Σημαντικές αλλαγές όχι μόνο σε διαδικαστικά ζητήματα που έχουν σχέση με την καθημερινή λειτουργία της εθνικής αντιπροσωπείας και τον ρόλο των βουλευτών, αλλά και με ουσιαστικά ζητήματα, όπως είναι ο ακολουθούμενος εδώ και δεκαετίες τρόπος νομοθέτησης, φιλοδοξείται να επιφέρει η από αρκετών μηνών εξαγγελθείσα από τον Νικήτα Κακλαμάνη μεγάλη αλλαγή στον κανονισμό λειτουργίας της Βουλής. Το θέμα δεν αντιμετωπίζεται απλώς ως μια εσωτερική υπόθεση του Κοινοβουλίου, αλλά –όπως επισημαίνεται χαρακτηριστικά από αρμόδια πηγή– τελικός στόχος είναι να αναβαθμιστεί η εικόνα του κοινοβουλευτισμού στα μάτια των πολιτών.
Ωστόσο, η ταραχώδης έως και εκρηκτική καθημερινότητα στο πολιτικό πεδίο, καθώς και η ανάγκη για προσεκτική και εις βάθος μελέτη των προς επίλυση προβλημάτων, προκειμένου να είναι και αποτελεσματικές οι επιδιωκόμενες λύσεις καθώς και να τύχουν της ευρύτερης δυνατής συναίνεσης, λειτούργησαν έως τώρα συνδυαστικά και με τρόπο ώστε να σημειώνεται μικρή καθυστέρηση ως προς τα χρονοδιαγράμματα που είχαν αρχικά τεθεί για την προώθηση μεταρρυθμιστικών αλλαγών στις κριθείσες ως ξεπερασμένες ή και προβληματικές κατά την εφαρμογή τους διατάξεις του Κανονισμού της Βουλής. Αρχικά επιδίωξη ήταν να έχει ολοκληρωθεί η προεργασία «το αργότερο τον Μάρτιο». Σε κάθε περίπτωση, στόχος είναι η ολοκλήρωση της σχετικής διαδικασίας πριν από το τέλος της άνοιξης.
Υπενθυμίζεται ότι ο ισχύων Κανονισμός φέρει την υπογραφή του πρώην προέδρου Ι. Αλευρά και χρονολογείται από τον Ιούνιο του μακρινού 1987. Ηταν λιγότερες τότε οι κοινοβουλευτικές ομάδες, άλλη η ποιότητα του πολιτικού προσωπικού, ενώ –εκτός όλων των άλλων– δεν υπήρχαν και οι υπερσύγχρονες τεχνολογικές εξελίξεις (κινητά τηλέφωνα με δυνατότητα έως και βιντεοσκόπησης, επί παραδείγματι) οι οποίες εγείρουν νέα προς αντιμετώπιση ζητήματα.
Στο τραπέζι
Εδώ ακριβώς είναι όπου εστιάζεται και μία από τις εξεταζόμενες αλλαγές: η απαγόρευση βιντεοσκόπησης και φωτογράφισης όχι μόνο στον χώρο της Ολομέλειας, αλλά και στις αίθουσες όπου συνεδριάζουν οι επιτροπές, καθώς και στους διαδρόμους του Κοινοβουλίου. Ως ένα παράπλευρο ζήτημα εξετάστηκε και το σχετικό με την τηλεοπτική κάλυψη συνεδριάσεων ειδικά των εξεταστικών επιτροπών, με αφορμή τα όσα ακραία έγιναν κατά τη διάρκεια των συνεδριάσεων της Επιτροπής για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Πληροφορίες αναφέρουν ότι στο τραπέζι βρέθηκε κάποια στιγμή μια εναλλακτική εφαρμογή του λεγόμενου «κόφτη», που ως γνωστόν έχει πιλοτικά εφαρμοστεί στις συνεδριάσεις της Ολομέλειας. Σύμφωνα με αυτή, θα διακόπτεται ο ήχος της ζωντανής μετάδοσης όταν ανταλλάσσονται ύβρεις ή λέγονται στις συνεδριάσεις άσχετα με την υπό εξέταση υπόθεση θέματα.
Τελικός στόχος είναι να αναβαθμιστεί η εικόνα του κοινοβουλευτισμού στα μάτια των πολιτών.
Στο ίδιο πλαίσιο εξετάζεται και η αυστηροποίηση των ποινών εις βάρος όσων επιδεικνύουν «αντικοινοβουλευτική συμπεριφορά».
Στα πιο ουσιαστικά που έχουν σχέση με την ποιότητα της νομοθέτησης, μεταξύ άλλων αναφέρονται και οι προτάσεις να προσφέρεται η δυνατότητα πλέον στους βουλευτές να ψηφίζουν μέρος ή μέρη τροπολογιών που έχουν περισσότερα του ενός άρθρα. Βάσει του ισχύοντος Κανονισμού, οι λεγόμενες «πολυτροπολογίες» εγκρίνονται ή καταψηφίζονται στο σύνολό τους, με κόμματα της αντιπολίτευσης να διαμαρτύρονται επειδή η αρνητική ψήφος εκλαμβάνεται ως απορριπτική και επιμέρους διατάξεων με τις οποίες συμφωνούν.
Κατ’ αναλογίαν, σκέψεις καταγράφηκαν γενικότερα και για τον τρόπο διεξαγωγής των ψηφοφοριών επί νομοθετημάτων, με την προσοχή να επικεντρώνεται σε κυρίως δύο ζητήματα:
• Πρώτον, στη συνήθεια, όταν δεν τίθεται θέμα διεξαγωγής ονομαστικής ψηφοφορίας, να εγκρίνονται νομοσχέδια διά των εισηγητών των κομμάτων, με αποτέλεσμα οι ανεξάρτητοι (οι οποίοι σήμερα είναι 27, ως μια άτυπη τρίτη σε ισχύ «κοινοβουλευτική ομάδα») να είναι ωσεί απόντες.
• Δεύτερον, στην άσκηση του δικαιώματος για ψήφο χωρίς φυσική παρουσία, με τη λεγόμενη «επιστολική ψήφο». Το μέτρο θεσμοθετήθηκε τον καιρό της πανδημίας για προφανείς λόγους τότε, αλλά παρατηρείται ακόμα και σήμερα κατάχρηση στην άσκηση του δικαιώματος από βουλευτές όλων των πτερύγων.
