Αγωνία γονέων από τη μια, προβληματισμός δασκάλων από την άλλη για την απεργία στη Θεσσαλονίκη. Τρεις εβδομάδες μετά την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς το καθημερινό άγχος των γονέων να προλάβουν το κουδούνι έχει αντικατασταθεί με την απάντηση στο ερώτημα «Θα απεργήσει σήμερα ο δάσκαλος;».
Σύμφωνα με στοιχεία των δύο διευθύνσεων Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Θεσσαλονίκης (Ανατολικής και Δυτικής), το ποσοστό συμμετοχής δασκάλων και νηπιαγωγών την Τετάρτη (ημέρα συλλαλητηρίου και πορείας προς το υπουργείο Μακεδονίας – Θράκης) έφτασε το 47,1% στο κέντρο και την Ανατολική Θεσσαλονίκη και 48,4% στη Δυτική.
Οι εκπρόσωποι των Διευθύνσεων ανέφεραν ότι το ποσοστό αυτό ήταν διπλάσιο συγκριτικά με τις άλλες ημέρες. Ωστόσο δάσκαλοι-συνδικαλιστές όπως ο κ. Χρ. Σερμπίνης, αντιπρόεδρος του Συλλόγου Δασκάλων «Προμηθέας» (ένας από τους 10 Συλλόγους της Θεσσαλονίκης που εκπροσωπούν συνολικά 6.000-7.000 δασκάλους) δήλωσε μιλώντας στην «Κ» ότι το ποσοστό συμμετοχής ξεπερνάει το 70% και πως η απεργία στηρίζεται από την πλειονότητα των γονέων.
Κυλιόμενες αποχές
Οι δύο εβδομάδες των κινητοποιήσεων στα σχολεία της Θεσσαλονίκης χαρακτηρίζονται από κυλιόμενες συμμετοχές και αποχές δασκάλων από την απεργία και έχουν κάνει άνω -κάτω τη ζωή όλων των εμπλεκομένων στον σχολικό κύκλο.
Γονείς και μαθητές ήταν αναγκασμένοι αποβραδίς ή πρωί-πρωί ν’ αναζητούν τηλεφωνικά το πόσοι και ποιοι δάσκαλοι απεργούν για να στείλουν ή να μη στείλουν τα παιδιά τους στο σχολείο.
Στη δεύτερη περίπτωση αναγκάζονταν να επιστρατέψουν συγγενείς, φίλους, γείτονες ή να ζητήσουν ολιγόωρες άδειες από την εργασία τους για να τα φροντίσουν.
Οπως είπε χαρακτηριστικά πατέρας «η απεργία ανέδειξε το… μπέιμπι-πάρκινγκ ως το μεγαλύτερο πρόβλημα για τους γονείς».
«Ολοι είμαστε εργαζόμενοι», ανέφερε η κ. Ειρήνη Ορφανίδου, μητέρα ενός 8χρονου κοριτσιού στο 2ο Δημοτικό Πανοράματος. «Κατανοούμε τον αγώνα των δασκάλων, αλλά η συμμετοχή στην απεργία δεν είναι καθολική. Επίσης, τα ιδιωτικά σχολεία λειτουργούν κανονικά και η συνέχιση της απεργίας φοβάμαι ότι θα δημιουργήσει …παιδιά ενός κατώτερου Θεού». Οι γονείς ζητούν να βρεθεί κάποια λύση. «Μεγαλύτερο είναι το πρόβλημα στα πρωτάκια, τα οποία δεν έχουν προσαρμοστεί στους ρυθμούς του σχολείου, είπε η κ. Δώρα Κοντογούνη, νοσηλεύτρια, μητέρα 8 παιδιών, τρία εκ των οποίων πηγαίνουν στο δημοτικό.
Ο δάσκαλος θα τρέξει μετά να προλάβει την ύλη και τα παιδιά θα πελαγώσουν».
Πολιτικά κίνητρα
Από τους γονείς που μίλησαν στην «Κ» ελάχιστοι απέδωσαν πολιτικά κίνητρα στην απεργία, εν αντιθέσει με τους ερωτώμενους δασκάλους. Στο 109ο και 21ο δημοτικό σχολείο, δάσκαλοι που δεν συμμετέχουν στην απεργία ή συμμετείχαν λίγες ημέρες επισήμαναν ότι η απεργία έχει πολιτικά κίνητρα και πως τα ίδια αιτήματα υπήρχαν και τα προηγούμενα χρόνια. Η πλειονότητα των δασκάλων παραδέχεται πως το οικονομικό είναι το κυρίαρχο και τα θεσμικά έπονται. Από τα τελευταία, σημαντικότερη αναδεικνύεται η αξιολόγηση, καθώς «δεν ξέρουμε πώς θα γίνει και τι θα αξιολογείται: οι επιδόσεις των μαθητών ή ο τρόπος διδασκαλίας;» υπογράμμισε ο δάσκαλος κ. Δημ. Τσαούσης.
