Αν ο Αλέξης Τσίπρας ψάχνει συμβολισμούς για την ημερομηνία ανακοίνωσης του κόμματος, η 6η Μαΐου –όταν η Αριστερά μπήκε σε τροχιά εξουσίας στις εκλογές του 2012– έχει περάσει. Μήπως στο σημειωματάριό του έχει τσεκάρει τη 12η Ιουνίου, ημέρα υπογραφής της συμφωνίας των Πρεσπών; Οι ανακοινώσεις δρομολογούνται πιο νωρίς από τη 17η Ιουνίου, οπότε θα πραγματοποιηθεί η καθιερωμένη διεθνής διάσκεψη του Ινστιτούτου. Κάποιοι έχουν κυκλώσει ήδη στα ημερολόγιά τους την 26η Μαΐου.
Οι τελευταίες πληροφορίες αναφέρουν ότι θέλει οπωσδήποτε να προλάβει το καλοκαίρι. Με δεδομένο πως καλά ενημερωμένες πηγές ανέφεραν στην «Κ» ότι έχει «κλειδώσει» και το όνομα του κόμματος, δεν μπορεί να αποκλειστεί τα «αποκαλυπτήρια» να γίνουν ακόμη και στα τέλη αυτού του μήνα. Η λέξη «συμπόρευση» έχει ακουστεί αρκετές φορές στην Αμαλίας το τελευταίο διάστημα. Είναι ένα ουσιαστικό, το οποίο για τη «μαρκίζα» περικλείει θετικά μηνύματα, διάθεση ενότητας και συνεργασίας των προοδευτικών πολιτών, ενώ ταυτίζεται και με το «μαζί» που προτάσσει συνεχώς ο Αλέξης Τσίπρας.
Πώς, όμως, ο πρώην πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ πέρασε από τον Σεπτέμβριο, που ο ίδιος δήλωνε πριν από λίγο καιρό ότι θα ανακοινώσει το κόμμα του, στο σήμερα;
Υπολογίζει Καρυστιανού
Τρεις μήνες δεν είναι μεγάλο χρονικό διάστημα. Για την πολιτική, όμως, μοιάζει με «αιωνιότητα». Ολα έπαιξαν ρόλο και όχι μόνον οι πιέσεις συνεργατών και συνομιλητών του. Το ΠΑΣΟΚ συνεχίζει το τελευταίο διάστημα να «τσιμπάει» δημοσκοπικά, ξεπερνώντας πλέον στις μετρήσεις το 15% στην εκτίμηση ψήφου. Το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού ανακοινώνεται την Πέμπτη από τη Θεσσαλονίκη και σίγουρα θα τον προλάβει. Παρά τη δημοσκοπική κάμψη της, η δυναμική που εξακολουθεί να έχει στη Βόρεια Ελλάδα δεν έχει περάσει απαρατήρητη.
Πρόσωπα που βρίσκονται κοντά σε συζητήσεις που γίνονται, υποστηρίζουν πως ενδεχομένως ο Αλέξης Τσίπρας να υπολογίζει σε αυτή τη φάση περισσότερο την πρώην πρόεδρο του Συλλόγου Συγγενών των Θυμάτων των Τεμπών παρά το ΠΑΣΟΚ. Οι πληροφορίες που υπάρχουν για συνύπαρξη μαζί της του έμπειρου πολιτικά Νίκου Γαλανού, προερχόμενου από τον χώρο της Αριστεράς, έχει προκαλέσει προβληματισμό. Η Μαρία Καρυστιανού έρχεται επίσης να διεισδύσει στον αντισυστημικό – αντισυμβατικό χώρο, κομμάτι του οποίου διεκδικεί και ο Αλέξης Τσίπρας.
«Συμπόρευση» με μηνύματα – Σε ό,τι αφορά το όνομα του κόμματος, η λέξη «συμπόρευση» έχει ακουστεί αρκετές φορές εσχάτως στην Αμαλίας. Είναι ένα ουσιαστικό, το οποίο περικλείει θετικά μηνύματα, διάθεση ενότητας και συνεργασίας των προοδευτικών πολιτών.
Ο πρώην πρωθυπουργός στους συνομιλητές του εμφανίζεται να έχει την άποψη πως τελικά ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν θα αιφνιδιάσει και θα πάει στις κάλπες τον Απρίλιο του 2027. Ισως κιόλας αυτό να είναι το σενάριο που τον εξυπηρετεί, μιας και είναι δύσκολο να είναι απολύτως έτοιμος στα στενά χρονικά περιθώρια που πλέον κινείται. Στο θέατρο της Ρεματιάς στο Χαλάνδρι, ο ίδιος έδειξε έτοιμος να αντιπαρατεθεί εκ νέου με τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Το ίδιο, όμως, δεν φάνηκε από το πάνελ που προηγήθηκε.
