Φανερά φορτισμένος απολογήθηκε ο πρώτος κατηγορούμενος στη δίκη για τον θάνατο του Σήφη Βαλυράκη τον Ιανουάριο του 2021 στην θαλάσσια περιοχή της Ερέτριας, επιμένοντας από την αρχή έως το τέλος της διαδικασίας ότι ο ίδιος και ο συγκατηγορούμενος αδελφός του είναι αθώοι.
«Επιμένουμε στην αθωότητά μας. Δεν αντέχουμε άλλο. Υποφέρουμε, υποφέρουν και τα παιδιά μας», είπε ο κατηγορούμενος ψαράς υποστηρίζοντας ότι την επίμαχη ημέρα δεν βγήκαν για ψάρεμα.
Οπως κατέθεσε, το επίμαχο Σάββατο είχαν επιστρέψει από τριήμερο ταξίδι και είχαν δέσει το σκάφος με την πρύμνη. Την Κυριακή, όπως είπε, κατέβηκε στο καταφύγιο γύρω στις 8 το πρωί, χωρίς όμως να προχωρήσει σε κάποια εργασία, καθώς οι καιρικές συνθήκες δεν επέτρεπαν να βγουν για να σηκώσουν τα δίχτυα.
«Δεν έκανα καμία δουλειά. Δεν είχε καλό καιρό και επέστρεψα στο σπίτι. Τα δίχτυα τελικά τα βγάλαμε τη Δευτέρα», ανέφερε.
Σε ερώτηση του προέδρου γιατί κατέβηκε στο λιμάνι, ο κατηγορούμενος απάντησε πως αυτό αποτελεί συνήθεια για τους ψαράδες. «Είναι το χούι. Είναι σαν τρίτο παιδί μου. Εμείς οι ψαράδες κατεβαίνουμε και βλέπουμε τα σκάφη μας», είπε, προσθέτοντας: «Από όλα αυτά που έχουν ακουστεί εδώ δεν έχουμε κάνει τίποτα. Δεν ξέρω γιατί μας κατηγόρησαν, δεν μπορώ να καταλάβω».
Στη συνέχεια, ο εισαγγελέας αναφέρθηκε σε βιντεοληπτικό υλικό, σύμφωνα με το οποίο αυτοκίνητο που μοιάζει με εκείνο του κατηγορουμένου εμφανίζεται να εισέρχεται προς το αλιευτικό καταφύγιο στις 11.14 και να αποχωρεί στις 11.41. Ο κατηγορούμενος αρνήθηκε ότι βρισκόταν εκεί την επίμαχη ώρα, υποστηρίζοντας πως υπάρχουν και άλλα οχήματα με ίδιες ζάντες. «Μπορεί να κατέβηκα στη μητέρα μου, μπορεί να το πήρε η σύζυγός μου. Το μόνο που μπορώ να σας πω είναι ότι εγώ εκείνη την ώρα δεν κατέβηκα στο λιμάνι. Είμαστε αθώοι, κύριε εισαγγελέα. Το μυαλό μου είναι θολωμένο», είπε.
Ο εισαγγελέας τον ρώτησε γιατί δεν αναζήτησαν τους οδηγούς των άλλων οχημάτων, ώστε να καταθέσουν αν βρίσκονταν εκείνη την ημέρα στο καταφύγιο. «Δεν το σκεφτήκαμε», απάντησε ο κατηγορούμενος, που απευθυνόμενος στους δικαστές συμπλήρωσε: «Οι ζωές μας είναι στα χέρια σας».
Συνεχίζοντας την απολογία του, ο κατηγορούμενος υποστήριξε ότι δεν είχε καμία ιδιαίτερη σχέση με τους λιμενικούς της περιοχής, πέρα από έναν τυπικό χαιρετισμό, επισημαίνοντας πως τα έγγραφα του σκάφους τα θεωρούσε συνήθως άλλος λιμενικός. Αρνήθηκε ότι είχε αντιληφθεί οποιαδήποτε παράνομη αλιευτική δραστηριότητα, τονίζοντας πως «εμείς κάνουμε τη δουλειά μας», ενώ εξήγησε ότι ο γάντζος που βρέθηκε στο σκάφος είναι συνηθισμένος εξοπλισμός όλων των αλιευτικών για την περισυλλογή αντικειμένων από τη θάλασσα και πως διαθέτει επίσης κοφτάκι για τα ψάρια. Οταν ο εισαγγελέας τον ρώτησε αν γνώριζε όσα είχε καταθέσει σε βάρος τους μάρτυρας Ασμάνης, απάντησε πως ο ίδιος και ο συγκατηγορούμενός του δεν γνώριζαν τίποτα και συνέχιζαν κανονικά τη ζωή τους.
