Ας δεχθούμε ότι το Φεστιβάλ Ολυμπίων στο Ζάππειο ήταν το πιο σύντομο φεστιβάλ στην ιστορία της χώρας. Ολοκληρώθηκε την παραμονή της πρεμιέρας του, πριν καν εγκαινιαστεί, και αυτό καταγράφηκε ήδη ως νίκη της κοινωνίας των πολιτών. Ας δεχθούμε επίσης πως η ταχύτητα αναδίπλωσης της Επιτροπής Ολυμπίων και Ζαππείου Κληροδοτήματος, που χθες το βράδυ συρόμενη από τις πολλαπλασιαζόμενες αντιδράσεις και τη χλεύη σημαντικής μερίδας της κοινωνίας, έβγαλε μια αμήχανη ανακοίνωση, δείχνει ότι σε αυτή τη χώρα νικάει πολλές φορές όποιος φωνάζει περισσότερο.
Η υπόθεση «Ζάππειο – Φεστιβάλ Ολυμπίων» μας δείχνει επίσης τον τρόπο με τον οποίο γίνεται κατανοητή η πολιτική διαχείρισης δημοσίων χώρων που ανήκουν στο σύνολο της κοινωνίας, που συνδέονται με την ιστορική ταυτότητα της Αθήνας και τη συλλογική μνήμη των πολιτών. Επιπλέον, η υπόθεση αυτή με την τόσο βάρβαρη ανέγερση μιας εφήμερης κατασκευής (που θα παρέμεινε εκεί ως τις 25 Ιουλίου) δείχνει την επιπόλαιη, ρηχή και εν τέλει προσβλητική σχέση με την ίδια την πόλη σε όλες τις υλικές, άυλες, πρακτικές και συμβολικές συνδηλώσεις της. Μας θυμίζει το αντίστοιχο τερατούργημα που είχε στηθεί πέρσι (και είχε παραμείνει επί σειρά ημερών) στην είσοδο του Παναθηναϊκού Σταδίου.
Η υπόθεση «Ζάππειο – Φεστιβάλ Ολυμπίων» μας δείχνει επίσης μια ιεράρχηση αξιών και προτεραιοτήτων το λιγότερο προβληματική. Η Επιτροπή Ολυμπίων και Ζαππείου Κληροδοτήματος θεώρησε προφανώς ότι αυτό που λείπει από την καταταλαιπωρημένη Αθήνα είναι ένα «φεστιβάλ». Ας ακουστεί και η άποψη μιας άλλης, όχι ευκαταφρόνητης μερίδας της κοινωνίας, που έχει κορεστεί από την παροχή αυτού του «πολιτισμού» που κάνει θόρυβο γεμίζοντας ταμεία.
Αγνοήθηκε προφανώς πως ένα φεστιβάλ που θα φέρνει κόσμο και αυτοκίνητα, που θα διαχέει μια αχρείαστη για έναν ιστορικό τόπο φωταψία, που θα προκαλεί βάρβαρη ηχορύπανση, που θα υποτιμά τη διάσταση του κήπου ως ενός οικοσυστήματος, που θα λειτουργεί ως μια «λίγο απ’ όλα» πλατφόρμα που θα στέλνει το ηχηρό μήνυμά της ως τους κατοίκους προς το Στάδιο και την Πλάκα, είναι κάτι που πολύ απλά η Αθήνα δεν έχει ανάγκη.
Δεν έχει ανάγκη η Αθήνα νέα καλλιτεχνικά φεστιβάλ σε τόσο ευαίσθητους τόπους. Αλλα πράγματα έχει ανάγκη η πόλη. Και στον βαθμό που η Επιτροπή Ολυμπίων και Ζαππείου Κληροδοτήματος θα μπορούσε να συνδράμει υπάρχουν προφανώς πολλές δυνατότητες. Το Φεστιβάλ Ολυμπίων δεν θα λείψει σε κανέναν. Μένει στην ιστορία της πόλης ως το φεστιβάλ που προκάλεσε δυσμενή σχόλια πριν ακόμη γεννηθεί. Είναι και αυτό ένα κατόρθωμα.
