Αν η ολοκληρωτική εξουδετέρωση του ΣΥΡΙΖΑ ήταν ο στόχος του Αλέξη Τσίπρα, μάλλον δεν τα κατάφερε. Στην περίπτωση που δεν θα έλεγε «όχι» σε έναν βολικό αποδυναμωμένο αντίπαλο ο οποίος αποτελεί μια ακόμα διαχωριστική γραμμή με το παρελθόν του, η σημερινή κατάσταση στην Κουμουνδούρου είναι πολύ κοντά στη συγκεκριμένη περιγραφή. Το κόμμα που αποτέλεσε για πολλά χρόνια τον πυλώνα της κυβερνώσας Αριστεράς βρίσκεται στη χειρότερη φάση του. Κλείνει όντως τον κύκλο του, ασχέτως αν όσοι απομένουν στα μετόπισθεν δεν θέλουν να το δουν. Πρόσωπα που γνωρίζουν ακριβώς την κατάσταση στο κόμμα αναφέρουν στην «Κ» πως το άδειασμα της Βουλής δεν είναι τίποτα μπροστά στο κύμα φυγής που καταγράφεται στις τοπικές οργανώσεις. Αν οι εκλογές γίνουν μέσα στο φθινόπωρο, ο νέος πρόεδρος θα πρέπει να καταβάλει πολύ μεγάλη προσπάθεια για να γεμίσει τα ψηφοδέλτια.
Είναι σε θέση ο ΣΥΡΙΖΑ να αφαιρέσει ένα σημαντικό ποσοστό από την ΕΛΑΣ καθηλώνοντάς την σε ένα γνώριμο και αναιμικό 15%-16% που δεν οδηγεί πουθενά; Δεν μπορεί να αποκλειστεί. Το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα μπορεί να ελπίζει σε μια ανατροπή στη δεύτερη εκλογική αναμέτρηση μόνο αν καταφέρει να έχει ένα ποσοστό άνω του 18% και μειώσει την ψαλίδα με τη Νέα Δημοκρατία.
Κατακερματισμός
Ο ζωτικός πολιτικός χώρος από τη Χαριλάου Τρικούπη μέχρι τον Περισσό είναι πολύ μεγάλος. Ωστόσο, ό,τι χάνει από αριστερά αποτελεί πρόβλημα και ήδη προσπαθεί να έχει τη μεγαλύτερη δυνατή διείσδυση στο ΚΚΕ, στο ΜέΡΑ25, στη Νέα Αριστερά, αλλά και στην Πλεύση Ελευθερίας. Το να παλεύει ο Αλέξης Τσίπρας και με τον παλιό εαυτό του δεν είναι ό,τι καλύτερο. Το ηθικό πολιτικό κόστος της σύγκρουσης με το κόμμα που ο ίδιος ανέδειξε και στη συνέχεια επανίδρυσε δεν είναι επίσης αμελητέο. Οσο περιοριστεί ο κατακερματισμός της προοδευτικής ψήφου, τόσο πιο εύκολα θα στηθεί και πάλι το δίπολο με τη Νέα Δημοκρατία. Η ιστορική και συναισθηματική σχέση που έχει ο κόσμος με τον ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να κοστίσει στον πρώην πρωθυπουργό, με τον νέο επικεφαλής της Κουμουνδούρου να μην αφήνει ανεκμετάλλευτη τη συγκεκριμένη παράμετρο.
Η μάχη της ψήφου – Η ΕΛΑΣ μπορεί να ελπίζει σε μια ανατροπή στη δεύτερη εκλογική αναμέτρηση μόνο αν στην πρώτη κάλπη συγκεντρώσει ποσοστό άνω του 18% και μειώσει την ψαλίδα με τη Ν.Δ. Κάθε μονάδα που θα προσμετρηθεί στην Κουμουνδούρου ίσως αποδειχθεί κρίσιμη.
