Παρά τη στρατηγική επιλογή της στροφής κυρίως στην ενέργεια αντί για τα όπλα, η Ρωσία δεν έχει πάψει να καταβάλλει κάποιες προσπάθειες να πλησιάσει και στην αγορά της Ευρώπης – το αντίθετο μάλιστα. Νατοϊκές αναλύσεις αναφέρουν τη διείσδυση ρωσικού χρήματος ως σημαντικότατο πρόβλημα για το άμεσο μέλλον σε ορισμένες χώρες της Συμμαχίας, μεταξύ των οποίων πολύ ψηλά βρίσκεται η Ελλάδα, με αφορμή ακριβώς την ενέργεια, αλλά με επίσης ουσιαστική στόχευση και την προσπάθεια να ανοίξει, μέσω αυτής, ο νατοϊκός χώρος για ρωσικά όπλα και συστήματα υψηλής τεχνολογίας – άλλωστε, ο Ρώσος πρόεδρος Πούτιν το δήλωσε ξεκάθαρα κατά την επίσκεψή του στην Αθήνα ότι η Μόσχα ενδιαφέρεται για τον ελληνικό αμυντικό προϋπολογισμό.
Τα αμυντικά συστήματα
Ετσι, η Ελλάδα, ανύπαρκτη ως παραγωγός αλλά σημαντική ως καταναλωτής για τη διεθνή αμυντική πίτα, χωρίς πιθανότατα να το έχει καν αντιληφθεί, ενδέχεται να καταστεί ένα επικίνδυνα ενδιαφέρον σημείο στον παγκόσμιο χάρτη των στρατιωτικών δαπανών σε περίπτωση που επαναλάβει το «ρωσικό φλερτ» που ξεκίνησε μαζί με την Κύπρο με τους πυραύλους S300, για να συνεχίσει με τα συστήματα ΤΟR M1. Αλλωστε, δεν είναι τυχαίο γεγονός ότι κανένα από τα δύο αυτά συστήματα, που όλοι συμφωνούν ότι είναι εξαιρετικής ποιότητας και αμυντικής αποτελεσματικότητας, δεν κατάφερε ποτέ να ενταχθεί με πλήρεις δυνατότητες στον ελληνικό αμυντικό μηχανισμό (ο εναέριος χώρος του οποίου αποτελεί τμήμα του λεγόμενου «αεροπορικού χώρου του NATO»), ούτε, πολύ περισσότερο, στον λεγόμενο Ενιαίο Αμυντικό Χώρο Ελλάδας Κύπρου. Πάντως, παρά τις αμερικανικές αντιδράσεις, οι Κινέζοι βρίσκουν ήδη πιο εύκολα τον δρόμο προς τις ευρωπαϊκές στρατιωτικές αγορές από ό,τι οι Ρώσοι, πιθανότατα επειδή, σε αντίθεση με τη Μόσχα, τα είδη με τα οποία το Πεκίνο κυρίως επιχειρεί τη διείσδυση στην Ευρώπη δεν είναι τέτοια που να θεωρούνται «επικίνδυνα» σε επίπεδο ουσίας των ατλαντικών αμυντικών δομών.
Δεν θα εκτελεστεί πλήρως το νέο εξοπλιστικό
Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, η κυβέρνηση έχει ήδη κατ’ ουσίαν λάβει την απόφαση να μην προχωρήσει στην πλήρη εκτέλεση του νέου εξοπλιστικού προγράμματος ύψους πάνω από 26 δισ. ευρώ, το οποίο μόλις πριν από λίγους μήνες ενέκρινε το ΚΥΣΕΑ. O λόγος είναι ότι, παρά τις τυπικές προβλέψεις, η δημοσιονομική κατάσταση και οι σχετικοί στόχοι της κυβέρνησης καθιστούν αδύνατον να πραγματοποιηθεί το πρόγραμμα στο σύνολό του. Το γεγονός αυτό έχει φυσικά δύο όψεις. H μία είναι ότι σημαντικά προγράμματα αναμένεται να «μείνουν εκτός» και η κυβέρνηση θα έχει να κάνει μια σειρά από δύσκολες επιλογές σε αυτή την κατεύθυνση, καθώς οι πραγματικές ανάγκες είναι και πολλές και μεγάλες – περίπου το ένα τρίτο από αυτό το ποσό αφορά ανταλλακτικά και συντηρήσεις.
Η άλλη όψη είναι ότι οι περικοπές που αναμένεται να υπάρξουν θα μπορούσαν να συμβάλουν αποφασιστικά και στον περιορισμό της κατασπατάλησης δημοσίου χρήματος διά μέσου των εξοπλισμών με τη διαπλοκή και τη διαφθορά.
Ομως, το πιο επικίνδυνο σενάριο για την άμυνα, την οικονομία και τον δημόσιο βίο της χώρας θα είναι αν, τελικά, θύμα των περικοπών αποτελέσουν μόνον οι πραγματικές εξοπλιστικές ανάγκες και όχι τα συμφέροντα που ζουν από αυτές…
Την ίδια στιγμή, η Τουρκία έχει θέσει σε εξέλιξη ένα ιδιαίτερα φιλόδοξο πρόγραμμα για τη δημιουργία ναυτικών δυνάμεων που για πρώτη φορά θα την καταστήσουν σημαντική περιφερειακή δύναμη μετά το 2012, καθώς και ένα πρόγραμμα πρόσκτησης πάνω από 120 αεροσκάφη JSF που θα ανατρέψουν κάθε έννοια ισορροπίας στο Αιγαίο, αφού θα μπορούν να πετούν και χωρίς ίχνος. Επιπλέον, ένα εξαιρετικά φιλόδοξο πρόγραμμα ενοποίησης όλων των τουρκικών πολεμικών βιομηχανιών σε ένα ενιαίο φορέα με μεγαλύτερες δυνατότητες παρουσίας στη διεθνή αγορά βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη.
