Η πρόταση που πρόκειται να καταθέσει το ΠΑΣΟΚ για τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής σχετικά με το θέμα των υποκλοπών δημιουργεί μια νέα –και δύσκολη– εξίσωση για την κυβέρνηση. Για να περάσει η πρόταση χρειάζεται την έγκριση από 120 βουλευτές, που –λογικά– θα βρεθούν, καθώς υπάρχουν 114 των κομμάτων της αντιπολίτευσης και 27 ανεξάρτητοι. Η κυβέρνηση διαθέτει ένα «χαρτί» για να μπλοκάρει τη σύσταση επικαλούμενη ζήτημα «εθνικής άμυνας», καθώς σε αυτή την περίπτωση απαιτείται πλειοψηφία 151 βουλευτών. Εάν δεν το κάνει, θα έχει μπροστά της μια Εξεταστική που θα τροφοδοτεί συνεχώς την όλη υπόθεση. Εάν το πράξει και επικαλεστεί λόγους εθνικής άμυνας, θα «κλείσει» μεν το θέμα, αλλά θα προκύψει η αντίφαση πως τελικά οι υποκλοπές γίνονταν για λόγους εθνικής σημασίας, οι οποίοι δεν μπορούν να εξηγηθούν. Σε κάθε περίπτωση θα πρόκειται για μια νέα διαχείριση κρίσης.
Μαθηματική βεβαιότητα
H ατυχής δήλωση του Σωτήρη Σέρμπου για τη σύρραξη στη Μέση Ανατολή, η οποία αποδοκιμάστηκε από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, έκανε πολλούς να θυμηθούν ότι ποτέ κανείς δεν κατάλαβε πώς και γιατί ο αναπληρωτής καθηγητής έγινε σύμβουλος του πρωθυπουργού για θέματα εξωτερικής πολιτικής αλλά και το τι ακριβώς κάνει από τότε που διορίστηκε. Ο συγκεκριμένος δεν έγινε ποτέ κομμάτι της στενής ομάδας που χειρίζεται αυτά τα ζητήματα στο Μέγαρο Μαξίμου, ούτε και ζητείται η γνώμη του. Δεν ήταν όμως λίγοι οι γνωρίζοντες την πολιτική προϊστορία του, οι οποίοι μουρμούριζαν πριν από μήνες ότι ο διορισμός του θα εξελισσόταν σε ατύχημα με μαθηματική βεβαιότητα…
«Μιλάνε…»
Σας πάω στον πρώην πρωθυπουργό, τον Αντώνη Σαμαρά. Καλά πληροφορημένες πηγές λένε πως ο Μεσσήνιος πολιτικός «μιλάει πολύ περισσότερο με τον Ευάγγελο Βενιζέλο από όσο νομίζουν πολλοί». Δεν ξέρω, είναι η αλήθεια, «τι νομίζουν πολλοί», αλλά ο τρόπος που μου μεταφέρθηκε είχε μια εσάνς παρασκηνίου. Σαν να έλεγε πως όχι απλώς μιλάνε, αλλά «ζυμώνονται» κανονικά.
Ενεργοποιούν αναποφάσιστους
Ενα κοινό πρόβλημα, τουλάχιστον για τα μεγάλα κόμματα, είναι πως τελευταία δείχνουν να μειώνονται οι αναποφάσιστοι και να στρέφονται προς μικρότερα και πιο αντισυστημικά κόμματα, όπως είναι δυνάμει της Μαρίας Καρυστιανού. Οι πολύ υψηλοί τόνοι μεταξύ των στελεχών της Νέας Δημοκρατίας, του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ και η ακραία ρητορική από πλευράς πολλών στελεχών τους «ενεργοποιούν» κοινωνικά αντανακλαστικά που αναζητούν «κάτι άλλο».
Το αίνιγμα Καραμανλή
Θα πάει ο πρώην πρωθυπουργός στο συνέδριο της Ν.Δ.; Το τι θα επιλέξει ο Κώστας Καραμανλής δεν έχει τόση σημασία για το συνέδριο, αλλά για τις πολιτικές προθέσεις του. Μια παρουσία, έστω τυπική, θα σημαίνει πως δεν θέλει να κόψει εντελώς το μίνιμουμ της σχέσης του με τη Ν.Δ., ακόμη και αν οι διαφωνίες του είναι πολλές. Μια απουσία θα ερμηνευθεί ως οριστικό κόψιμο των δεσμών με την ηγεσία της. Συνομιλητές του λένε πως η περίπτωση να παραστεί χωρίς να πει κουβέντα δεν είναι στις επιλογές του. Αν όμως μιλήσει, δεν μπορεί να μην πει –κάποια από– αυτά που πιστεύει. Και το να ασκήσει ο Καραμανλής κριτική σε ένα συνέδριο της Ν.Δ. δεν είναι απλή υπόθεση, συνεπώς η όποια απόφαση θέλει πολύ ζύγισμα.
