Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου έκρινε ότι η ακύρωση της εκλογής ιερέων στη διοίκηση ελληνορθόδοξων ιδρυμάτων της Τουρκίας αποτελεί κατάφωρη παραβίαση της ελευθερίας της θρησκείας και της συνείδησης και του δικαιώματος του συνεταιρίζεσθαι, που κατοχυρώνουν τα άρθρα 9 και 11 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, δικαιώνοντας τον δεκαπενταετή δικαστικό αγώνα δύο ιερέων.
Οι δύο Ελληνορθόδοξοι ιερείς, Νικόλαος Μαυράκης και Κορκ Κασάπογλου, είχαν εκλεγεί το 2011 και το 2012 ως μέλη στα διοικητικά συμβούλια μειονοτικών ιδρυμάτων στην Κωνσταντινούπολη. Λόγω, όμως, της ιδιότητάς τους ως ιερέων του Οικουμενικού Πατριαρχείου, οι τουρκικές αρχές τους απομάκρυναν από τις συγκεκριμένες θέσεις, υποστηρίζοντας πως τα μειονοτικά ιδρύματα θα πρέπει να έχουν κοσμική διοικητική δομή. Σύμφωνα με το ΕΔΔΑ, η εν λόγω απόφαση δεν στηρίζεται σε οποιαδήποτε διάταξη νόμου, διατάγματος, εγκυκλίου ή άλλης κανονιστικής πράξης.
Ταυτόχρονα, το δικαστήριο απέρριψε την ένσταση της τουρκικής κυβέρνησης ότι η απόφαση του συνταγματικού δικαστηρίου της Τουρκίας είχε ήδη δικαιώσει τους ιερείς, και επομένως οι αντίστοιχες προσφυγές δεν θα έπρεπε να γίνουν δεκτές. Δέχθηκε παρ’ όλα αυτά τον ισχυρισμό των προσφευγόντων ότι το συνταγματικό δικαστήριο διέγνωσε την παραβίαση, αλλά μόνο εκείνη που συντελέστηκε λόγω της υπερβολικά μεγάλης διάρκειας της εκδίκασης της υπόθεσης, αποφεύγοντας να αποφανθεί αν δικαιούνται ή όχι οι ιερείς να εκλέγονται στη διοίκηση των ελληνορθόδοξων ιδρυμάτων.
Εκτός από τη Μεγάλη του Γένους Σχολή, οι προσφυγές των ιερέων αφορούσαν και την εκλογή τους σε άλλα δύο βακούφια – της Παναγίας Παλαιού Μπάνιου Διπλοκιονίου (Μπεσίκτας) και του Ιερού Ναού Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Υψωμαθείων. Σημειώνεται ότι τα βακούφια είναι θρησκευτικά ή φιλανθρωπικά ιδρύματα στα οποία ιδιώτες αφιέρωναν περιουσία για κοινωφελείς σκοπούς. Για την ελληνορθόδοξη κοινότητα της Κωνσταντινούπολης τα βακούφια αποτελούν τον τρόπο με τον οποίο η μειονότητα διαχειρίζεται νόμιμα την περιουσία και τα ιδρύματά της μέσα στο τουρκικό κράτος.
Πηγές υποστηρίζουν ότι η συγκεκριμένη αποτελεί την πρώτη απόφαση του Δικαστηρίου του Στρασβούργου που διαγιγνώσκει παραβίαση του άρθρου 9 περί ελευθερίας της σκέψης, της συνείδησης και της θρησκείας από την πλευρά της κυβέρνησης της Τουρκίας εις βάρος μελών της ελληνορθόδοξης κοινότητας.
