«Στο πρόσωπό μου βλέπω κάθε εργαζόμενη μάνα, κάθε γυναίκα που βιώνει την αδικία, ενώ θα έπρεπε η μητρότητα να προστατεύεται». Αυτά είναι τα λόγια της 41χρονης γυναίκας που έλαβε μια πρώτη δικαίωση για όσα υπέστη πέντε χρόνια προσπαθώντας να διεκδικήσει θέση εργασίας στην ΕΥΠ, λίγο μετά τη γέννηση του δεύτερου παιδιού της.
Η 41χρονη ήταν ήδη έγκυος όταν το 2020 κατέθετε τα χαρτιά της ώστε να προσληφθεί στο Πολιτικό Τμήμα της ΕΥΠ. Η πρόσληψη των πολιτικών υπαλλήλων στην υπηρεσία γίνεται με μεικτό σύστημα αντικειμενικών κριτηρίων (μόρια) και αξιολόγησης ειδικότερων προσόντων τους. Καθώς διέθετε τα τυπικά προσόντα, θα προχωρούσε στο στάδιο των γραπτών εξετάσεων.Οπως δήλωσε η γυναίκα μιλώντας στην «Κ», είχε ενημερώσει την ΕΥΠ ότι βρίσκεται σε προχωρημένη εγκυμοσύνη και είχε ζητήσει αν ήταν εφικτό οι εξετάσεις να γίνονταν πριν ή μετά την αναμενόμενη γέννηση του παιδιού. «Τους είχα εξηγήσει ότι ενδιαφέρομαι πολύ για τη θέση. Θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι οι υπάλληλοι μου είπαν “έχει ο Θεός”».
Oσο βρισκόταν στο μαιευτήριο έκανε όλες τις απαραίτητες διαδικασίες, ώστε να μη χάσει τις εξετάσεις.
Οπως φαίνεται από τον δικαστικό φάκελο της υπόθεσης, η αιτούσα υπέβαλε εμπροθέσμως αίτηση προκειμένου να συμμετάσχει στον διαγωνισμό και κλήθηκε από την αρμόδια Τριμελή Επιτροπή Επιλογής Προσωπικού, όπως και οι υπόλοιποι υποψήφιοι, μεταξύ 15 και 16 Ιανουαρίου 2020, για να ενημερωθεί ότι η ημερομηνία διεξαγωγής των εξετάσεων ήταν μόλις 11 ημέρες μετά. Στις 16 Ιανουαρίου ωστόσο η γυναίκα γέννησε. Οσο βρισκόταν στο μαιευτήριο έκανε όλες τις απαραίτητες διαδικασίες, ώστε να μη χάσει τις εξετάσεις.
Eστειλε email ενημερώνοντας ότι είχε υποβληθεί σε καισαρική τομή και ότι απαγορευόταν η μετακίνησή της από την επαρχιακή πόλη όπου διέμενε στην Αθήνα για τουλάχιστον είκοσι ημέρες. Στο email επισύναπτε όλα τα ιατρικά και διοικητικά έγγραφα που αποδείκνυαν τα λεγόμενά της, καθώς και την αντίστοιχη αίτηση αναβολής. Στην αίτηση ζήτησε είτε να εξεταστεί στο μέρος όπου διέμενε είτε να εξεταστεί στην Αθήνα κάποιες ημέρες αργότερα, όταν θα της επιτρεπόταν να ταξιδέψει.
Στον πίνακα των αποτυχόντων
Αντ’ αυτού, η Τριμελής Επιτροπή Επιλογής Προσωπικού, μετά το πέρας των εξετάσεων, συμπεριέλαβε το όνομά της στον πίνακα των αποτυχόντων με την αιτιολογία ότι δεν προσήλθε στις γραπτές εξετάσεις. Στη δε αίτησή της απάντησε ότι αποκλείστηκε από τον Διαγωνισμό Πρόσληψης Προσωπικού της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, με το αιτιολογικό ότι «η διασφάλιση της ίσης και αντικειμενικής εξέτασης όλων των υποψηφίων ανά Κλάδο και Ειδικότητα επιβάλλει τη συμμετοχή τους σε γραπτές εξετάσεις την ίδια ημερομηνία ανά Κλάδο και Ειδικότητα», καθώς και ότι «στην Προκήρυξη δεν προβλέπεται η διαφοροποίηση της ημερομηνίας είτε της γραπτής είτε της προφορικής εξέτασης των υποψηφίων για κανέναν λόγο».