Μια μεγάλη πλειοψηφία στελεχών πιστεύει πως οι εξελίξεις όπως τρέχουν μόνο θετικά λειτουργούν για τον Αλέξη Τσίπρα. Με την Κουμουνδούρου των Παύλου Πολάκη, Νίκου Παππά και Ρένας Δούρου απέναντί του, απαντά στους επικριτές του πως δεν έφτιαξε απλώς τον «ΣΥΡΙΖΑ 2.0». Παίρνει μαζί του μόνο ό,τι θεωρεί πως μπορεί να συνδράμει τη νέα ανανεωτική προσπάθεια, αφήνοντας πίσω του μια «bad bank» με την οποία δεν επιθυμεί να έχει σχέση. Ο πρώην πρωθυπουργός οριοθετεί το εγχείρημά του από παλαιές καταστάσεις εσωστρέφειας και διαμάχες και δεν τον πειράζει, σε αυτή τη φάση τουλάχιστον, που η ΕΛΑΣ είναι ένα απολύτως προσωποπαγές κόμμα. Το άνοιγμα σε ευρύτερα κεντροαριστερά ακροατήρια, που είναι ο επόμενος δύσκολος στόχος μετά την κατάκτηση της δεύτερης θέσης, μπορεί να του κοστίσει, με τον ΣΥΡΙΖΑ να «καραδοκεί». Το κέρδος που προσδοκά, όμως, εκτιμάται πως θα είναι μεγαλύτερο. Επενδύει επίσης στο να βγει κερδισμένος από τη σύγκριση. Με το πρόγραμμα που θα προωθήσει, τα φρέσκα πρόσωπα και τις νέες μεθόδους επικοινωνίας, η Κουμουνδούρου θα εμφανίζεται ως μια ξεπερασμένη πολιτική δύναμη.
Αυτό που δεν θέλει σε καμία περίπτωση ο Αλέξης Τσίπρας είναι οι πολιτικοί του αντίπαλοι να εκμεταλλευθούν τις απανωτές ανεξαρτητοποιήσεις βουλευτών που επιθυμούν να τον ακολουθήσουν μιλώντας για μια άτυπη κοινοβουλευτική ομάδα της ΕΛΑΣ που ήδη συγκροτείται. Κανείς δεν έχει το χρίσμα να μιλάει εκ μέρους του στην Ολομέλεια και για αυτό άλλωστε στην πρώτη διαδικτυακή συζήτηση με μέλη του κόμματός του, που πραγματοποίησε την Πέμπτη, ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να αποκτήσει εκπροσώπηση από βουλευτές που εκλέχθηκαν με άλλα κόμματα. Για αυτό από την πρώτη στιγμή υποστήριξε πως η μόνη καθαρή λύση είναι οι παραιτήσεις.
Η νέα ηγεσία
Σε κάθε περίπτωση, αναλόγως πώς θα εξελιχθούν μελλοντικά τα πράγματα στην Κουμουνδούρου, ο νέος αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ θα έχει καθοριστικό ρόλο για τις σχέσεις των δύο κομμάτων. Για τον Παύλο Πολάκη, μετά την απόσυρση της υποψηφιότητάς του για την προεδρία της Κ.Ο., όλοι αναμένουν πώς θα κινηθεί. Με το ύφος και τη ρητορική του έχει διείσδυση και σε πιο αντισυστημικά κοινά, πλησιάζοντας ψηφοφόρους της Ζωής Κωνσταντοπούλου, ακόμα και της Μαρίας Καρυστιανού. Απαντες έχουν καταλάβει ότι επιθυμεί, σε όποια θέση και αν βρεθεί, μετωπική σύγκρουση με τον Αλέξη Τσίπρα. Στον αντίποδα η Ρένα Δούρου, η οποία φέρεται να εκτιμά πως όσοι έχουν απομείνει πιστοί στον ΣΥΡΙΖΑ έχουν αριστερό προφίλ και δυσανασχετούν με την αντιπαράθεση σε υψηλούς τόνους με τον πρώην πρωθυπουργό, δεν σχεδιάζει να κινηθεί αντιπαραθετικά. Η «σφραγίδα» της σύγκρουσης ΣΥΡΙΖΑ – ΕΛΑΣ μπήκε την Πέμπτη με την ανακοίνωση της Πολιτικής Γραμματείας της Κουμουνδούρου για τις ανεξαρτητοποιήσεις των βουλευτών. Τα ζητούμενα για τα δύο κόμματα είναι διαφορετικά, κατά βάσιν όμως απευθύνονται στην ίδια δεξαμενή ψηφοφόρων. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θέλει να κινδυνεύσει να μείνει εκτός Βουλής στην αυτόνομη πορεία που έχει επιλέξει και η ΕΛΑΣ να μη μείνει στάσιμη. Η ένταση της σύγκρουσης θα εξαρτηθεί και από τον χρόνο των εκλογών.
