Ποιο θα ήταν το ένα μέτρο που θα έπρεπε κάποιος να εφαρμόσει για τον τερματισμό της πολεοδομικής αναρχίας και την αποτελεσματική προστασία του φυσικού περιβάλλοντος; Σύμφωνα με το υπουργείο Περιβάλλοντος, όχι η ρητή απαγόρευση της εκτός σχεδίου δόμησης χωρίς τις προϋποθέσεις του νόμου, αλλά η πολεοδόμηση τμημάτων περιοχών Natura 2000. Η αιτιολόγηση της συγκεκριμένης ρύθμισης, καθώς επίσης και της παράτασης νομιμοποιήσεων αυθαιρέτων σε δάση και διαφόρων φωτογραφικών ρυθμίσεων που κατατέθηκαν στη Βουλή, παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον, έως και χιουμοριστική διάθεση, αφού είναι ενδεικτικά της πελατειακής λογικής που εξακολουθεί να επικρατεί στη ρύθμιση του χώρου.
Μία εβδομάδα μετά τη λήξη της δημόσιας διαβούλευσης, το σχέδιο νόμου του υπουργείου Περιβάλλοντος κατατέθηκε στη Βουλή χωρίς την παραμικρή αλλαγή στα περιβαλλοντικά και πολεοδομικά θέματα που περιλαμβάνει. Ωστόσο, η αιτιολογική έκθεση δίνει μια σαφή εικόνα των προθέσεων του υπουργείου. Πιο συγκεκριμένα:
• Για τη ρύθμιση που επιτρέπει την πολεοδόμηση τμημάτων περιοχών Natura, πιθανότατα λόγω της κατακραυγής που προηγήθηκε, η αιτιολογική έκθεση είναι δεόντως αναλυτική. Οπως αναφέρει, η ρύθμιση είναι σκόπιμη και αναγκαία, «καθώς εντός των περιοχών του δικτύου Natura βρίσκονται αρκετές ελληνικές πόλεις όπως επί παραδείγματι τα Ιωάννινα, η Καστοριά και το Ναύπλιο με συνολικό πληθυσμό 470.000 κατοίκων, καθώς και ολόκληρα νησιά όπως η Χάλκη, η Νίσυρος, η Τήλος, οι Παξοί, το Μαθράκι, η Ερεικούσα, οι Οινούσσες, τα Αντικύθηρα, οι Μικρές Κυκλάδες, οι Λειψοί, οι Αρκιοί, το Αγαθονήσι και οι Φούρνοι και το μεγαλύτερο μέρος της Σαμοθράκης, αλλά και περισσότεροι από 1.000 οικισμοί». Σημειώνει ότι με τη διάταξη παρέχεται «εξαιρετικά περιορισμένη δυνατότητα και όχι υποχρέωση επέκτασης του σχεδίου πόλης ή του ορίου οικισμού (…) προκειμένου να επιλυθούν χρόνια προβλήματα σε περιοχές που παρουσιάζουν έντονη και άναρχη διάχυση του αστικού ιστού, ιδίως σε περιαστικές περιοχές».
Είναι αξιοσημείωτο ότι με την πολεοδόμηση τμημάτων προστατευόμενων περιοχών «επιδιώκεται να τεθεί τέλος στη διαιώνιση της πολεοδομικής αναρχίας προς όφελος του ορθολογικά δομημένου χώρου, αλλά και της αποτελεσματικής προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος».
• Για το παρεκκλήσι ενός μοναστηριού στον Υμηττό, που επιτρέπεται να κατασκευαστεί ενόσω ισχύει αναστολή δόμησης σε όλο το όρος, η αιτιολογική έκθεση το προβλέπει ως «απολύτως αναγκαία εξαίρεση».
• Για την επαναφορά ή παράταση της δυνατότητας νομιμοποίησης διαφόρων αυθαίρετων εγκαταστάσεων μέσα σε δάση και δασικές εκτάσεις, όπως κτηνοτροφικές μονάδες, ναοί, μετόχια, τουριστικές εγκαταστάσεις, χιονοδρομικά κέντρα, καταφύγια και άλλα, αναφέρεται ότι χορηγείται για «κοινωφελείς εγκαταστάσεις και άλλες χρήσεις που κατ’ αρχήν δύνανται να λειτουργούν νομίμως σε εκτάσεις εν γένει δασικού χαρακτήρα». Η απουσία οικοδομικής άδειας παρακάμπτεται, καθώς η νομιμοποίηση «δικαιολογείται λόγω των πολλών αμφισβητήσεων και εκκρεμοτήτων που ανακύπτουν από την παράλληλη σύνταξη δασολογίου και κτηματολογίου».
