά, καθώς ο πατέρας του αντιμετώπιζε πρόβλημα με το ποτό και ο μεγαλύτερος κατά δέκα χρόνια αδερφός του ήταν επίσης εθισμένος στον τζόγο. «Επαιζα καθημερινά, από το πρωί σε πρακτορεία, το μεσημέρι στον ιππόδρομο, και το απόγευμα άλλο παιχνίδι στο καζίνο. Με γοήτευσε η λάμψη που υπάρχει εκεί, σε κάνει να νιώθεις σαν βασιλιάς», προσθέτει ο Παναγιώτης. Το πάθος του κράτησε 20 χρόνια, με βραχυχρόνια διαλείμματα.«Προσπαθούσα μόνος μου να σταματήσω τον κατήφορο, το κατάφερνα για λίγο καιρό αλλά μετά ξανακυλούσα». Από το 2007 έως το 2009 «θυσίασε» περισσότερα από 500.000 ευρώ και σήμερα, από τις επτά επιχειρήσεις (καφετέριες) κατέληξε να έχει μία.
Για τη Σοφία η ήττα, αν και προσωρινά αβάσταχτη, αποδείχτηκε σωτήρια, καθώς ήταν αυτή που πριν από δυόμισι χρόνια την οδήγησε στον δρόμο για το ΚΕΘΕΑ.
«Ευτυχώς που έχανα, διαφορετικά δεν θα είχα έρθει εδώ. Από τη μέρα που εντάχθηκα στο πρόγραμμα απεξάρτησης ελπίζω ξανά. Πιο πολύ μού έχει στοιχίσει το ότι έχασα την εμπιστοσύνη των γονιών μου την οποία επανακτώ τώρα», εξομολογείται.
Στη θεραπεία απεξάρτησης από τον τζόγο υποβάλλονται αυτή τη στιγμή 85 άτομα και το πρόγραμμα, που είναι δωρεάν, από 8-18 μήνες. Ωστόσο, ο Παναγιώτης, πέντε χρόνια μετά την ένταξή του, δίνει ακόμα και σήμερα το «παρών».
«Ποτέ δεν έχω νιώσει ότι υποτροπιάζω. Ωστόσο, δεν προκαλώ τον εαυτό μου πλέον. Δεν θα πειραματιστώ ούτε για πλάκα να παίξω χαρτιά» τονίζει. «Τα τρία τελευταία χρόνια η προσέλευση μόνο για τον τζόγο έχει αυξηθεί περίπου 20%. Το γρήγορο κέρδος, η οικονομική δυσχέρεια, η ανεργία και η εργασιακή ανασφάλεια είναι από τους λόγους που οδηγούν σε μεγαλύτερο βαθμό στα τυχερά παιχνίδια», προσθέτει ο κ. Πάριος.
Το προφίλ
Το πρόγραμμα ΚΕΘΕΑ – ΑΛΦΑ για την απεξάρτηση από το αλκοόλ και τα τυχερά παιχνίδια άρχισε να λειτουργεί το 2003. Η ομάδα απαρτίζεται από έντεκα άτομα, εκ των οποίων οι οκτώ είναι ψυχολόγοι, κοινωνικοί λειτουργοί και ψυχίατροι και οι τρεις διοικητικό προσωπικό. Ο μέσος όρος ηλικίας των ατόμων που εντάσσονται στο πρόγραμμα είναι 35-47 ετών, με τους άνδρες να κρατούν τα σκήπτρα (ποσοστό 91,5%). Σύμφωνα με τα στοιχεία των τελευταίων τεσσάρων ετών, πρώτο στη λίστα με τις προτιμήσεις των παικτών έρχεται το στοίχημα (60%), τα παιχνίδια αριθμών (51%) και έπονται το καζίνο (41%), τα χαρτιά (30%) και τέλος τα μηχανήματα, όπως φρουτάκια (16%).
Οπως εξηγεί ο κ. Πάριος, «η συγκεκριμένη μορφή εξάρτησης, έχει πολλά κοινά στοιχεία με αυτήν του αλκοόλ και των ναρκωτικών. Η διαφορά της είναι ότι έχει πολύ έντονη την παρορμητικότητα και την αμφιθυμία. Επίσης, έχει αυξημένο ποσοστό απόπειρας αυτοκτονιών που προσεγγίζει το 15-20%». Η γραμμή βοήθειας για τον τζόγο 1114 λειτουργεί από Δευτέρα έως Παρασκευή (9.00 – 21.00).
