Στο ερώτημα «τι θα κάνει ο Παπαθεμελής», ο ίδιος από την Κυριακή που ανακοίνωσε την αποχώρησή του από το ΠΑΣΟΚ, απαντά στερεότυπα ότι «δεν θα πάω στο σπίτι μου», ενώ στα πολιτικά στέκια οι συζητήσεις προσπαθούν να ανιχνεύσουν τις επόμενες κινήσεις του και να προβλέψουν το πολιτικό του μέλλον. Ιδού μερικές από τις αγωνίες των ενασχολουμένων με τα πολιτικά δρώμενα της συμπρωτεύουσας: θα πάει στη Ν.Δ.; Πολύ δύσκολο να πείσει τους ψηφοφόρους του για μια τέτοια μετακίνηση, από τη στιγμή που ως βασικό λόγο αποχώρησης προέβαλε τη διαπίστωση ότι το σημερινό ΠΑΣΟΚ «δεν έχει καμιά σχέση με το κόμμα των κοινωνικών και πατριωτικών αγώνων του Ανδρέα Παπανδρέου».
Κοιτάζει προς το ΔΗΚΚΙ για ενδεχόμενη εκλογική συνεργασία, όπως σπεύδουν κάποιοι να προεξοφλήσουν; Ούτε αυτό θεωρείται πιθανό, επειδή θα πρέπει να τεθεί υπό την πολτική ομπρέλα του κ. Τσοβόλα και δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι το ΔΗΚΚΙ θα περάσει το όριο του 3%. Αν θεωρηθεί απίθανη η εκλογική σύμπραξή του με το KKE ή τον ΣΥΝ, τότε μάλλον θα πορευθεί με τη δική του κίνηση, τον «Πολιτικό Ομιλο για τη Δημοκρατία και την Πατρίδα», στην προοπτική δηλαδή της συγκρότησης δικού του κόμματος, το οποίο δεν μπορεί παρά να έχει τα «κοινωνικά και πατριωτικά» χαρακτηριστικά που είχε το ΠΑΣΟΚ του A. Παπανδρέου.
Ο Στέλιος Παπαθεμελής, ακόμα και εκτός ΠΑΣΟΚ, είναι μια μετρήσιμη πολιτικώς και εκλογικώς μονάδα για τη Θεσσαλονίκη και η αποχώρησή του μόνο ζημιά θα επιφέρει στο κυβερνών κόμμα, μολονότι κάποιοι τρίβουν τα χέρια τους γιατί δεν θα τον έχουν αντίπαλο στο ψηφοδέλτιο. Διαθέτει δικό του κομμάτι στο εκλογικό σώμα, προερχόμενο κυρίως από τον κόσμο της Εκκλησίας, τα προσφυγικά και εθνικοπατριωτικά σωματεία, ασκεί επιρροή στους συντηρητικούς ψηφοφόρους και γνωρίζει πώς να κατευθύνει εκείνους που γοητεύει ο συγκροτημένος πολιτικός του λόγος. Οσο διάστημα απείχε πλήρως από τις διαδικασίες του ΠΑΣΟΚ φρόντισε -μέσω της κίνησης που ίδρυσε- να διατηρεί επαφές με στελέχη της «πατριωτικής πτέρυγας» του κόμματος, αλλά και παράγοντες άλλων πολιτικών αποχρώσεων, που εμφορούνταν από τις ίδιες ή παρόμοιες απόψεις γύρω από τα εθνικά θέματα.
Στο πλαίσιο αυτό, το καλοκαίρι ταξίδεψε στις ΗΠΑ, όπου είχε συναντήσεις με ομογενειακούς παράγοντες και στελέχη των παμμακεδονικών ενώσεων, τους οποίους βολιδοσκόπησε για το ενδεχόμενο ενίσχυσης μιας πρωτοβουλίας συγκρότησης ευρύτερης πολιτικής κίνησης. Σε αντίθεση με τον κ. Παπαθεμελή που δεν ήθελε να δει ούτε ζωγραφιστό τον κ. Σημίτη, ο άλλος «αντάρτης» βουλευτής Θεσσαλονίκης κ. Κυρ. Σπυριούνης υπήρξε φανατικός «σημιτικός». Στην πορεία όμως διαπίστωσε ότι ο κ. Σημίτης «τον πρόδωσε» και δεν δίστασε κατά καιρούς να ασκήσει σκληρή κριτική στο στρατόπεδο των εκσυγχρονιστών και να διακηρύσσει την πίστη του στον κ. Γιώργο Παπανδρέου ως την μόνη ελπίδα να κερδίσει το ΠΑΣΟΚ τις εκλογές. Με ισχυρές προσβάσεις στους αποστράτους αξιωματικούς και μεγάλη απήχηση στις λαϊκές αγορές, ο κ. Σπυριούνης εμφανίστηκε την Κυριακή στην εκδήλωση του κ. Παπαθεμελή, ανακοινώνοντας και αυτός ουσιαστικά την αποστασιοποίησή του από το ΠΑΣΟΚ. Θα βαδίζουν εφεξής πολιτικά μαζί ο «κοντός και ο ψηλός»; Θα δείξει.
