Προβληματισμός για το ενδεχόμενο η Τουρκία να «επιβαρύνει» το αμέσως επόμενο διάστημα σε ιδιαίτερα μεγάλο βαθμό τις διμερείς σχέσεις επικρατεί στην Αθήνα στον απόηχο των «διαμαρτυριών» για την τριμερή Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ, της παρενόχλησης του oλλανδικού πλοίου ανοικτά της Κάσου, αλλά και της άκρως επιθετικής ανακοίνωσης εξ αφορμής του χάρτη του Λιμενικού για περιοχές απαγόρευσης της αλιείας στο Αιγαίο.
Τα σενάρια που εξετάζει η Αθήνα είναι δύο:
– Η Αγκυρα να ανοίξει εκ νέου τη στρόφιγγα των μεταναστευτικών ροών και να επιστρέψει στην πρακτική των μαζικών παραβιάσεων και υπερπτήσεων, που είχαν αποτελέσει παρελθόν κατά την περασμένη τριετία.
– Η ένταση της ρητορικής κατά της Αθήνας που εκπέμπει η Τουρκία να ενεργοποιήσει τα αντανακλαστικά και τον ακτιβισμό ιδιωτών –για παράδειγμα αλιέων–, οι οποίοι θα επιλέξουν να δραστηριοποιηθούν σε περιοχές που θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν κρίση στις διμερείς σχέσεις.
Υπενθυμίζεται ότι την «εμπλοκή» των Ιμίων το 1996 την είχαν πυροδοτήσει Τούρκοι ιδιώτες. Το πρίσμα υπό το οποίο προσεγγίζει εσχάτως τις ελληνοτουρκικές σχέσεις η Aγκυρα ερμηνεύεται πολυεπίπεδα από την Αθήνα. Η Τουρκία, όπως λέγεται, διαπιστώνει ότι σε αντίθεση με το σκηνικό που είχε διαμορφωθεί με επίκεντρο τον πόλεμο στην Ουκρανία, δεν αποκομίζει κέρδη από την ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή. Αντιθέτως, η Αθήνα κερδίζει έδαφος με την ανάδειξη της σημασίας της βάσης της Σούδας, την παρουσία της στην Κύπρο και τη συμμετοχή της στην «ασπίδα» του ΝΑΤΟ στη Βουλγαρία.
Το κυριότερο, όμως, είναι ότι η Ελλάδα έχει καταγράψει συνολικά τα τελευταία χρόνια σημαντικά βήματα έναντι της Τουρκίας στη διπλωματική σκακιέρα, αλλά και στο «γήπεδο» των εξοπλισμών. Ενώ η Aγκυρα, παρά την προσπάθεια να λειτουργήσει ως περιφερειακή δύναμη, έχει εγκλωβιστεί σε ένα καθεστώς ιδιότυπης απομόνωσης, η Αθήνα οικοδόμησε σχέσεις με σημαντικούς πυλώνες όπως το Ισραήλ, οι χώρες του Κόλπου και η Ινδία, ενώ βεβαίως χωρίς προβλήματα αναπτύσσονται οι διμερείς σχέσεις της με την Ουάσιγκτον, με την οποία η Τουρκία συνεχίζει να έχει σοβαρές περιπλοκές με αιχμή τους S-400.
Παράλληλα, ορατή είναι –με καταγεγραμμένο αρνητικό αντίκτυπο στην εσωτερική σκηνή της Τουρκίας– η συνεχής επιχειρησιακή αναβάθμιση των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων. Tέλος, η Αθήνα προχώρησε σε επιβεβλημένες κινήσεις, που προκαλούν, όμως, τα τουρκικά αντανακλαστικά, όπως η ολοκλήρωση του Θαλάσσιου Χωροταξικού Σχεδιασμού, η χάραξη των Θαλάσσιων Πάρκων σε Αιγαίο και Ιόνιο και η δρομολόγηση γεωτρήσεων νοτίως της Κρήτης.
Η «ανάσα» και το 65%
Σημαντική πολιτική ανάσα για τη Ν.Δ. συνιστούν τα μέτρα στήριξης των πολιτών, ύψους 500 εκατ. ευρώ, που ανακοίνωσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης την περασμένη Τετάρτη, όπως και η χωρίς κραδασμούς και «διαρροές» άρση της ασυλίας των 13 «γαλάζιων» βουλευτών που αναφέρονται στις δικογραφίες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Στο Μέγαρο Μαξίμου εκφράζεται αισιοδοξία ότι με όχημα τις τελευταίες πρωτοβουλίες το αμέσως επόμενο διάστημα θα καλυφθούν οι δημοσκοπικές απώλειες που επέφερε στη Ν.Δ. η επιστροφή του σκανδάλου των αγροτικών επιδοτήσεων στην επικαιρότητα, σε συνδυασμό με την παραίτηση Λαζαρίδη.
