Ο ήχος του τρένου μπερδεύεται με το ρυθμικό κούνημα της βεντάλιας που κρατάει η κυρία δίπλα μου. Κάποιοι περισσότεροι προνοητικοί κρατάνε ανεμιστηράκια χειρός με μπαταρία, ενώ άλλοι κάνουν αέρα με ό,τι έχουν διαθέσιμο. Περιοδικά, φακέλους, ακόμη και το εισιτήριο του τρένου, που πόσο αέρα να κάνει…
Αυτές τις μέρες του πρώτου φετινού καύσωνα, οι συνθήκες σε συρμούς του ΗΣΑΠ και του μετρό που δεν διαθέτουν κλιματισμό, είναι αφόρητες, ιδιαίτερα τις μεσημεριανές ώρες. «Χθες, γύρω στις 11 το πρωί επιβιβάστηκα στο τρένο. Είχε πάρα πολλή ζέστη. Δίπλα μου μια κοπέλα ζαλίστηκε, ήταν έτοιμη να λιποθυμήσει. Ευτυχώς ήταν μαζί της ο σύζυγός της ο οποίος της έδωσε αμέσως νερό και μια καραμέλα», λέει στην «Κ» η κ. Ευαγγελία Παπαδημητρίου. Πηγαινοέρχεται καθημερινά από τη Σαλαμίνα στην Αθήνα λόγω δουλειάς. «Είναι δυσβάσταχτο να νοικιάζω σπίτι στην Αθήνα. Κάνω περίπου δύο ώρες την ημέρα για να φτάσω στο γραφείο. Πρώτα πλοίο, μετά ηλεκτρικός», λέει. Την ώρα που μας μιλάει κουνάει ασταμάτητα τον καρπό της: «Εχω πάντα μαζί μου μια βεντάλια και ένα κουτάκι ηλεκτρολύτες».
Στον σταθμό των Πετραλώνων συναντάμε την 30χρονη Χριστίνα Χάρις Στελλίου. Χρησιμοποιεί καθημερινά το τρένο για να κάνει τις δουλειές της προκειμένου να μη χρειάζεται να μετακινηθεί με το αυτοκίνητο. Αλλωστε πού να παρκάρεις στο κέντρο της Αθήνας. «Υπάρχουν συρμοί χωρίς κλιματισμό, αλλά και πολλοί που έχουν, ακόμα και παλιοί. Το θέμα όμως είναι ότι στον ηλεκτρικό συνήθως αφήνουν όλα τα παράθυρα ανοιχτά. Οπότε φεύγει ο ψυχρός αέρας. Επίσης, οι συρμοί δεν ακολουθούν μια ικανοποιητική συχνότητα. Ακόμα και να λειτουργεί ο κλιματισμός, υπάρχουν φάσεις που είμαστε κυριολεκτικά σαν σαρδέλες και αγκαλιαζόμαστε ο ένας με τον άλλο. Οπότε ο κλιματισμός δεν έχει κανένα νόημα», σημειώνει η κ. Στελλίου. Συχνά, όπως εξηγεί, επιβάτες τσακώνονται για το αν θα πρέπει τα παράθυρα να παραμείνουν κλειστά ή ανοιχτά.
Σε ένα άλλο βαγόνι συζητάμε με την κυρία Αθηνά, ετών 71. Πήγαινε να πληρώσει λογαριασμούς της ΔΕΗ και του νερού. Για να προφυλαχτεί από τον καύσωνα, πέρα από το καπέλο της και ένα μπουκαλάκι νερό, έχει τυλίξει γύρω από τον λαιμό της μια βρεγμένη πετσέτα: «Τι να κάνω; Αυτή τουλάχιστον με ανακουφίζει. Δυστυχώς τα παιδιά μου δεν είναι εδώ για να με βοηθήσουν με τις δουλειές», μας λέει.
Σε κάποιους σταθμούς όπως στο Θησείο και το Μοσχάτο, έχουν τοποθετήσει κατά μήκος της αποβάθρας ψεκαστήρες νερού για να δροσίζουν τους επιβάτες. Οι απόψεις διίστανται για την αποτελεσματικότητά τους. «Ομολογώ ότι υπάρχει μεγάλη διαφορά σε σχέση με σταθμούς που δεν έχουν. Η θερμοκρασία πέφτει αισθητά, πρέπει να τοποθετηθεί παντού», σημειώνει η κ. Στελλίου. «Δεν μου κάνει καμία διαφορά. Θεωρώ πως είναι κυρίως για το φαίνεσθαι. Αμα έχει πολύ κόσμο και δεν έχει κλιματισμό η κατάσταση είναι κόλαση», εξηγεί από τη δική του πλευρά ο 25χρονος Βασίλης Κλένιας.
«Υπάρχει παραμέληση για τον πολίτη»
«Κάποιες φορές μπαίνω στον ηλεκτρικό και είναι πραγματικά καμίνι. Είναι χειρότερα από έξω ακόμα και να είσαι εκτεθειμένος στον ήλιο», αναφέρει στην «Κ» η 26χρονη Εμμα. Η ίδια, δικηγόρος στο επάγγελμα, χρησιμοποιεί αρκετά συχνά τις ώρες αιχμής τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς. «Ο συνωστισμός δεν είναι εξαίρεση αλλά ο κανόνας. Το χειρότερο για μένα είναι όταν βρίσκομαι στα δικαστήρια στην Κυψέλη. Πολλές φορές χρειάζεται να χρησιμοποιήσω ένα λεωφορείο της κακιάς ώρας αφού πρώτα έχει χρειαστεί να περιμένω για πολλή ώρα να έρθει ψάχνοντας να βρω μια σκιά», σημειώνει. Το πιο ενοχλητικό για την ίδια όμως είναι η έλλειψη αξιοπιστίας. «Υπάρχει παραμέληση για τον πολίτη». Ο κ. Κωνσταντίνος Τράκας, 63 ετών, δεν θέλει να μιλήσει πολύ. Μένει μόνο σε μια φράση. «Τι να πω, το αυτονόητο; Πρέπει παντού να υπάρχει κλιματισμός».
Τρία χρόνια για να μπει σύστημα κλιματισμού σε 20 συρμούς του μετρό
Αυτή τη στιγμή στον ΗΣΑΠ τέσσερις συρμοί δεν διαθέτουν εκ κατασκευής κλιματισμό. Στο μετρό, στις γραμμές 2 και 3, είκοσι συρμοί επίσης δεν διαθέτουν κλιματισμό. Για δώδεκα από αυτούς, που ανήκουν στην πρώτη γενιά, βρίσκεται σε εξέλιξη διαγωνισμός προκειμένου να αναβαθμιστούν και να εγκατασταθεί σύστημα κλιματισμού. Ωστόσο, για να ολοκληρωθεί το έργο θα χρειαστούν τουλάχιστον τρία χρόνια. Η εταιρεία εκτιμά πως η διαγωνιστική διαδικασία θα ολοκληρωθεί εντός του 2026. Η διάρκεια υλοποίησης του έργου, εφόσον όλα κυλήσουν ομαλά, ορίζεται σε 36 μήνες από την υπογραφή της σύμβασης και η παράδοσή τους θα γίνεται σταδιακά, με τον πρώτο να αναμένεται να τεθεί σε κυκλοφορία το 2028.
