Οι συνταγές γιατρών με μορφή «ορνιθοσκαλισμάτων» γράφονταν και για τη διαφύλαξη του απορρήτου, σε περιπτώσεις που ο ασθενής έπασχε από αρρώστια «κοινωνικώς κατακριτέα».
Η ελληνική χλωρίδα αποδείχθηκε κυριολεκτικά φαρμακοπαραγωγός. Το βιάγκρα των αρχαίων ήταν η τσουκνίδα, οι σωστές δοσολογίες υλικών στα γουδοχέρια φαρμακοτριφτών έσωζαν ανθρώπους, οι πούδρες και τα καλλυντικά έχουν τη δική τους γλαφυρή ιστορία.
Στο Φαρμακευτικό Μουσείο, που ιδρύθηκε στη Θεσσαλονίκη, παρελαύνει η αιώνια προσπάθεια του ανθρώπου να δαμάσει τον πόνο, να αντλήσει γιατρειά από τη Φύση. Η χώρα μας, κατ’ αναλογίαν με το πληθυσμό της έχει τα περισσότερα φαρμακεία στην Ε.Ε.
