Περισσότερα από 9.000 ζώα δέχεται κάθε έτος η ΑΝΙΜΑ, η μεγαλύτερη δομή στη χώρα μας για την περίθαλψη άγριων ζώων. Κλείνοντας φέτος 20 χρόνια δράσης, η οργάνωση επισημαίνει την ανάγκη δημιουργίας μιας κεντρικής δομής υπό τη σκέπη του κράτους και τη διάθεση σταθερής χρηματοδότησης για όλες τις αδειοδοτημένες δομές περίθαλψης της άγριας ζωής. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της Βουλγαρίας, που ενώ ξεκίνησε «από το μηδέν», διαθέτει σήμερα μια μεγάλη εγκατάσταση φροντίδας αλλά και αναπαραγωγής απειλούμενων ειδών.
Η ΑΝΙΜΑ – Σύλλογος Προστασίας και Περίθαλψης Αγριας Ζωής είναι ένα μη κερδοσκοπικό σωματείο, με κύριο έργο την περίθαλψη και επανένταξη στη φύση άγριων ζώων. Διαθέτει ένα Κέντρο Περίθαλψης στον Δήμο Σαρωνικού και έναν Σταθμό Πρώτων Βοηθειών στην Καλλιθέα, έχοντας στα 20 χρόνια της δεχθεί περισσότερα από 90.000 ζώα. «Ολα αυτά τα χρόνια πέρασαν από τα χέρια μας χιλιάδες τρομαγμένα, πονεμένα, εξαντλημένα, ορφανά πλάσματα. Εχουμε περάσει άπειρες ώρες προσπαθώντας να ανακουφίσουμε τον πόνο τους, να “ξαναφτιάξουμε” φτερά και πόδια, να ταΐσουμε μωρά, να μαζέψουμε τραυματισμένα ζώα από τροχαία», ανέφερε χθες η πρόεδρος της ΑΝΙΜΑ, Μαρία Γανωτή, σε εκδήλωση για το μέλλον της περίθαλψης άγριων ζώων στη χώρα μας.
Η κ. Γανωτή επεσήμανε την απουσία μιας κεντρικής, υποστηριζόμενης από το κράτος, δομής, αλλά και σταθερής χρηματοδότησης προς τις αδειοδοτημένες οργανώσεις (εκτός από την ΑΝΙΜΑ έχουν αδειοδοτηθεί από το υπουργείο Περιβάλλοντος οι οργανώσεις Αρχέλων, MOm, Αρκτούρος, Αλκυόνη, Οαση για την Αγρια Ζωή, Αρχιπέλαγος και ΕΛΚΕΘΕ).
«Πρέπει επιτέλους να αποκτήσουμε ένα χώρο που θα συγκεντρώσει τις σήμερα κατακερματισμένες δραστηριότητές μας στην Αττική. Χρειαζόμαστε ένα νέο κέντρο περίθαλψης, με χώρους για μεγάλους κλωβούς και λίμνες για τα υδρόβια, ιατρεία, χώρο διαμονής εθελοντών ώστε να αξιοποιήσουμε ευρωπαϊκά προγράμματα για νέους, υποδομή για περιβαλλοντική εκπαίδευση. Κάτι τέτοιο μόνο με τη στήριξη του υπουργείου Περιβάλλοντος μπορεί να πραγματοποιηθεί», ανέφερε.
Ενδιαφέρον είναι το παράδειγμα της Βουλγαρίας, μιας χώρας που ξεκίνησε υπό πολύ διαφορετικές συνθήκες αλλά έχει δημιουργήσει ένα αρκετά πιο υποστηρικτικό πλαίσιο. Οπως ανέφερε ο Ιβάιλο Κλισούρωφ, από τη ΜΚΟ «Πράσινα Βαλκάνια» (Zeleni Balkani), στην περιοχή Στάρα Ζαγκόρα λειτουργεί από το 1995 κέντρο επανένταξης και αναπαραγωγής ειδών της άγριας ζωής, το οποίο δέχεται κάθε έτος περίπου 2.900 ζώα, πουλιά και μικρά θηλαστικά. «Το 1988, το τότε καθεστώς αποφάσισε να κάνει εκστρατεία για τη θανάτωση των τρωκτικών στις αγροτικές περιοχές. Ως αποτέλεσμα, σκότωσε περισσότερα από 2 εκατομμύρια πουλιά. Ηταν μια ανόητη, αντιεπιστημονική απόφαση. Ως αποτέλεσμα, ο πληθυσμός των όρνεων σχεδόν εξαφανίστηκε», ανέφερε.
«Με την αλλαγή του καθεστώτος υπήρξε πολύ μεγάλος ενθουσιασμός για τα περιβαλλοντικά ζητήματα και άρχισαν να δημιουργούνται μη κυβερνητικές οργανώσεις, οι οποίες εξακολουθούν και σήμερα να προσφέρουν αξιόλογο έργο». Η οργάνωση Zeleni Balkani, που συνεργάζεται από το 2001 με την ΑΝΙΜΑ, είναι μία από τις οργανώσεις που υποστηρίζονται σταθερά από το κράτος, μέσω «πράσινων» πόρων. Από τις πιο επιτυχημένες δράσεις της ήταν η οργάνωση της σταδιακής επανεισδοχής των όρνεων στη Βουλγαρία από την Ισπανία (όπου υπάρχει υγιής πληθυσμός).
Βασικές ελλείψεις
Εκτός από το κρατικά υποστηριζόμενο κέντρο περίθαλψης άγριων ζώων, η χώρα έχει ακόμα μια βασική έλλειψη. «Υπάρχει μόνο ένα κρατικό εργαστήριο για την ανάλυση δειγμάτων από δηλητηριασμένα ζώα. Ως αποτέλεσμα, μπορεί να χρειαστούν μήνες για να βγουν αποτελέσματα», τονίζει η κ. Γανωτή, με αφορμή την πρόσφατη μαζική δηλητηρίαση στη Δαδιά.
«Αυτό είναι εξαιρετικά προβληματικό για την αστυνομική έρευνα, όταν πρέπει λ.χ. να εντοπίσει άμεσα κάποια απαγορευμένη ουσία. Στη Βουλγαρία υπάρχει αστυνομικό σώμα ειδικά για τα εγκλήματα κατά της άγριας ζωής. Μια λύση θα ήταν να πιστοποιηθούν από το κράτος και ιδιωτικά εργαστήρια, ώστε να μπορούν να πραγματοποιούν τέτοιες αναλύσεις».
