Η δημιουργία κόμματος από τον Αντώνη Σαμαρά το φθινόπωρο θεωρείται πλέον περισσότερο από πιθανή, σχεδόν βέβαιη. Ο αν. καθηγητής εκλογικής συμπεριφοράς στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας Γιάννης Κωνσταντινίδης εξηγεί ότι «εκλαμβάνεται ως μια ακόμη δυνητική επιλογή έκφρασης του θυμού του εκλογικού σώματος κατά της κυβέρνησης και του Κυριάκου Μητσοτάκη προσωπικά. Για αυτό και καταγράφονται ροές δυνητικής ψήφου από όλες τις πλευρές του πολιτικού φάσματος και από όλες τις ηλικιακές κατηγορίες».
«Το κοινό σημείο αναφοράς όλων αυτών των στρωμάτων», συνεχίζει, «είναι η επιθυμία αποχώρησης του Κυριάκου Μητσοτάκη από τον πρωθυπουργικό θώκο. Δεδομένων βέβαια των γωνιών του λόγου του Αντώνη Σαμαρά (αντι-ΛΟΑΤΚΙ+ και υπερπατριωτικές θέσεις), είναι λογικό να εντοπίζονται υψηλότερα ποσοστά δυνητικής ψήφου (της τάξεως του 15% σίγουρης ή αρκετά πιθανής στήριξης) σε ψηφοφόρους Ν.Δ., σε αυτοτοποθετημένους στη Δεξιά και σε κατοίκους Θεσσαλονίκης και λοιπής Μακεδονίας. Η επίδοση του κόμματος θα κριθεί από τον βαθμό βεβαιότητας για την είσοδό του στη Βουλή και συνεπώς την πιθανότητα απώλειας εδρών της Ν.Δ.».
Συναφής είναι η εκτίμηση του συμβούλου στρατηγικής και επικοινωνίας Ηλία Τσαουσάκη: «Προφανής στόχος είναι να ασκήσει πολιτική και εκλογική πίεση στη Ν.Δ., εκφράζοντας μια πιο αμιγώς δεξιά ατζέντα, με έμφαση σε ζητήματα ταυτότητας, ασφάλειας και ιδεολογικής κατεύθυνσης. Σε πρώτη ανάγνωση, θα μπορούσε να αντλήσει κυρίως από μια δεξαμενή ψηφοφόρων που έχουν ήδη απομακρυνθεί από τη Ν.Δ., σε διαφορετικούς χρόνους και προς διαφορετικές κατευθύνσεις. Προς την αδιευκρίνιστη ψήφο, προς μικρότερα κόμματα της Δεξιάς ή, δημοσκοπικά, προς το κόμμα της κ. Καρυστιανού. Το εγχείρημα, δηλαδή, σε πρώτη φάση ανακατανέμει ένα κοινό που κινείται εδώ και καιρό έξω από το κυβερνών κόμμα. Το ερώτημα είναι αν μπορεί να διευρύνει αυτή τη δεξαμενή. Το πολιτικό της βάθος μένει να φανεί».
Ο Γιώργος Τράπαλης, ιδρυτής και αναλυτής της εταιρείας ερευνών Good Affair, μελετώντας ευρήματα αυτής της περιόδου συμπεραίνει ότι «μετά και την τελευταία, επιτυχημένη σύμφωνα με τον αλγόριθμο του TikTok, επανεμφάνιση, περίπου τέσσερις στους έξι πιθανούς ψηφοφόρους του κόμματος Σαμαρά προέρχονται από το εκλογικό σώμα που είχε στηρίξει τη Ν.Δ. στις βουλευτικές εκλογές. Η κύρια δεξαμενή του νέου εγχειρήματος δεν είναι ο σημερινός σκληρός πυρήνας της Ν.Δ., αλλά το τμήμα εκείνο των ψηφοφόρων που απομακρύνθηκε από το 41% των εθνικών εκλογών προς το 28% των ευρωεκλογών».
Κατά την ανάλυσή του, «περίπου ένας στους δέκα ψηφοφόρους της Ν.Δ. των βουλευτικών εκλογών αντιμετωπίζει θετικά το ενδεχόμενο στήριξης του νέου κόμματος, ποσοστό που αντιστοιχεί σε περίπου τέσσερις εκλογικές μονάδες. Η εξέλιξη αυτή δεν δημιουργεί, με τα σημερινά δεδομένα, προϋποθέσεις ανατροπής της πρωτιάς. Δημιουργεί όμως συνθήκες ουσιαστικής πίεσης για τη Ν.Δ., καθώς περιορίζει αισθητά τα περιθώρια επιστροφής σε ποσοστά πολιτικής κυριαρχίας και εκμηδενίζει τις πιθανότητες αυτοδυναμίας. Η πολιτική πρόκληση για την κυβέρνηση δεν αφορά μόνο τη διατήρηση της εκλογικής της βάσης, αλλά κυρίως την επανασυσπείρωση ψηφοφόρων οι οποίοι θεωρούν ότι η παράταξη έχει απομακρυνθεί από τις παραδοσιακές ιδεολογικές και αξιακές αναφορές της».
Οι επιστροφές
Για τον Γ. Τράπαλη, «ο πήχυς είναι περίπου το 5% που κατέγραψε η Πολιτική Ανοιξη το 1993. Οι πολιτικές επιστροφές κρίνονται πάντοτε με αυστηρότερα κριτήρια. Ο Αντ. Σαμαράς πρέπει να αποδείξει πως η απόφασή του να επανεμφανιστεί οφείλεται στην πολιτική ένδεια του υπάρχοντος εκλογικού προσωπικού και όχι σε ένα γινάτι».
