Μάιος 2024: Σε ένα ταξίδι αναψυχής της οικογενείας Φωτεινού στη Νέα Υόρκη, ο πρωτότοκος γιος Χρήστος, 30 ετών τότε, καταρρέει ξαφνικά σε λεωφόρο του Μανχάταν. Μεταφέρεται άμεσα στο πιο κοντινό νοσοκομείο, το Μάουντ Σινάι, στην περιοχή του Σέντραλ Παρκ, όπου γίνεται η διάγνωση: αρτηριοφλεβώδης δυσπλασία, μια σπάνια συγγενής ανώμαλη σύνδεση μεταξύ αρτηριών και φλεβών στον εγκέφαλο, που δημιούργησε υψηλή πίεση, ρήξη και αιμορραγία – ένα σοβαρό αιμορραγικό εγκεφαλικό επεισόδιο, δηλαδή. Ο νέος άνδρας μπαίνει στο χειρουργείο. Η επέμβαση γίνεται από τον διεθνούς φήμης αγγειοχειρουργό Κρίστοφερ Κέλνερ, διευθυντή του Κέντρου Αγγειακών Εγκεφαλικών Παθήσεων. Ο δρόμος της ανάρρωσης, μακρύς και δύσβατος…
«Στόχος μας είναι η προαγωγή της έρευνας για νευρολογικές παθήσεις σε συνεργασία με κορυφαίους ειδικούς σε Ευρώπη και Αμερική», αναφέρει ο ιδρυτής του Ινστιτούτου Γιάννης Φωτεινός.
Μάιος 2026: Ο Γιάννης Φωτεινός, πρόεδρος της SALFO & Associates S.A., ελληνικής εταιρείας συμβούλων μηχανικών και διαχείρισης έργων με διεθνή δραστηριότητα και πατέρας του Χρήστου, ανακοινώνει την ίδρυση του Ινστιτούτου Νευροαγγειακής Καινοτομίας στην Ελλάδα, με στόχο να αποτελέσει γέφυρα ανάμεσα στον επιχειρηματικό κόσμο (που θα συμβάλει στο εγχείρημα με δωρεές) και στην επιστημονική κοινότητα. «Οι προσπάθειές μας θα εστιασθούν στην προαγωγή της έρευνας για νευρολογικές παθήσεις σε συνεργασία με κορυφαίους ειδικούς και εξειδικευμένα κέντρα σε Ευρώπη και Αμερική, στη βελτίωση των παροχών υγείας στη χώρα μας με δωρεές ιατρικού εξοπλισμού όπου υπάρχουν ανάγκες, αλλά και στη στήριξη οικογενειών από ευάλωτες πληθυσμιακές ομάδες που περνούν δοκιμασία αντίστοιχη με τη δική μας και έχουν μετατρέψει τα σπίτια τους σε μονάδες εντατικής θεραπείας για να δώσουν την καλύτερη δυνατή φροντίδα στους ανθρώπους τους. Και, φυσικά, διαπιστώσαμε ότι υπάρχει ένα μεγάλο κενό στην ενημέρωση του κοινού για τη συγκεκριμένη εκ γενετής δυσπλασία φλεβών και αρτηριών που έχει επιπολασμό 1%-2%. Θα προσπαθήσουμε να το καλύψουμε με σεμινάρια, ενημερωτικές δράσεις, εκδόσεις», εξηγεί ο ίδιος στην «Κ».
Συσπείρωση
Το νεοσύστατο ινστιτούτο έχει ήδη πετύχει να συσπειρώσει γύρω του μια μεγάλη ομάδα διακεκριμένων επιστημόνων, από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Στο επιστημονικό του συμβούλιο συμμετέχουν ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών Γιώργος Στράντζαλης, τέως διευθυντής της Νευροχειρουργικής Κλινικής στον Ευαγγελισμό, καθώς και οι Αριστοτέλης Καλύβας και Σπύρος Καραδήμας, επίκουροι καθηγητές Νευροχειρουργικής στο ΕΚΠΑ και στο Στάνφορντ αντιστοίχως. Με τις γνώσεις και την πολύτιμη εμπειρία τους στηρίζουν επίσης την πρωτοβουλία οι καθηγητές Νευρολογίας του ΕΚΠΑ Γιώργος Τσιβγούλης και Νίκος Σκαρμέας, οι καθηγητές Καρδιολογίας στην Ιατρική Σχολή του Μάουντ Σινάι Γιώργος Ντάγκας και Σταμάτης Λεράκης και ο Κωνσταντίνος Μαργέτης, διευθυντής του Τμήματος Σύνθετης Χειρουργικής Σπονδυλικής Στήλης στο ίδιο νοσοκομείο. Στην πρόσκληση για «συστράτευση» έχουν ήδη ανταποκριθεί, μεταξύ άλλων, το Ιδρυμα Καπετάν Βασίλη και Κάρμεν Κωνσταντακόπουλου, ο όμιλος εταιρειών Γιάννη Αλαφούζου, ο Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών και το Ιδρυμα Κόκκαλη.
«Σε μια εποχή που η επιστημονική πρόοδος και οι καινοτόμες τεχνολογίες καλούνται να υπηρετήσουν ουσιαστικά τον άνθρωπο, φιλοδοξούμε να συμβάλουμε ενεργά στην ενημέρωση, στην πρόληψη, στην καλύτερη θεραπεία και αποκατάσταση των ασθενών με νευροαγγειακές παθήσεις, αξιοποιώντας τη γνώση, την έρευνα και την εθελοντική προσφο-ρά», καταλήγει ο κ. Φωτεινός.
Αισιοδοξία
Τον Σεπτέμβριο ο Χρήστος πέρασε και πάλι τον Ατλαντικό και πλέον νοσηλεύεται σε ελληνικό νοσοκομείο. «Παρουσιάζει σταθερή βελτίωση, επικοινωνεί μαζί μας μη λεκτικά, με νεύματα, είναι δυνατός και μαχητής και μολονότι γνωρίζουμε ότι η πλήρης αποκατάσταση είναι διαδικασία που χρειάζεται πολύ χρόνο, όλα αυτά μας κάνουν να αισιοδοξούμε», λέει η Σοφία Φωτεινού, μεγαλύτερη αδελφή του και μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Ινστιτούτου Νευροαγγειακής Καινοτομίας, μαζί με τον πατέρα της, την Κορνηλία Σπυρογιάννη και την Κυριακή Δέρβου. «Η ασθένειά του και οι δυσκολίες που έχουμε περάσει έχουν δράσει ως καταλύτης για την οικογένειά μας. Η περιπέτειά μας δεν μας έδεσε μόνο· μας έκανε επίσης να δούμε τη μεγάλη εικόνα και τις ανάγκες της κοινωνίας και των συνανθρώπων μας που δεν έχουν ίσως τις δυνατότητες που εμείς διαθέτουμε. Και αποφασίσαμε να είμαστε παρόντες στο πλευρό τους με όλες μας τις δυνάμεις!».
