ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ. Είκοσι έξι χρόνια αδιάλειπτης διακυβέρνησης του Δήμου Θεσσαλονίκης από τη συντηρητική παράταξη διακόπηκαν με το αποτέλεσμα της Κυριακής στην κάλπη και μια καινούργια, ιστορική κατά τον νέο δήμαρχό της κ. Γιάννη Μπουτάρη, σελίδα ανοίγει για την πόλη. Φορέας της αλλαγής μια πρωτοβουλία που σύμφωνα με τον ηγέτη της «δεν εκκολάφθηκε σε κομματικούς και βουλευτικούς διαδρόμους, αλλά γεννήθηκε στους δρόμους, τις γειτονιές, στα αντιπολιτευτικά έδρανα του δήμου, χτίστηκε από όλους βήμα βήμα, ιδέα την ιδέα» και η οποία φιλοδοξεί να βγάλει τη Θεσσαλονίκη από την εσωστρέφεια και να την οδηγήσει στο μέλλον.
Πώς έφτασε στη «μεγάλη ανατροπή» η αποτελούμενη «από ανθρώπους που απέρριψαν εμπράκτως την απάθεια και τον μηδενισμό» πρωτοβουλία η οποία στηρίχθηκε από τη «Δημοκρατική Αριστερά» και το ΠΑΣΟΚ; Η αλήθεια είναι ότι ελάχιστοι πίστευαν στη νίκη. Την επομένη των εκλογών του πρώτου γύρου η ατμόσφαιρα στο καφέ-Εδέμ, όπου τα βράδια μετά το πέρας της προεκλογικής δουλειάς μετακόμιζε το στρατηγείο του κ. Γιάννη Μπουτάρη, και ο ίδιος πολλές φορές, ήταν βαριά.
Φάνταζε απίθανο
Οι υπέρ του κ. Κώστα Γκιουλέκα τέσσερις και πλέον μονάδες της διαφοράς, φάνταζαν απίθανο να καλυφθούν και όπως συμβαίνει σε τέτοιες περιπτώσεις ο καταλογισμός των ευθυνών έφερε γκρίνια.
Τα στελέχη της Πρωτοβουλίας μέμφονταν το ΠΑΣΟΚ που «δεν σηκώθηκε από τον καναπέ» για να βοηθήσει με τους ψηφοφόρους του, αλλά και τον μηχανισμό του όσο έπρεπε, και αυτά του κυβερνώντος κόμματος εξαπέλυαν πυρά κατά του κ. Μπουτάρη χρεώνοντας του απρόβλεπτες και λανθασμένες συμπεριφορές, όπως το άνοιγμα μετώπου με τον κ. Ανθιμο, η φωτογράφισή του με μπουρνούζι, για τις οποίες φοβούνταν ότι θα έδιωχναν συντηρητικούς ψηφοφόρους.
Παρά ταύτα οι στενοί συνεργάτες του κ. Ανδρέας Κουράκης και Παναγιώτης Αβραμόπουλος και ο γραμματέας της Νομαρχιακής του ΠΑΣΟΚ κ. Χρήστος Παπαστεργίου, που σήκωναν το βάρος της προσπάθειας, συμφώνησαν να σαλπίσουν γενικό συναγερμό και ό,τι βγει. Δεν μπορούσαν να κάνουν κι αλλιώς.
Δεν υπήρχε…
Τα πράγματα ωστόσο δεν ήταν απλά: ΠΑΣΟΚ που θα μπορούσε να υποστηρίξει οργανωτικά την αντεπίθεση δεν υπήρχε, κάποιοι βουλευτές δεν πετούσαν τη σκούφια τους για τον κ. Μπουτάρη, οι δημόσιες εμφανίσεις του οποίου, όπως πίστευαν κάποιοι συνεργάτες του κυρίως κυβερνητικοί, έπρεπε να περιοριστούν στο ελάχιστο για την αποφυγή κάποιας γκάφας που την ύστατη ώρα θα έδινε λαβή στον αντίπαλο για καίριο χτύπημα. Ο κ. Μπουτάρης όμως δεν είναι από τους ανθρώπους που μπαίνουν εύκολα σε καλούπια και φυσικά συνέχισε με επιτυχία τις τηλεοπτικές του εμφανίσεις, αλλά και τις περιοδείες του σε λαϊκές συνοικίες, όπως η Τούμπα, η Τριανδρία, η Πάνω Πόλη κ.α. ενώ στο ΠΑΣΟΚ επιστράτευσαν κάποια δραστήρια στελέχη με επιρροή στο «ΠΑΣΟΚ των παγετώνων», όπως το δήμαρχο Συκεών-Νεάπολης κ. Σίμο Δανιηλίδη κ.ά.
Τις τελευταίες μέρες ο κάθε ένας έκανε ό,τι μπορούσε με δική του πρωτοβουλία, συγκροτημένη στρατηγική δεν υπήρχε. Αναζητούσαν την ύστατη ώρα εκλογικούς αντιπροσώπους, έγιναν επαφές με τις «αριστερές δεξαμενές» και οι πάντες όδευσαν προς την κάλπη με την κρυφή ελπίδα ότι θα εγερθεί η «κοινωνία των πολιτών». Και εγένετο το θαύμα…
