Η Λίτσα, ο σύζυγός της και η κόρη τους έμεναν στον τρίτο και τον τέταρτο όροφο της πολυκατοικίας στην Αλκμήνης 22 από το 1993, όπως λέει στην «Κ».
Αλλά, σύμφωνα με την ίδια, δεν τους είχε ενημερώσει κανείς να φύγουν από το σπίτι μέρες πριν. Η κόρη της είχε φύγει το πρωί γιατί έπρεπε να πάει στο δικαστήριο. Εκείνη έτυχε να λείπει. Ο σύζυγός της όμως ήταν μέσα στο σπίτι, μέχρι 10 λεπτά πριν καταρρεύσει.
Είχε δημιουργηθεί, τονίζει, μια μεγάλη ρωγμή λόγω των εργασιών στο διπλανό οικόπεδο και λεπτά πριν πέσει η πολυκατοικία ο άντρας της είχε βγει από το κτίριο με τον μηχανικό για να συζητήσουν για τη ρωγμή. Από τύχη σώθηκαν και οι τρεις. «Αλλά χάθηκαν κόποι μιας ζωής», λέει η ίδια, καθισμένη σε ένα παγκάκι κοντά στην πολυκατοικία. Παίρνει δύο χάπια για την πίεση, που έχει ανέβει, όσο σκέφτεται πως όλη τους η περιουσία έγινε μέσα σε δευτερόλεπτα συντρίμμια.
«Μόνο με αυτό έχω μείνει», φωνάζει τινάζοντας την μπλούζα της. Η κόρη της, Μαρίνα, μιλώντας στους δημοσιογράφους καταγγέλλει τους πολιτικούς μηχανικούς. Σύμφωνα με τη Σοφία Καγεώργη, συνάδελφο της Μαρίνας που γνωρίζει την οικογένεια από το 1988, σήμερα μηχανικοί θα έβαζαν στηρίγματα στα θεμέλια της πολυκατοικίας, καθώς λόγω των εργασιών στο διπλανό οικόπεδο είχαν σκάψει πολύ βαθιά. Οι ένοικοι είχαν αντιληφθεί ότι είχε προκληθεί κλίση στην πολυκατοικία που έπεσε και για αυτό ήταν σε επικοινωνία με τους μηχανικούς.
«Εγώ πρόλαβα και πήγα στη δουλειά, το είδα το σπίτι το πρωί και δεν θα το ξαναδώ», λέει η Μαρίνα, την οποία ειδοποίησε για το συμβάν ο πατέρας της, λέγοντάς της, για να μην τρομάξει, ότι είχε πέσει ένας τοίχος. «Εχουμε μείνει άφραγκοι», δηλώνει η Λίτσα, «έπεσαν όλα».
