«Επιλογή συνέχισης μιας προδήλως άδικης και ήδη δικαστικά αποδοκιμασθείσας διοικητικής πρακτικής» χαρακτηρίζει ο δικηγόρος της Παρασκευής Τυχεροπούλου την έφεση που άσκησε η ΑΑΔΕ κατά της δικαστικής απόφασης, η οποία δικαιώνει την πρώην διευθύντρια Εσωτερικού Ελέγχου του ΟΠΕΚΕΠΕ και ζητά την επανατοποθέτησή της.
Υπενθυμίζεται πως προ ημερών το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών ακύρωσε την απόφαση της διοίκησης Μπαμπασίδη, με την οποία η Παρασκευή Τυχεροπούλου απομακρύνθηκε από τη θέση της διευθύντριας Εσωτερικού Ελέγχου, κρίνοντάς την «παράνομη και καταχρηστική».
«Τι ακριβώς υπερασπίζεται ο διοικητής της ΑΑΔΕ προσβάλλοντας την απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου; Υπερασπίζεται τις ενέργειες της διοίκησης του πρώην προέδρου του ΟΠΕΚΕΠΕ κ. Μπαμπασίδη εναντίον της Π. Τυχεροπούλου; Υπερασπίζεται την κρίση του περί υποτιθέμενης “υπηρεσιακής ανεπάρκειάς” της; Υπερασπίζεται την καθαίρεσή της και τη στοχοποίησή της, παρά τις άριστες αξιολογήσεις της, χωρίς καμία πειθαρχική έρευνα, και παρά τη συνδρομή της στις έρευνες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας;», διερωτάται στη σχετική ανακοίνωση ο πληρεξούσιος δικηγόρος της κ. Τυχεροπούλου, Αντώνης Βαγιάνος.
Αναλυτικά η ανακοίνωση
Με έκπληξη και εύλογο προβληματισμό πληροφορούμαστε την άσκηση έφεσης εκ μέρους της ΑΑΔΕ κατά της υπ’ αριθ. 411/2026 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία κρίθηκε παράνομη και καταχρηστική η καθαίρεση της Π. Τυχεροπούλου και διατάχθηκε η επανατοποθέτησή της στη θέση της διευθύντριας Εσωτερικού Ελέγχου.
Και ρωτάμε: Τι ακριβώς υπερασπίζεται ο διοικητής της ΑΑΔΕ προσβάλλοντας την απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου; Υπερασπίζεται τις ενέργειες της διοίκησης του πρώην προέδρου του ΟΠΕΚΕΠΕ κ. Μπαμπασίδη εναντίον της Π. Τυχεροπούλου; Υπερασπίζεται την κρίση του περί υποτιθέμενης «υπηρεσιακής ανεπάρκειάς» της; Υπερασπίζεται την καθαίρεσή της και τη στοχοποίησή της, παρά τις άριστες αξιολογήσεις της, χωρίς καμία πειθαρχική έρευνα, και παρά τη συνδρομή της στις έρευνες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας; Και αν πράγματι υπερασπίζεται όλα αυτά, για ποιο λόγο δεν επιφυλάσσει την ίδια μεταχείριση για τα στελέχη του ΟΠΕΚΕΠΕ που διατηρεί στις θέσεις τους, παρότι αναφέρονται ως ερευνώμενα σε δικογραφίες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και πληροφορίες της επίορκης δράσης τους έχουν κατακλύσει τη δημόσια σφαίρα;
Ολοι κρίνονται και οφείλουν να ενεργούν με γνώμονα τη δικαιοσύνη και την αμεροληψία. Ωστόσο, η στάση του κ. Πιτσιλή δημιουργεί εύλογα την εικόνα εφαρμογής διαφορετικών μέτρων και σταθμών: αφενός, ανοχή και θεσμική προστασία σε πρόσωπα για τα οποία έχουν δημοσίως διατυπωθεί υπόνοιες επίορκης και παράνομης συμπεριφοράς και, αφετέρου, πλήρης αποστέρηση κάθε εγγύησης για την Π. Τυχεροπούλου, η οποία, χωρίς καμία προηγούμενη πειθαρχική ή ποινική εμπλοκή, απομακρύνθηκε από τη θέση της και παραμένει εκτοπισμένη εκτός νέου ΟΠΕΚΕΠΕ χωρίς ελεγκτικές αρμοδιότητες.