«Η λοχεία μου ήταν ο κανένας λόγος; Ενιωσα αδικημένη. Ενιωσα ότι τιμωρούμαι για τη μητρότητα, ειδικά σε μια χώρα που ταλανίζεται από υπογεννητικότητα», τόνισε, λέγοντας πως τότε αποφάσισε να προσφύγει στη Δικαιοσύνη. Η γυναίκα κατέθεσε αίτηση ακύρωσης της απόφασης απόρριψής της, την οποία και κέρδισε στο Διοικητικό Εφετείο.
Στην απόφασή του το Εφετείο ανέφερε ότι η αρμόδια Επιτροπή Επιλογής Προσωπικού «όφειλε να λάβει τα απαιτούμενα εκείνα μέτρα, ώστε η αιτούσα, η οποία για λόγους ανωτέρας βίας, συνδεόμενες μάλιστα με το φύλο της και την ιδιότητά της ως μητέρα, αδυνατούσε να μεταβεί στην Αθήνα και να συμμετάσχει στις γραπτές εξετάσεις κατά τις ορισθείσες ημερομηνίες, να μπορέσει να λάβει μέρος σε αυτές προκειμένου να μην απολέσει το δικαίωμά της να διεκδικήσει την είσοδό της στην ΕΥΠ».
Η απόφαση στηρίχθηκε στον νόμο περί προστασίας της οικογένειας και της μητρότητας καθώς και στις διατάξεις ευρωπαϊκής οδηγίας.
Οπως επισημαίνεται στην απόφαση, τα μέτρα αυτά μπορούσαν να συνίστανται είτε στην αναβολή των γραπτών εξετάσεων, όσον αφορά την αιτούσα, για χρονικό διάστημα 15 περίπου ημερών, διάστημα που δεν θα δημιουργούσε, κατά την κοινή λογική, προβλήματα στην περαιτέρω εξέλιξη του διαγωνισμού, είτε στη διεξαγωγή τους, ταυτόχρονα με των λοιπών υποψηφίων, σε μέρος κοντινό στον τόπο κατοικίας της αιτούσας με λήψη των κατάλληλων μέτρων για τη διασφάλιση του αδιάβλητου αυτών, κάτι που είναι εφικτό, σύμφωνα με τις δυνατότητες της σύγχρονης τεχνολογίας.
Η απόφαση στηρίχθηκε στον νόμο περί προστασίας της οικογένειας και της μητρότητας καθώς και στις διατάξεις ευρωπαϊκής οδηγίας «περί της εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών, όσον αφορά την πρόσβαση σε απασχόληση, την επαγγελματική εκπαίδευση και προώθηση και τις συνθήκες εργασίας».
Η ΕΥΠ άσκησε έφεση στην απόφαση του δικαστηρίου, την οποία και έχασε πρόσφατα, τον Δεκέμβριο του 2025, στο Συμβούλιο της Επικρατείας, το οποίο έκρινε ότι «η συνταγματική προστασία της μητρότητας δεν είναι θεωρητική — είναι δυνατό να διασφαλιστεί, χωρίς να θίγεται η αρχή της τυπικότητας των δημόσιων διαγωνισμών που εγγυάται την αρχή της αξιοκρατίας».
Επικοινωνήσαμε με τον δικηγόρο Βαγγέλη Παππά, που ανέλαβε την υπεράσπιση της αιτούσας. Οπως τόνισε, «η υπόθεση αυτή αποδεικνύει ότι η διοικητική Δικαιοσύνη, όταν βρίσκεται αντιμέτωπη με ανεπιεικείς καταστάσεις όπου φαλκιδεύονται ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα των πολιτών, καταφεύγει επιτυχώς στην ερμηνεία του νόμου υπό το φως των υπέρτερης ισχύος διατάξεων του Συντάγματος και των συνταγματικών αρχών, αλλά και του ενωσιακού δικαίου και των διεθνών συμβάσεων που έχουν κυρωθεί από τον Ελληνα νομοθέτη και κατέστησαν εσωτερικό δίκαιο (πρωτίστως ευρωπαϊκή σύμβαση δικαιωμάτων του ανθρώπου και διεθνές σύμφωνο για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα)».
Η γυναίκα ανέφερε πως παρότι η δικαίωσή της ήταν μια ανακούφιση, δεν είναι αρκετή, και θα διεκδικήσει ό,τι της αναλογεί τόσο σε επαγγελματικό όσο και σε οικονομικό επίπεδο. «Ο διαγωνισμός είχε ηλικιακό όριο. Τώρα δεν μπορώ να κάνω ξανά τα χαρτιά μου. Ηταν η τελευταία μου ευκαιρία», σημείωσε. «Δεν αρκεί ηθική δικαίωση, χρειάζομαι πρακτική δικαίωση».
