Η αντίστροφη μέτρηση άρχισε τη μέρα που οι «58» βγήκαν για λαϊκή απογευματινή στο Περιστέρι. Τότε φάνηκε πως το δικό τους περιστέρι δεν είναι από αυτά της ειρήνης. Γι’ αυτό και όταν τόλμησε να πετάξει ώς το δημαρχείο της Κηφισιάς, την περασμένη Τρίτη, παγιδεύτηκε ανάμεσα σε διασταυρούμενα πυρά, σαν τα ταχυδρομικά περιστέρια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Οι πρώτες ριπές πέτυχαν τους ακροατές της εκδήλωσης: τον Π. Τατσόπουλο, που έως την περασμένη εβδομάδα ήταν ΣΥΡΙΖΑ, τον Γ. Τζαννετάκο, που έως την περασμένη δεκαετία ήταν Ν.Δ., και τον Γ. Δρυ, που έως τον περασμένο αιώνα ήταν ΠΑΣΟΚ. Και μετά, τα όπλα ξαναγέμισαν, και στον ρόλο του περιστεριού–στόχου που θα έφερνε το χαρμόσυνο μήνυμα, αλλά τελικά κατέληξε γεμιστό με κουκουνάρια και σταφίδες, βρέθηκε ο Α. Παπαδόπουλος της ΔΗΜΑΡ – δηλαδή, ο άνθρωπος που θα γινόταν αρχηγός των «58» στις ευρωεκλογές. Βλέπετε, στον ρόλο των τύπων με τις καραμπίνες, ήταν διάφορα στελέχη κρυμμένα πίσω από τους θάμνους του ΠΑΣΟΚ, πίσω από τα βάτα της ΔΗΜΑΡ και μέσα στο κεντροαριστερό ρέμα.
Είναι από αυτές τις περιπτώσεις, που σπάνια την πληρώνει μόνο το περιστέρι. Συνήθως η υπόθεση καταλήγει στις εφημερίδες, σε μονόστηλο με τίτλο «Σκότωσε κατά λάθος τον φίλο του» και υπότιτλο «Τον πέρασε για αγριογούρουνο». Πράγμα που περιγράφει επακριβώς και το κυνηγετικό δράμα του ΠΑΣΟΚ. Διάφορες μορφές του σοσιαλισμού, όπως ο Κ. Σκανδαλίδης και ο Μ. Καρχιμάκης, πήραν εξαρχής στο κυνήγι τον Ευ. Βενιζέλο, που έχει και το φιζίκ για να ενσαρκώσει πειστικά το αγριογούρουνο. «Κάνουν μνημόσυνο με ξένα κόλλυβα!», φώναζε ο πρώην γραμματέας, αλλά ο Ευ. Βενιζέλος είχε ήδη κρυφτεί πίσω από το ευρωψηφοδέλτιο. «Πιστεύω βαθιά στην υπόθεση της Κεντροαριστεράς», έλεγε ο κ. Βενιζέλος, όπως άλλοι λένε το «Πιστεύω» μια στιγμή πριν από τη χαριστική βολή. Και στο ενδιάμεσο, για να κερδίσει χρόνο, στη βασιλόπιτα της ευρωομάδας του ΠΑΣΟΚ, η Συλβάνα Ράπτη έκοβε κομμάτι σε όλα τα απολωλότα του σοσιαλισμού: στο κόμμα του Ανδρ. Λοβέρδου, σ’ εκείνο του Ηλ. Μόσιαλου, στην κίνηση της Αννας Διαμαντοπούλου, στους «58» όλους μαζί (γιατί ο προϋπολογισμός του ΠΑΣΟΚ δεν σηκώνει γαλαντομία στις πίτες) και βέβαια στη ΔΗΜΑΡ. Γιατί ποιος να το φανταζόταν πως το κομμάτι από την πίτα του Ευρωπασόκ, ο Φώτης Κουβέλης θα το υποδεχόταν με χυλόπιτα;
Προφανώς, κάτι δεν του άρεσε στη σοσιαλιστική μαγειρική. Και έτσι, το κομμάτι του ο πρόεδρος το πέταξε στα περιστέρια του κόμματος. Οταν αυτά μαζεύτηκαν στην αυλή της Αγίου Κωνσταντίνου για την εκτελεστική επιτροπή, ξεκίνησε το επεισόδιο «ο Φώτης πήρε το όπλο του». Οπως γίνεται στα καλά γουέστερν, ο κ. Κουβέλης πυροβόλησε πρώτο τον πιο καλό του φίλο. Δηλαδή, τον Σπύρο Λυκούδη, που κοίταζε προς τους «58», και ούτε κατάλαβε πώς τον βρήκε το βόλι. Ο πρώην γραμματέας, με το που τον πήραν τα σκάγια πίσω από την «Ελιά», ψέλλισε μόνο «εγώ θα πηγαίνω όπου μου αρέσει» και, κλονισμένος από το σοκ, έβγαλε το δικό του εξάσφαιρο και πέτυχε τον Α. Παπαδόπουλο. «Φυσικά υπάρχει ζήτημα», είπε ο κ. Λυκούδης, «όταν μιλάνε στελέχη της Κ.Ε. σε εκδηλώσεις άλλων». Το ότι εκείνος ήταν στο ακροατήριο, καθόλου δεν τον απασχόλησε. Και όχι άδικα. Γιατί στο ενδιάμεσο το σαλούν της ΔΗΜΑΡ είχε αρχίσει να μοιάζει με το πλατό του «Τρινιτά», όπου όλα είναι πιθανά. Τότε αποκαλύφθηκε πως μερικές μέρες πριν οι 3 καμπαλέρος του σοσιαλισμού, ο Χ. Καστανίδης, ο Στ. Μπεγλίτης και ο Στ. Μανίκας, έκαναν καντάδα στην Αγίου Κωνσταντίνου, και ο Φώτης Κουβέλης αντί να τους ρίξει νερό από το μπαλκόνι, που φλερτάρουν με τις μονάδες του στις δημοσκοπήσεις, τους έρανε με προεκλογικά ροδοπέταλα.
Αλλά, βέβαια, στον κήπο των θαυμάτων της Κεντροαριστεράς, πράγματι είναι όλα πιθανά. Οπως ακριβώς τον Δεκέμβριο οι «58» έφεραν στο Ακροπόλ τον θαυμαστό καρπό της «Ελιάς» και σηκώθηκε κύμα ενθουσιασμού, έτσι τώρα η μεταφύτευση στους μπαξέδες του ΠΑΣΟΚ και τα φιντάνια από τη ΔΗΜΑΡ και τον ΣΥΡΙΖΑ κάνουν τα σταφύλια της οργής να θεριεύουν. Οσο οι εκλογές αργούν, τόσο η Κεντροαριστερά προχωρεί στην ανάγνωση του εγχειριδίου με τους «58 διαφορετικούς τρόπους για να χάσετε ψήφους». Και αν ακόμα ο Γ. Βούλγαρης δεν έχει προμηθευτεί το δικό του αντίτυπο, μπορεί πάντα να απευθυνθεί στη βιβλιοθήκη της Χαριλάου Τρικούπη, για να αποκτήσει ένα υπογεγραμμένο από τον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ.