Η επίδικη απόφαση καθαίρεσης της Π. Τυχεροπούλου, την οποία ακόμη και σήμερα εφαρμόζει εν τοις πράγμασι ο κ. Πιτσιλής, δεν ερείδεται σε καμία προηγούμενη πειθαρχική διαδικασία, ούτε φυσικά σε κάποια δικαστική απόφαση. Αντιθέτως, όπως αποδείχθηκε δικαστικά, αποτέλεσε πράξη προδήλως εκδικητική, στρεφόμενη κατά μιας υπαλλήλου που επιτελούσε τα καθήκοντά της, μεταξύ άλλων συνεργαζόμενη με την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Είναι δε ενδεικτικό του μεγέθους της κακοπιστίας ότι ως λόγος καθαίρεσης αναφέρεται ακόμη και η «δικαιολογημένη απουσία» της λόγω αυτής ακριβώς της συνεργασίας με την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Είναι άραγε υπερασπίσιμα όλα αυτά;
Αν η διοίκηση της ΑΑΔΕ θεωρεί ότι δεν δύναται, λόγω του τεκμηρίου της αθωότητας, να λάβει πειθαρχικά μέτρα εναντίον στελεχών που φέρονται εμπλεκόμενα στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και παραμένουν στις θέσεις προϊσταμένων Διευθύνσεων ή Τμημάτων, πώς είναι δυνατόν να θεωρεί εύλογη και θεμιτή διοικητική πρακτική την καθαίρεση της Π. Τυχεροπούλου χωρίς καμία απολύτως αντικειμενική ένδειξη παρανομίας και χωρίς καν προηγούμενη πειθαρχική ή δικαστική δίωξη; Πώς είναι δυνατόν οι θεσμικές εγγυήσεις να ισχύουν επιλεκτικά για ορισμένους και να παρακάμπτονται στην περίπτωση της Π. Τυχεροπούλου, η οποία δυστυχώς παραμένει στοχοποιημένη ακόμη και σήμερα παρά την πολυδιαφημισμένη μετάβαση του ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ;
Σε σχέση με τη μεταχείριση που επιφυλάσσει η ΑΑΔΕ στην Π. Τυχεροπούλου, θα πρέπει να λεχθούν και τα κάτωθι:
Στις 31.3.2026, ταυτόχρονα με την κοινοποίηση της απόφασης που δικαίωνε την Π. Τυχεροπούλου, απευθύναμε, σε θεσμικό και απολύτως συναινετικό τόνο, αίτημα συνάντησης προς τον διοικητή κ. Πιτσιλή και τον αρμόδιο προϊστάμενο κ. Καββαδά, με αποκλειστικό σκοπό την εξεύρεση λύσης και την ομαλή συμμόρφωση προς τη δικαστική κρίση.
Ως απάντηση εισπράξαμε σιωπή. Οχι μόνο δεν ορίστηκε συνάντηση, αλλά επί εβδομάδες η ΑΑΔΕ αρνούνταν ακόμη και να μας χορηγήσει αριθμό πρωτοκόλλου για το αίτημά μας. Τελικώς, κατόπιν επανειλημμένων οχλήσεων, στις 27.4.2026, ταυτόχρονα με την απόρριψη του αιτήματός μας για συνάντηση την οποία το Γραφείο του διοικητή της ΑΑΔΕ «δεν κρίνει σκόπιμη», ενημερωθήκαμε ότι το από 31.3.2026 αίτημά μας έλαβε αριθμό πρωτοκόλλου με ημερομηνία… 22.4.2026, δηλαδή 22 ημέρες μετά τη λήψη του.
Η Π. Τυχεροπούλου, όπως προκύπτει, δεν δικαιούται, κατά την αντίληψη της διοίκησης, καν τα στοιχειώδη: καμία ακρόαση, καμία θεσμική αντιμετώπιση, ούτε καν την τυπική διοικητική καταγραφή του αιτήματός της χωρίς επίμονη διεκδίκηση. Η διαφοροποίηση αυτή σε σχέση με τη μεταχείριση άλλων στελεχών δεν μπορεί παρά να γεννά σοβαρά ερωτήματα για την ίση μεταχείριση και την αμεροληψία της διοίκησης.
Υπό τα δεδομένα αυτά, η άσκηση έφεσης δεν εκλαμβάνεται ως άσκηση θεμιτού ένδικου μέσου, αλλά ως επιλογή συνέχισης μιας προδήλως άδικης και ήδη δικαστικά αποδοκιμασθείσας διοικητικής πρακτικής. Η διοίκηση της ΑΑΔΕ φαίνεται να επιλέγει αντί της αποκατάστασης της νομιμότητας, την εξακολούθηση και τη θεσμική κάλυψη πράξεων της προηγούμενης ερευνώμενης διοίκησης.
Η Π. Τυχεροπούλου θα συνεχίσει να υπερασπίζεται τα δικαιώματά της με όλα τα νόμιμα μέσα. Και η Δικαιοσύνη, όπως ήδη απέδειξε, παραμένει ο τελικός κριτής όλων.
