Το μεσημέρι της περασμένης Τετάρτης ο υπουργός Οικονομικών, Γιάννης Στουρνάρας, προσέθεσε μια τελευταία παράγραφο στην ομιλία που θα εκφωνούσε το απόγευμα στη γενική συνέλευση του ΣΕΒ. «Θα ήθελα, στο σημείο αυτό, να πω κάτι για τον θόρυβο που δημιουργήθηκε χθες (σ.σ.: Τρίτη). Ούτε για ένα δευτερόλεπτο δεν σκέφτηκα να εγκαταλείψω τη θέση μάχης που υπηρετώ για την οικονομία. Και λυπάμαι -εγώ πολιτικός δεν είμαι- που μια ανθρώπινη αντίδρασή μου δημιούργησε λάθος εντυπώσεις», έγραψε.
Για πολλούς, η αυτοκριτική του κ. Στουρνάρα για την αναστάτωση που προκάλεσαν οι διαρροές από το ΥΠΟΙΚ, ότι δεν θέλει να συνεχίσει να είναι ως υπουργός ο σάκος του μποξ για εχθρούς και «φίλους», ήταν υπερβολική. Με όρους πολιτικής επικοινωνίας, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί μια άτσαλη αναδίπλωση, που ενείχε τον κίνδυνο να δημιουργήσει, για δεύτερη φορά σε 24 ώρες, «λάθος εντυπώσεις».
Πράγματι, ο κ. Στουρνάρας δεν είναι πολιτικός. Είναι όμως πολιτικό ον, υπό την έννοια ότι έχει πολιτική σκέψη, απόψεις για την κοινωνία, την οικονομία, το κράτος κ.λπ. Είναι πολιτικό ον, επίσης, υπό την έννοια ότι μπορεί να αντιληφθεί το πολιτικό – κομματικό παίγνιο.
Ετσι αντιλήφθηκε λοιπόν ότι το τελευταίο διάστημα και με ιδιαίτερη ένταση τα 24ωρα μετά τις ευρωεκλογές κάποιοι άρχιζαν να προετοιμάζουν το έδαφος για την απομάκρυνσή του από το υπ. Οικονομικών, ως μια κίνηση που εν πολλοίς θα σηματοδοτούσε ότι η κυβέρνηση έλαβε το μήνυμα της κάλπης. Σαν προπαρασκευαστικό μπαράζ ερμήνευσε, μιλώντας σε συνεργάτες του, δημοσιεύματα σε εφημερίδες και στο Ιντερνετ. Αυτό προκάλεσε την αντίδρασή του, η οποία διέρρευσε το πρωί της Τρίτης.
Ο κ. Στουρνάρας μάλλον δεν θα πεθάνει από θλίψη εάν φύγει από το κτίριο της οδού Νίκης. Οντας εξωκοινοβουλευτικός, βρέθηκε πολλές φορές να υπερασπίζεται μόνος του από τα υπουργικά έδρανα της Βουλής νομοσχέδια που ήταν προαπαιτούμενα για δόσεις, σφυροκοπούμενος απ’ όλους: από την αντιπολίτευση, από βουλευτές της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ. Η προοπτική να συνεχίσει έτσι για δύο ακόμη χρόνια δεν του προκαλεί κατά πάσα πιθανότητα ρίγη ενθουσιασμού. Αλλωστε, μετά το Eurogroup του Μαΐου, στο οποίο εγκρίθηκαν οι δόσεις και επαναβεβαιώθηκε η δέσμευση των Ευρωπαίων για ελάφρυνση του χρέους είχε δηλώσει ότι ο κύκλος του στο ΥΠΟΙΚ είχε κλείσει. Ωστόσο, αυτό που τον ενόχλησε ήταν ότι κάποιοι τον ήθελαν αποδιοπομπαίο τράγο. Για τον κ. Στουρνάρα το success story δεν ήταν ένα προεκλογικό σύνθημα. Ηταν κίνητρο για να αναλάβει τη δουλειά τον Ιούνιο του 2012. Πίστευε ότι παρά το αρνητικό διεθνές περιβάλλον, τις διαρθρωτικές αδυναμίες στο κράτος και την οικονομία και τους δύσκολους συσχετισμούς σε πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο, η Ελλάδα μπορεί να τα καταφέρει. Και σήμερα θεωρεί ότι υπάρχουν πλέον απτές αποδείξεις ότι τα καταφέρνει. Κατόπιν αυτών, αποδιοπομπαίος τράγος πάει πολύ…
Πολύ πριν από τις ευρωεκλογές, είχε κυκλοφορήσει η πληροφορία ότι θα διαδεχθεί τον κ. Γιώργο Προβόπουλο, η θητεία του οποίου ως διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος λήγει στις 20 Ιουνίου. Για πολλούς ήταν μια επιλογή που είχε λογική. Ωστόσο, στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελο Βενιζέλο, ο οποίος εφέρετο να διαφωνεί εξ αρχής, μετά τις εκλογές προστέθηκαν κι εκείνοι που υποστήριζαν ότι το μήνυμα της κυβέρνησης προς τους δυσαρεστημένους εκλογείς θα ήταν πιο ισχυρό εάν ο Στουρνάρας πήγαινε απλώς στο σπίτι του. Ο υπ. Οικονομικών συναντήθηκε με τον πρωθυπουργό το βράδυ της περασμένης Δευτέρας. Αμέσως μετά άρχισαν να κυκλοφορούν διάφορα σενάρια ως προς το μέλλον του. Σύμφωνα με ένα από αυτά, του προτάθηκε θέση μη εκτελεστικού προέδρου σε τράπεζα. Σύμφωνα με ένα άλλο, εξεταζόταν να είναι ολίγον υπ. Οικονομικών, έχοντας αρμοδιότητα τη διαπραγμάτευση για το χρέος. Κανένα από αυτά δεν επιβεβαιώνεται, αλλά το ότι κυκλοφορούσαν είναι ενδεικτικό του κλίματος, πριν από τη… λάθος αντίδραση. Οι τελευταίες πληροφορίες τον θέλουν να πηγαίνει τελικά στην ΤτΕ. Αλλά στην πολιτική τίποτα δεν είναι γραμμένο στην πέτρα. Αυτό το ξέρει ακόμη και κάποιος που δεν είναι πολιτικός.