Ομως, ακόμη και εάν αυτό συμβεί, η Ν.Δ. καλείται να υπερβεί σημαντικούς πολιτικούς σκοπέλους στην πορεία προς τις κάλπες: Η κυβέρνηση έχει δημιουργήσει μια σειρά από «μέτωπα», τα οποία δεν είναι εύκολο να κλείσουν. Το κλίμα με το σύνολο των κομμάτων της αντιπολίτευσης είναι και θα παραμείνει πολεμικό. Επίσης, παρά τη θετική για το Μέγαρο Μαξίμου έκβαση της ψηφοφορίας στη Βουλή, η «αναταραχή» στους κόλπους της Κ.Ο. παραμένει.
Τέλος, χαμηλό είναι το βαρομετρικό με την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, με την πρόσφατη αποστροφή του πρωθυπουργού –για τον ιδρυτή της Intellexa, Ταλ Ντίλιαν– πως «η κυβέρνηση και εγώ προσωπικά δεν εκβιαζόμαστε από κανέναν πρωτοδίκως καταδικασμένο, ούτε από συμφέροντα» να έχει το δικό της ειδικό βάρος. Επί της ουσίας, όπως λέγεται, με το σκηνικό που τείνει να διαμορφωθεί η κυβέρνηση διατρέχει τον κίνδυνο η εκλογική επιρροή της να αυξομειώνεται οριακά, αλλά σε απόσταση από τον πήχυ της αυτοδυναμίας.
Είναι κρίσιμο ως εκ τούτου, προστίθεται, να μην παγιωθεί ότι το 65%-70% του εκλογικού σώματος δεν πρόκειται για διάφορους λόγους να ψηφίσει σε καμία περίπτωση τη Ν.Δ. Να προκρίνει, δηλαδή, την αποχώρησή της από την εξουσία, αγνοώντας πλήρως το διακύβευμα της σταθερότητας. Σε αυτή την περίπτωση είναι προφανές πως τα διλήμματα που θα θέσει η Ν.Δ. στην τελική ευθεία προς τις κάλπες θα έχουν πεπερασμένο ακροατήριο και το ποσοστό της συγκεκριμένη οροφή.
Ραντεβού το φθινόπωρο
Προς το φθινόπωρο γέρνει εκ νέου η πλάστιγγα της δημιουργίας του νέου κόμματος από τον Αλέξη Τσίπρα, καθώς ο πρώην πρωθυπουργός φέρεται να εκτιμά ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει επιλέξει στρατηγική ολοκλήρωσης της τετραετίας και διεξαγωγής των προσεχών εκλογών την άνοιξη του 2027. Ούτως ή άλλως, ο Αλέξης Τσίπρας δεν πρόκειται να διαμορφώσει προεκλογικά κόμμα με την παραδοσιακή μορφή του, αλλά θα δώσει τη μάχη της κάλπης με μια ομάδα νέων προσώπων που φιλοδοξεί να φέρει στο προσκήνιο το επόμενο διάστημα και τους 420 υποψηφίους που θα μετάσχουν στα ψηφοδέλτια του υπό ίδρυση φορέα.
Σε κάθε περίπτωση, ο πρώην πρωθυπουργός στον νέο κύκλο παρεμβάσεων που προγραμματίζει αναμένεται να διατηρήσει την «αριστερόστροφη» ρητορική του τελευταίου διαστήματος –παρότι αρχικά υπήρχαν εκτιμήσεις ότι το rebranding θα συνοδευόταν με στροφή προς το κέντρο–, με χαρακτηριστική την πρόσφατη αποστροφή του ότι μετά τις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015 θα έπρεπε να είχε κλείσει ο ίδιος τις τράπεζες. Οπως λέγεται, είναι άτοπο να αποκοπεί πλήρως από τις πολιτικές «ρίζες» του και την εκλογική βάση του μόλις λίγα χρόνια μετά τη διακυβέρνηση της «πρώτης φοράς Αριστερά».
Επίσης, προκειμένου να δώσει την επερχόμενη εκλογική μάχη έχει ανάγκη «πυρήνες» σε όλη την Ελλάδα που εκ των πραγμάτων μπορούν να έχουν ευθεία αναφορά μόνο στο στελεχικό δυναμικό του ΣΥΡΙΖΑ. Τέλος, παρά τη μείωση της δυναμικής της Ν.Δ. μετά την επτάχρονη παραμονή της στην εξουσία, ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι σαφές ότι συνεχίζει να κυριαρχεί στον χώρο του Κέντρου.
