Θα μπορούσε κανείς να τον αποκαλέσει «Ραλφ Νέιντερ του Δήμου Θεσσαλονίκης» – τηρουμένων των αναλογιών. Κι αυτό γιατί ο Τάσος Κουράκης, αναπληρωτής καθηγητής της Ιατρικής Σχολής του ΑΠΘ στο Εργαστήριο Γενετικής, δεν είναι μόνον το αουτσάιντερ των φετινών υποψηφιοτήτων για τον Δήμο Θεσσαλονίκης, αλλά κι ένας γνήσιος οικολόγος. Με μια ομάδα ανθρώπων της Αριστεράς και της οικολογίας δημιούργησαν μια νέα δημοτική κίνηση που συνδιαμορφώνεται ακόμα απ’ όσους ενδιαφέρθηκαν γι’ αυτήν και προσβλέπει, όπως λένε, σε έναν Δήμο με οικολογική άποψη και προοπτική, που αρνείται να υποταχθεί στην αντίληψη ότι η ζωή και «κατασκευή» της πόλης πρέπει να ανταποκρίνονται στις ανάγκες μέρους μόνο των κατοίκων της και κυρίως στον τύπο: άνδρας – υγιής – επιτυχημένος – χρήστης Ι.Χ.
Βασικοί άξονες
«Δεν έχουμε καν διαλέξει όνομα για την κίνησή μας», λέει στην «K» ο κ. Κουράκης «κι αυτό γιατί έχουμε αφήσει ηθελημένα ένα σωρό ζητήματα ανοιχτά, προκειμένου ο κόσμος που θέλει να συμμετέχει να μπορεί να συμμετέχει ενεργά σε όλα τα επίπεδα. Μου στέλνουν άνθρωποι φαξ και e-mail με τις προτάσεις τους για τη διακήρυξη της δημοτικής κίνησης, αλλά και για το όνομα που θα της δώσουμε. Εχει έναν έντονα συμμετοχικό χαρακτήρα.»
Οι βασικοί άξονες της κίνησής τους, πάντως, έχουν οικολογικό προσανατολισμό και στοχεύουν στη βελτίωση της ποιότητας ζωής στην πόλη και στην κοινωνική αλληλεγγύη: περισσότερο πράσινο, καθαρός Θερμαϊκός, όχι νέφος, όχι μποτιλιάρισμα, άμβλυνση των ανισοτήτων, υποστήριξη της συμμετοχής των γυναικών στη ζωή της πόλης, συμβολή στην αντιμετώπιση των ναρκωτικών μέσα από μια αντιαπαγορευτική λογική, ενίσχυση και ανάδειξη Βορειοελλαδιτών καλλιτεχνών, προστασία των ελεύθερων χώρων, σχεδιασμός μιας περιβαλλοντικής πολιτικής που θα διαπερνά το σύνολο των δραστηριοτήτων του Δήμου. Από τις βασικότερες πολιτικές που θέλει να προωθήσει η νέα δημοτική κίνηση, άλλωστε, είναι η αποθάρρυνση της χρήσης των I.X. στο κέντρο της πόλης, ενώ τάσσεται κατά της δημιουργίας μετρό και υπέρ της διαμόρφωσης ενός επιφανειακού μέσου σταθερής τροχιάς, όπως το τραμ. Εν ολίγοις, υποστηρίζει μια εναλλακτική πρόταση για τη λύση των προβλημάτων της πόλης.
