Η επίσκεψη του Ρώσου υπουργού Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ στην Αθήνα, καταμεσής σε μια περίοδο πυρετωδών διαβουλεύσεων για το θέμα της Συρίας, ήταν μια πολύ σημαντική και εξόχως συμβολική κίνηση. Οταν όμως το βράδυ της Τετάρτης, το ρωσικό κυβερνητικό αεροσκάφος απογειώθηκε από το «Ελευθέριος Βενιζέλος», η φύση του συμβολισμού μάλλον τον προβληματισμό προκαλούσε στους ελληνικούς κυβερνητικούς κύκλους. «Σε κάθε περίπτωση το μπαλάκι είναι πια στο δικό μας γήπεδο» είπε κυβερνητική πηγή στην «Κ».
Από μόνη της η επίσκεψη Λαβρόφ ήταν μια μεγάλη διπλωματική επιτυχία, ειδικά μετά τις αλλεπάλληλες αρνήσεις που εισέπραξαν περισσότεροι του ενός Ελληνες υπουργοί Εξωτερικών τα τελευταία χρόνια. Με την επίσκεψη στην Αθήνα, πάντως, στη συγκεκριμένη συγκυρία και χωρίς πιεστικό λόγο, ο κ. Λαβρόφ έκανε την κίνηση καλής θέλησης και μετέφερε την «υποχρέωση» στην ελληνική πλευρά. Φρόντισε, άλλωστε, να καταστήσει σαφές ότι η στάση της Μόσχας απέναντι στην Αθήνα θα καθοριστεί σε συνάρτηση με τις κινήσεις των Ελλήνων. Εξ ου και παρέμεινε εξαιρετικά συγκρατημένος και κράτησε αποστάσεις ακόμα και από τις ελληνικές φιλοφρονήσεις. Ενώ, λοιπόν, στις κοινές δηλώσεις, ο κ. Ευ. Βενιζέλος μίλησε για τον «αγαπητό φίλο» και χρησιμοποίησε την προσφώνηση «αγαπητέ Σεργκέι», ο κ. Λαβρόφ ευχαρίστησε ευγενικά αλλά συγκρατημένα για τη φιλοξενία της ρωσικής αποστολής, και σε σημείο των δηλώσεών του, όπου χρειάστηκε να παραπέμψει στα προλεγόμενα του κ. Βενιζέλου, είπε χαρακτηριστικά ότι: «Ο κ. υπουργός αναφέρθηκε σε αυτό». Τη στάση αναμονής των Ρώσων αποκαλύπτει και η φράση με την οποία ξεκίνησε την προσφώνησή του: «Τη Ρωσία και την Ελλάδα συνδέουν ισχυροί δεσμοί φιλίας, αμοιβαίου σεβασμού, εμπιστοσύνης και αυτό είναι μια ελπιδοφόρα βάση για την περαιτέρω ανάπτυξη της εποικοδομητικής συνεργασίας».
Οι προσδοκίες των Ρώσων εντοπίζονται στο διμερές οικονομικό επίπεδο, αν και ο ρωσικός Τύπος προτίμησε να αναδείξει το θέμα της άρσης της υποχρέωσης βίζας για τους Ρώσους στην Ε.Ε., που δεσμεύτηκε να προωθήσει η ελληνική κυβέρνηση στη διάρκεια της ελληνικής προεδρίας. Στη Μόσχα, ωστόσο, γνωρίζουν ότι αυτό δεν περνάει μόνον από το χέρι μας.
Ορος συμμετοχής
Σύμφωνα με πληροφορίες από κυβερνητικές πηγές, προκύπτει ότι οι Ρώσοι έθεσαν στην ελληνική κυβέρνηση όλα τα ζητήματα που είναι ανοικτά στις διμερείς οικονομικές σχέσεις, συμπεριλαμβανομένου και του νέου διαγωνισμού για την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΠΑ. Μάλιστα, ο κ. Λαβρόφ φέρεται να μετέφερε την ενόχληση της ρωσικής πλευράς για τον όρο, ότι ο μειοδότης θα πρέπει να καταθέσει εγγύηση ύψους ίσου με το 20% του τιμήματος, η οποία καταπίπτει σε περίπτωση που δεν θα εφαρμοστεί η σύμβαση, και να κατέστησε σαφές ότι με τέτοιους όρους περί εγγυήσεων στους διαγωνισμούς για τις ιδιωτικοποιήσεις οι Ρώσοι δεν πρόκειται να συμμετάσχουν.
Αυτό, πάντως, είναι το πρόβλημα που μπορεί να παραμερίσει πιο εύκολα η Αθήνα, εξ ου και ο προβληματισμός στους ελληνικούς κυβερνητικούς κύκλους. Βατό θεωρείται και το ζήτημα της έγκαιρης προκήρυξης του διαγωνισμού για τον ΟΛΘ, ώστε οι Ρωσικοί Σιδηρόδρομοι, που ήδη έχουν καταθέσει προσφορά για τον ΟΣΕ, να έχουν εικόνα αν θα υπάρχει η δυνατότητα να αποκτήσουν τον ΟΣΕ και τον ΟΛΘ, όπως επιθυμούν. Πολύ πιο προβληματικό, πάντως, θεωρείται στην κυβέρνηση το ζήτημα των έργων των υδροηλεκτρικών σταθμών στη Συκιά και το Πευκόφυτο, σε σχέση με τα οποία ο κ. Λαβρόφ ζήτησε να «ξεμπλοκάρουν» προς όφελος κοινοπραξίας ρωσικών συμφερόντων. Και τα δύο έργα ανήκουν στο πλέγμα των εργολαβιών για την εκτροπή του Αχελώου που έχουν «κολλήσει» στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Οι Ρώσοι περιμένουν από την ελληνική κυβέρνηση με κάποιον τρόπο να δρομολογήσει την επανεκκίνηση. Σύμφωνα με πληροφορίες, στο κυβερνητικό επιτελείο αναζητείται τρόπος να γίνει αυτό.
Δύσκολο ζήτημα αποτελεί και η εμπλοκή της Κομισιόν στις ιδιωτικοποιήσεις, κάτι στο οποίο αναφέρθηκε ακροθιγώς ο κ. Λαβρόφ, έχοντας πάντως καταστήσει σαφές ότι εκεί απέτυχε η υπόθεση της ΔΕΠΑ. Σε αυτό, πάντως, ο κ. Βενιζέλος απάντησε ότι «οι διαδικασίες των ιδιωτικοποιήσεων διέπονται από ένα καθεστώς που είναι ευρωπαϊκό-κοινοτικό».
