«Αν αποφεύγαμε δε και τα αυτογκόλ…», φιλοσόφησε ο Δ. Παπαδημούλης από τo twitter. Αλλά ο διαιτητής είχε προλάβει να σφυρίξει. Η Σαμπιχά Σουλεϊμάν έφευγε για τα αποδυτήρια των καναλιών, και εκεί οι δηλώσεις της δεν ήταν και πολύ κολακευτικές για τους πρώην συμπαίκτες της. «Μ’ έδιωξαν», είπε, «και δε μου είπαν και γιατί». Ενα κλικ μακριά από το «τι φταίω εγώ, αν έχω τσιγγάνα καρδιά;», η Σαμπιχά ανταπέδωσε στον ΣΥΡΙΖΑ το τάκλιν των ευρωεκλογών. Με εκείνη να τριγυρνά στα κανάλια, με το «ενιαίο τουρκικό πράγμα» να επαναστατεί και μ’ έναν άλλο υποψήφιο να περιφέρει την προβιά του ΣΥΡΙΖΑ μέσα στους γκρίζους λύκους, ο κ. Τσίπρας θα πρέπει να μετάνιωσε πικρά που πήρε το ψαλίδι και έκοψε τη Σαμπιχά. Οσο για την ίδια… «Θέλω μόνο να ηρεμήσω», λέει. Γιατί μόλις έμαθε πως στην πολιτική «ό,τι αρχίζει ωραίο τελειώνει με πόνο».
Πράγμα που θα μπορούσε να της είχε πει και ο Π. Μπεγλίτης ο οποίος αφού είδε και αποείδε με το ΠΑΣΟΚ, πήγε τελικά και γράφτηκε στην τοπική της ΔΗΜΑΡ, στην Αγία Βαρβάρα. Ως προστάτιδα του Πυροβολικού εκείνη, τον έφερε στην πρώτη γραμμή των ευρωεκλογών, και όλα έδειχναν πως θα βρεθεί γι’ αυτόν μια θέση στον ήλιο του ψηφοδελτίου. Μόνο που τελευταία στιγμή έπεσαν βροχή τα παράπονα των παλαιών δημαρικών. Ο Φώτης Κουβέλης κράτησε την ομπρέλα για τον εαυτό του, και ο κ. Μπεγλίτης, έφαγε την μπόρα κατακέφαλα. Την παγερή μοναξιά του, μόνο ο Νίκος Δήμου θα μπορούσε να συμμεριστεί. Που όταν κόντεψε να λαμπαδιάσει με το Αγιο Φως, το Ποτάμι του Στ. Θεοδωράκη δε λοξοδρόμησε ούτε πόντο για να σβήσει την πυρκαγιά.
Ολα, βλέπετε, είναι θέμα timing. Ο Κρίτων Αρσένης, ας πούμε, πρόλαβε και πέρασε από τις συμπληγάδες του ευρωψηφοδελτίου, πριν αρπάξει η κεντρική επιτροπή τη μακριά του κόμη. Πίσω του, ακολουθούσε το ντουέτο των συριζαίων οικονομολόγων, αλλά οι πύλες είχαν ήδη αρχίσει να κλείνουν. Και έτσι, μπορεί ο Γ. Βαρουφάκης κάποτε να είχε ψηφιστεί «δαγκωτό» απ’ τους αγανακτισμένους Ροβεσπιέρους της πλατείας Συντάγματος, αλλά τώρα απειλήθηκαν άλλου είδους «δαγκωνιές». Τις οποίες τελικά εισέπραξε ο ανυποψίαστος Κ. Λαπαβίτσας. Πιο ρομαντικός εκείνος, σαν τις νύφες που λένε το μεγάλο «ναι!», διηγήθηκε πως «συναντήθηκα με τον Αλ. Τσίπρα. Και “του είπα ότι δέχομαι”». Μόνο που την ίδια στιγμή στην Κουμουνδούρου οι σύντροφοι παρακολουθούσαν το λαφαζανικό φροντιστήριο εξόντωσης οικονομολόγων. Μαζί με τον διδάκτορα, ανέλαβε να εφαρμόσει το ξόρκι ο Ε. Τσακαλώτος. Και οι δύστυχοι οικονομολόγοι χάθηκαν μέσα στην ήσυχη νύχτα. Αν ο Γ. Βαρουφάκης εκ των υστέρων ως άλλη αλεπού έκανε το ευρωψηφοδέλτιο «κρεμαστάρι» γιατί «εμένα δεν με έκοψαν, εγώ δεν δέχτηκα», ο κ. Λαπαβίτσας συντονίστηκε στο τέμπο Μεγάλης Εβδομάδας. «Αυτοί που μου πρότειναν να είμαι ευρωβουλευτής, αυτοί στη συνέχεια με έκοψαν» είπε όλο πίκρα. Και αποφάσισε πως για όλα έφταιγε που «ήμουνα πολύ αριστερός για το ευρωψηφοδέλτιο», και «πιθανόν να μην τους άρεσαν οι ιδέες μου περί ευρώ».
Αλλά ποιος μπορεί να ψέξει τον δύστυχο οικονομολόγο που τον βρήκε η πολιτική χυλόπιτα απροετοίμαστο; Ασχέτως στρατοπέδου και απόχρωσης, η απόρριψη πονάει. Αυτό μπορεί να το επιβεβαιώσει και ο Φαήλος Κρανιδιώτης. Ως τις 8 το πρωί εκείνης της μαύρης Δευτέρας, ετοιμαζόταν για το ευρωψηφοδέλτιο. Στις 10 αναγκάστηκε να πληκτρολογήσει στο facebook την απόσυρσή του. Και αυτό, όπως έγραψε, επειδή έπεσε θύμα ενός «εμετικού συκοφαντικού παιχνιδιού», και πια δεν μπορεί να ανεχτεί άλλο «αυτή τη βρωμιά», ούτε μπορεί να παλεύει «στη λάσπη με το κάθε γουρούνι». Αλλο αν δεν κατονόμασε «το κάθε γουρούνι», και στις 300 πικρές του λέξεις δεν συμπεριέλαβε ούτε τα ονόματα των συναγωνιστών του, κ. Μπαλτάκου και Σταμάτη, που οι γαλάζιες διχαλωτές γλώσσες επιμένουν πως τον πέταξαν στα πιτς του ευρωψηφοδελτίου.
Αλλά ακόμα και έτσι, μικρό το κακό. Ευτυχώς όλα αυτά δεν ενόχλησαν καθόλου το ψηφιακό ασκέρι των Φαηλόφιλων. Εκείνοι έστειλαν μηνύματα αντάξια του στρατηγού Πλαστήρα, που κοσμεί τη σελίδα ως κρανιδιωτικό alter ego: «Μαζί σου και στον θάνατο Φαήλο!». «Στηρίζουμε Φαηλάρα δυνατά και καταδρομικά!». Βλέπετε είναι πάντα χρήσιμη η «παρηγοριά στον άρρωστο». Τουλάχιστον μέχρι να βγει η ψυχή του από το ευρωψηφοδέλτιο.