Γενετιστής κατά μεταλλαγμένων
Κι αυτό δεν είναι διόλου περίεργο, αν λάβει κανείς υπ’ όψιν του ότι επικεφαλής της είναι ο κ. Κουράκης? ένας κατ’ εξοχήν «εναλλακτικός» άνθρωπος. Ας μην ξεχνάμε ότι είναι ένας γενετιστής που στρέφεται εναντίον των σημερινών εφαρμογών της επιστήμης του, όπως τα μεταλλαγμένα. «Δεν είμαι εναντίον της Γενετικής», διευκρινίζει εκείνος, «είμαι εναντίον κάποιων συγκεκριμένων εφαρμογών της. Είμαι λάτρης της Γενετικής και πιστεύω πως οι γνώσεις που έχουμε θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν με άλλο προσανατολισμό: ώστε να κατανοείται η σχέση του γενετικού με το περιβάλλον και να μπορεί να κατευθύνεται η ιατρική στην πρόληψη». «Είστε εξαίρεση στο Πανεπιστήμιο;», τον ρωτώ. «Νομίζω πως ναι, αλλά για πολλά πράγματα. Στην αρχή με αντιμετώπιζαν περίεργα και φοβικά, τώρα μπορώ να πω ότι με αντιμετωπίζουν με σεβασμό, χωρίς βέβαια να συμφωνούν απαραίτητα μαζί μου». H καλύτερη σχέση του, όμως, στο Πανεπιστήμιο είναι με τους φοιτητές. Τα αμφιθέατρά του είναι μονίμως ασφυκτικά γεμάτα, γεγονός που -όπως λέει- είναι γι’ αυτόν «η καλύτερη επιβράβευση». Πώς βλέπουν εκείνοι την διαφορετική του αντίληψη επί Γενετικής; «Τους καλώ να σκεφτούν ότι οι σημερινές εφαρμογές της Γενετικής δεν είναι μονόδρομος, δεν είναι προέκταση της Γενετικής, είναι μόνο μία από τις κατευθύνσεις της, μπορούν να υπάρξουν κι άλλες. Είναι πάντα πολύ κοντά μου. Αλλωστε, κάθε φορά στα μαθήματα αφιερώνουμε τουλάχιστον 10-15 λεπτά για να κουβεντιάσουμε για ζητήματα που αφορούν το μέλλον τους, την κοινωνική τους καταξίωση, το συνδικαλισμό τους, τους προτρέπω να μας αμφισβητούν, να μην υποκύπτουν σε όλα αυτά που λέμε εμείς».
Ποίηση και κηπουρική
Εκτός από καθηγητής στο ΑΠΘ, είναι και παιδίατρος, αλλά δεν εξασκεί το επάγγελμα γιατί ως «λάτρης του ελεύθερου χρόνου» προτιμά «την ώρα που οι άλλοι τρέχουν στα ιατρεία τους», να ασχολείται με πράγματα που τον ενδιαφέρουν περισσότερο. Από τις αγαπημένες του ασχολίες, άλλωστε, είναι και ο κήπος του αγροκτήματος στο οποίο μένει με τη γυναίκα του και τα τρία παιδιά του, στους Ελαιώνες της Περαίας, όπου λουλούδια, μποστάνια και ζώα είναι φυσικά βιολογικά. «Βγάζω και το λάδι της χρονιάς μου», λέει περήφανα.
Εκτός της κηπουρικής, όμως, είναι και λάτρης της ποίησης. Εχει ήδη εκδώσει τρεις ποιητικές συλλογές και μία συλλογή με δοκίμια, ενώ έχει αρθρογραφήσει πολλάκις με θέμα τα γενετικά τροποποιημένα προϊόντα, τα ναρκωτικά και τη βιοηθική. Υπερασπίζεται συχνά οικολογικές οργανώσεις στο δικαστήριο, πηγαίνει ανελλιπώς στις ευρωπορείες εναντίον της παγκοσμιοποίησης (πήγε και στην Πράγα και στη Γένοβα) και δεν θα μπορούσε να μην πρωτοστατήσει για τη μη αγόρευση του Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου ως επίτιμου διδάκτορα της Ιατρικής. Ασχολείται δε ενεργά με τον συνδικαλισμό εδώ και πολλά χρόνια. Ως γραμματέας του Ιατρικού Συλλόγου, μάλιστα, ανέλαβε και διεκπεραίωσε μόνος του την εκπαίδευση 4.500 γιατρών της Θεσσαλονίκης στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές. «Ανθρωποι που δεν είχαν ιδέα πληρώνουν ένα συμβολικό ποσό ή τίποτα απολύτως και μαθαίνουν υπολογιστές. Φέτος είναι η τέταρτη χρονιά, οπότε έχουμε ήδη αποτελέσματα.»
Και τώρα που πήρατε αυτή την απόφαση, πώς αντιδρούν οι άνθρωποι γύρω σας; «Δεν είναι η πρώτη φορά που ασχολούμαι με την πολιτική, ήμουν δύο φορές υποψήφιος βουλευτής με τον Συνασπισμό, αλλά τώρα έχω μείνει πραγματικά άναυδος γιατί βλέπω ανθρώπους που πρόσκεινται στο χώρο της Ν.Δ., οι οποίοι έρχονται και μου λένε πως είναι μαζί μου. Πιστεύω ότι ο κόσμος βλέπει πως τίποτα δεν πάει καλά με τις παραδοσιακές απόψεις και σκέφτονται να δουν και το διαφορετικό. Σε αυτό στηρίζω κι εγώ την υποψηφιότητά μου: να πω ορισμένα πράγματα που τελικά αγγίζουν όλους μας».
