Η πρόταση για νέο ομόσπονδο πανεπιστήμιο «Αδαμάντιος Κοραής» και τα Τμήματα-Βαβέλ στα οποία προτείνεται να μετεξελιχθούν οι ξενόγλωσσες φιλολογίες συγκεντρώνουν τις μεγαλύτερες αντιδράσεις για την «Αθηνά» από την πλευρά των πανεπιστημίων.
Ειδικότερα, στο νέο πανεπιστήμιο «Αδαμάντιος Κοραής» προτείνεται να ενταχθούν το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΟΠΑ – η πρώην ΑΣΟΕΕ), το Πάντειο, το Γεωπονικό, το Πειραιώς και το Χαροκόπειο, στα πρότυπα του μοντέλου του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, το οποίο έχει υπό την εποπτεία του περισσότερα από 15 κολέγια, ινστιτούτα και ιδρύματα. «Η θεσμοθέτηση του «Αδαμάντιος Κοραής» ως ΝΠΔΔ, καθώς επίσης και η αναγκαστική συμμετοχή των ιδρυμάτων σε «ομοσπονδιακού» ή άλλου τύπου συνενώσεις καταλύει αυτομάτως την αυτοτέλεια των ΑΕΙ, υπερβαίνει τις εξουσιοδοτήσεις που ο νόμος παρέχει στον υπουργό Παιδείας και βρίσκεται σε δυσαρμονία με το άρθρο 16 του Συντάγματος», αναφέρουν οι πρυτάνεις. Κρίσιμο θέμα είναι η απώλεια της οικονομικής αυτοτέλειας των πέντε ιδρυμάτων, που ομοσπονδιοποιούνται μέσω του «Αδαμάντιου Κοραή». «Είμαστε αποφασισμένοι να προστατεύσουμε την αυτόνομη πορεία του ΟΠΑ ως διεθνώς αναγνωρισμένου κέντρου ακαδημαϊκής αριστείας. Η προάσπιση του καλού ονόματος και του επιστημονικού κεφαλαίου που το πανεπιστήμιό μας έχει δημιουργήσει με μεγάλες προσπάθειες εδώ και περίπου έναν αιώνα, καθώς και η διασφάλιση όρων ανάπτυξης και προόδου του, συνιστούσαν και συνιστούν για όλους στο ΟΠΑ μείζονα, υψίστης σημασίας ζητήματα, μάλιστα σήμερα περισσότερο από ποτέ» αναφέρει η πρυτανεία του ιδρύματος.
Οξύτατες αντιδράσεις έχει προκαλέσει η πρόταση για συγχώνευση των ξενόγλωσσων φιλολογιών του Παν. Αθηνών και του ΑΠΘ σε ένα Τμήμα. Ενδεικτικά, το ψήφισμα του διδακτικού προσωπικού των Τμημάτων Αγγλικής, Γαλλικής, Γερμανικής και Ιταλικής Γλώσσας του ΑΠΘ αναφέρει ότι τα θετικά της διατήρησης της αυτονομίας των Τμημάτων είναι ότι «τα υπάρχοντα Τμήματα εφαρμόζουν εκσυγχρονισμένα προγράμματα τα οποία προσφέρουν στους φοιτητές επιστημονική κατάρτιση σε όλα τα γνωστικά αντικείμενα μιας φιλολογίας που διδάσκονται στην αντίστοιχη ξένη γλώσσα, ανοίγουν πολλαπλές προοπτικές επαγγελματικής αποκατάστασης, συμβάλλουν στη διεθνοποίηση του ΑΠΘ και δημιουργούν γέφυρες συνεργασίας με χώρες σημαντικές τόσο από πολιτική όσο και από πολιτισμική άποψη. Μάλιστα, οι διεθνείς συμφωνίες και εκπαιδευτικές δράσεις στις οποίες συμμετέχουν ανέρχονται στις 2.000». Στον αντίποδα «με τη συγχώνευση πλήττονται Τμήματα που εδώ και μισό αιώνα τουλάχιστον λειτουργούν χωρίς σημαντικά προβλήματα, μειώνονται οι επαγγελματικές προοπτικές των αποφοίτων, καθώς δεν θα κατέχουν γνώσεις και δεξιότητες σε ένα ευρύτερο διακριτό κλάδο της επιστήμης αλλά θα διαθέτουν μόνο ανεπαρκή γλωσσική κατάρτιση. Με τη συγχώνευση δεν επιλύονται προβλήματα, αλλά δημιουργούνται πολλαπλάσια, ενώ δεν προκύπτει κανένα δημοσιονομικό όφελος».