Με εξαίρεση την άνεση με την οποία τοποθετήθηκε η Αννα Παπαδοπούλου, τα υπόλοιπα μέλη της νέας «βιτρίνας των 25» έδειξαν ότι χρειάζονται μεγαλύτερη τριβή και εμπειρία για να πείσουν το κοινό τους. «Φροντιστήρια» θα γίνουν, το θέμα είναι αν επαρκεί το χρονικό διάστημα που απομένει. Τη Δευτέρα ο Αλέξης Τσίπρας θα συνομιλήσει με νεολαίους, με στελέχη να δηλώνουν ευχαριστημένα από την επικοινωνία και το ενδιαφέρον που δείχνουν οι μικρότερες ηλικίες για το νέο εγχείρημα.
Περιμένουν «σινιάλο» – Αρκετοί βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ περιμένουν από την Ολγα Γεροβασίλη να ανοίξει τον δρόμο προς την Αμαλίας, ωστόσο η αντιπρόεδρος της Βουλής, αν και συνομιλήτρια του Αλέξη Τσίπρα, δεν έχει δείξει ότι σχεδιάζει
άμεσα μια τέτοια κίνηση.
Η βουτιά που επιχειρεί στα βαθιά νερά της Αριστεράς απαιτεί υπομονή. Η συνύπαρξη της ριζοσπαστικής Αριστεράς με την κυβερνώσα, που πρεσβεύει ο ίδιος, δεν είναι απλή υπόθεση. Ουσιαστικά η μία πλευρά, αυτή της διαμαρτυρίας, δεν θέλει να ξέρει την ύπαρξη της άλλης. Αντιμετωπίζεται σαν ένας συμβιβασμένος χώρος με αμαρτίες συστημικές.
Εφυγε ο πρώτος
Τα πράγματα είναι περίπλοκα και για τους πρώην συντρόφους του, που θέλουν να μετακομίσουν στον νέο φορέα. Δεν βρίσκουν καθόλου λογικό στην Αμαλίας κορυφαία στελέχη της Νέας Αριστεράς, όπως ο Αλέξης Χαρίτσης, η Εφη Αχτσιόγλου, ο Νάσος Ηλιόπουλος, η Μερόπη Τζούφη κ.ά., να παραμένουν σε ένα κόμμα που σε κάθε ευκαιρία επιτίθεται στον πρώην πρωθυπουργό. Την πόρτα της εξόδου άνοιξε πρώτος την Παρασκευή ο Φερχάτ Οζγκιούρ, ενώ το επόμενο διάστημα αναμένεται σε αυτήν την κατεύθυνση να κινηθούν και άλλα μέλη της μειοψηφίας.
Ο χρόνος πιέζει και για τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που θα πρέπει να παραιτηθούν, προκειμένου να αλλάξουν «στρατόπεδο». Δεν φαίνεται, πάντως, να υπάρχει τέτοια διάθεση μέχρι στιγμής. Αρκετοί περιμένουν από την Ολγα Γεροβασίλη να ανοίξει τον δρόμο, ωστόσο η αντιπρόεδρος της Βουλής, αν και συνομιλήτρια του Αλέξη Τσίπρα, δεν έχει δείξει ότι σχεδιάζει άμεσα μια τέτοια κίνηση. Και αν δεν κινηθεί εκείνη, δύσκολα κάποιος θα προηγηθεί.
Και επειδή οι εξελίξεις τρέχουν γρήγορα, ανέτοιμοι για τη μετάβαση είναι και στην Κουμουνδούρου. Ο Νίκος Παππάς με τον Παύλο Πολάκη δεν είναι σε κοινή γραμμή, αφού ο πρώτος πιστεύει πως υπάρχουν περιθώρια συνεννόησης με τον Αλέξη Τσίπρα, ενώ ο δεύτερος είναι έτοιμος να προχωρήσει μόνος του. Eνας αυτόνομος ΣΥΡΙΖΑ απέναντι στον Αλέξη Τσίπρα μπορεί να προκαλέσει ζημιά τόση, όση να του κοστίσει τη δεύτερη θέση. Η νίκη επί του ΠΑΣΟΚ «έστω και με μία ψήφο διαφορά» είναι θέμα πολιτικής επιβίωσης.
Ο Αλέξης Τσίπρας θα ήθελε, όταν θα συγκροτήσει το κόμμα του, το ρεύμα από την κοινωνία να είναι τέτοιο που να μην υπάρχει καμία αμφιβολία για την ηγεμονία του στην Κεντροαριστερά. Για αυτό και αρχικά το τοποθετούσε πιο πίσω χρονικά. Η πλειοψηφία του ΣΥΡΙΖΑ εργάζεται για την επίτευξη μιας συμπαράταξης γύρω από τον χώρο που δημιουργεί ο Αλέξης Τσίπρας. Το πώς θα επιτευχθεί αυτό είναι ακόμη άγνωστο.
