Kύριε διευθυντά
Διαμένω από χρόνια στην καρδιά της Ευρώπης και ας μου επιτραπεί να καταθέσω τις εξής παρατηρήσεις στο πρόσφατο άρθρο σας σχετικά με τη στάση της κυβέρνησης στο μεταναστευτικό και με την πρότασή σας να θέσει η Ελλάδα την Ε.Ε. ενώπιον των ευθυνών της.
Λυπάμαι, γιατί βλέπω παλιές συνταγές που ουδέποτε καρποφόρησαν. Πιστεύω ότι η θέση της Ελλάδας μετατρέπεται κάθε φορά από θύμα σε ζητιάνο. Παρακαλάει για κατανόηση ακόμα και για το αυτονόητο. Πάγια κατάσταση.
Χιλιάδες τα παραδείγματα. Πόσο απαίσια οι Ευρωπαίοι αντιμετωπίζουν τον ζητιάνο, δεν λέγεται. Πρέπει να το ζήσει κανείς για πολύ χρόνο από κοντά για να το αντιληφθεί. Ετσι, λοιπόν, όσο κόπο και να καταβάλουμε, μην περιμένετε τίποτα. Αντίθετα, η Ελλάδα θα πρέπει να λάβει ηγετικό λόγο εντός Ε.Ε. Μάχεται για την Ε.Ε. Θυσιάζεται. Σύμφωνα και με την ιστορική της επιβάρυνση, έχει το δικαίωμα αυτό πέρα για πέρα. Πρέπει πρώτα απ’ όλα να στηρίξει την αρχή της υπαιτιότητας. Με κάθε μέσο. Δεσπόζει μεν η εν λόγω αρχή εντός Ε.Ε., δυστυχώς δεν εφαρμόζεται ως πρέπει. Σε κάθε επίσκεψη, σύσκεψη, δημοσίευση και επαφή θα πρέπει να τονίζεται διακριτικά. Θα πρέπει να ξεκαθαρίσει ότι όποιος βομβαρδίζει γεννάει πρόσφυγες. Προσφυγιά. Αυτός λοιπόν που γεννάει προσφυγιά είναι υπεύθυνος και για την τύχη της προσφυγιάς.
Θα πρέπει να αρχίζει να χτίζει σπίτια προληπτικά, πριν καλά καλά αρχίσει να ρίχνει βόμβες. Βάσει της εν λόγω αρχής φέρει την ευθύνη να βολέψει την προσφυγιά. Το ίδιο ισχύει και για αυτόν που πουλάει / παράγει όπλα. Κερδίζει από αυτά. Είναι ανήθικο να κερδίζεις από τον πόλεμο και τη ζημιά να την πληρώνει ο άλλος. Γιατί είναι υποχρεωμένες τόσες χώρες εντός Ε.Ε., χωρίς αιτία, να μοιραστούν την προσφυγιά; Γιατί; Με τη στήριξη της προσφυγιάς καταντάνε συνένοχοι στον πόλεμο, επενδύουν έμμεσα σε αυτόν. Πράγμα που δίκαια αρνούνται. Κύριε Παπαχελά! Οχι άλλο ζητιανιλίκι. Η Ελλάδα πρέπει επιτέλους να αναλάβει ηγετικό ρόλο εντός Ε.Ε. Εχει όλα τα εχέγγυα. Μπορούμε.
Ιωαννης Μποφιλιας, Ομότ. καθηγητής ΑΠΘ
